บทที่ 30 ถ้าเจ็บ ฉันจะหยุด

หลังจากที่คนป่วยได้ยาอย่างแรงและนอนพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม ในช่วงบ่ายคล้อยเธอจึงรู้สึกตัวตื่น อาการดีขึ้นราวกับหายเป็นปลิดทิ้ง

เธอขอให้เขาพาเธอกลับกรุงเทพในเย็นวันนั้นเลย ว่าเพราะวันรุ่งขึ้นก็ต้องไปเรียนและกลับไปถ่ายละครต่อแล้ว

“รีบเข้าบ้านไปพักเถอะ เดี๋ยวฉันให้เผือกเอาข้าวไปให้ ยาอยู่ในกระเป๋าเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ