บทที่ 28 เชื่อใจฉัน

มะลิเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อคนที่ยืนอยู่หลังบานประตูนั้นไม่ใช่คนที่แอบขโมยหอมแก้มเธอเมื่อครู่ แต่กลับเป็นผู้ปกครองหนุ่มของเธอ ที่ยืนทำหน้าถมึงทึง ดวงตาเต็มไปด้วยความเกรี้ยวโกรธ

“จะทำไม ถ้ามันหอมเธออีก เธอจะทำไม จะลากมันเข้าไปกินกันในห้องงั้นหรอ”

“หมอน่าน..”

“ใช่ ฉันเอง ผิดหวังมากงั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ