บทที่ 38 รังรัก

“หนู หนูไม่รู้ค่ะ”

คนตัวบางก้มหน้างุดไม่กล้าสบตากับเขาอีก เพราะกลัวว่าน้ำตาที่เธอกำลังพยายามกลั้นมันเอาไว้ จะไหลออกมาประจานความรู้สึกของตัวเองให้เขาหัวเราะเยาะ

“ถ้าไม่รู้ ก็อย่าเลิกกันเลยนะ อยู่กับฉันก่อน ได้ไหม”

เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ดวงตาคมกริบที่เคยมีแต่ความดุดัน บัดนี้มันแลดูเว้าวอนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ