บทที่ 29 เด็กโง่

คนตัวบางใต้ร่างหลบสายตาของเขาเป็นพัลวัน รู้สึกเขินอายยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ที่เขาเคยรังแกเธอ

“หลบตาทำไม อายหรอ”

รู้ แต่ก็ยังถาม เขาชอบแกล้งให้เธออาย เพราะชอบมองแก้มแดงๆ ของเธอที่สุด

เขาหอมแก้มเธอแรงๆ ทั้งสองข้าง สลับไปมาหลายครั้ง เพื่อลบร่องรอยที่ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันทำกับเธอ

“อุ๊ย หมอ”

“ดีไหม เสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ