บทที่ 4 แอบกินเด็กในอุปการะ

เขากดส่งข้อมูลทั้งหมดให้กับคนเป็นพ่อ ซึ่งก็โทรสั่งงานลูกน้องคนสนิทในทันทีเหมือนกัน

“พี่ปราณต์ คิดมากไปหรือเปล่าคะ เด็กอายุแค่ 18 เอง เหลือตัวคนเดียว ไม่มีพ่อไม่มีแม่ ไม่มีญาติ น่าสงสารจะตายไป”

ณิชา ที่ครั้งหนึ่งเคยสูญเสียทุกคนในครอบครัวไปอย่างไม่มีวันกลับ จึงเข้าใจความรู้สึกของเด็กสาวผู้น่าสงสารคนนั้นดี เลยอดที่จะรู้สึกสะเทือนใจและสงสารเด็กสาวคนนั้นไม่ได้

“พี่ก็สงสารครับณิชา แต่พี่ขอเช็กให้ชัวร์ก่อนนะครับ มันเพื่อความปลอดภัยของลูกๆ เรานะที่รัก”

ชายวัยกลางคนที่ยังคงหล่อเหลาไม่มีที่ติแม้แต่ไขมันส่วนเกินยังไม่มีให้เห็น ออดอ้อนภรรยาสุดที่รักเสียงหวาน แม้ว่าปีนี้ เธอจะมีอายุเข้าสู่เลข 5 แล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังสวย หุ่นดี และดูสาวตลอดกาลสำหรับเขา

“ค่ะ แต่ถ้าเด็กคนนั้นเป็นแบบที่น่านบอกจริงๆ ณิชาจะให้น่านรับอุปการะเอาไว้นะคะ ณิชาไม่มีลูกสาว มีเด็กผู้หญิงมาอยู่ด้วยก็น่าจะดี”

“ครับที่รัก พี่ตามใจณิชาอยู่แล้ว ณิชาก็รู้”

“หืม หวานกันจังเลยนะครับ ผมแปลกใจจริงๆ ว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงมีผมกับไอ้น่านแค่สองคน ทำไมไม่มีลูกสักโหลให้สมกับความหวาน”

“น้อยหน่อยเจ้าเหนือ แค่พ่อเห็นแม่แก คลอดแกสองคนออกมาต่อหน้าต่อตา พ่อก็ทำใจให้แม่แกเจ็บอีกรอบไม่ได้แล้ว พวกแกไม่เคยมีเมีย ไม่เข้าใจหรอก ว่าตอนเมียแกปวดท้องคลอดลูก มันบีบหัวใจเราขนาดไหน”

นั่นจึงเป็นเหตุผลให้คุณพ่อลูกแฝดในตอนนั้น เข้าโรงพยาบาลเพื่อทำหมันในทันที เพราะถึงแม้จะอยากมีลูกสาวแค่ไหน แต่คิดไปคิดมาก็ทำใจอดทนเห็นภรรยาสุดที่รักเจ็บปวดทรมานไม่ได้อยู่ดี

“หึหึ ครับ ถึงผมจะเป็นหมอ เห็นความเจ็บปวดของคนไข้มามาก แต่ถ้าเป็นเมียของตัวเองจริงๆ ก็คงสงสารมากเหมือนกัน”


ด้วยเส้นสายที่มีมากมาย เวลาผ่านไปเพียงแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น ลูกน้องคนสนิทก็โทรมารายงานผลการตรวจสอบประวัติของเด็กสาวผู้โชคร้ายคนนั้นแล้ว

“อืม มะลิไม่ได้โกหก เรื่องที่เล่าให้เจ้าน่านฟังทั้งหมดคือเรื่องจริง เธอเป็นเด็กดี เรียนเก่ง พ่อเธอเป็น ผอ.โรงเรียนที่เธอเรียนนั่นแหละ แม่เธอเสียตั้งแต่เธออยู่อนุบาล อยู่กับพ่อแค่สองคนมาตลอด จนไม่กี่ปีมานี่ พ่อเธอดันแต่งงานใหม่ ผู้หญิงคนนั้นมีลูกสาวที่แก่กว่ามะลิติดมาคนหนึ่ง พอพ่อเธอเสีย แม่เลี้ยงก็ผลาญสมบัติไม่มีเหลือ ติดการพนัน สุดท้ายก็ขายมะลิให้กับเจ้าของบ่อน”

“ตายจริง เด็กอายุแค่นั้นเอง ต้องเจอเรื่องเลวร้ายขนาดนี้เลยหรือคะ”

ณิชายกมือขึ้นทาบอก สะเทือนใจที่ชะตาชีวิตของสาวน้อยมะลิไม่ต่างจากเธอเท่าไหร่นัก ชีวิตต้องเกือบพังเพราะคนในครอบครัวติดการพนัน แต่เธอยังโชคดีที่เจ้าหนี้ของพี่ชายเธอคือปราณนต์ มาเฟียเซินเจิ้นผู้เป็นสามีของเธอ ที่เน้นแต่การทำธุรกิจ ไม่เน้นฆ่าฟันอย่างโหดร้ายเหมือนมาเฟียคนอื่นๆ และเขาก็ตกหลุมรักเธอจริงๆ ทำให้เธอกับเขาได้สร้างครอบครัวอันอบอุ่นมาจนถึงทุกวันนี้

“เอาล่ะ อย่างน้อยมะลิก็โชคดีที่เจอน่าน ตอนนี้ชีวิตเธอก็เหมือนกับตายแล้วเกิดใหม่ พามาอยู่ด้วยกันที่บ้านนี่แหละน่าน พ่อกับแม่จะดูแลมะลิให้ ไม่ต้องห่วง”

“ขอบคุณมากครับพ่อ”

“สวยไหมวะน่าน”

“มึงนี่ เลิกคิดถึงเรื่องใต้สะดือซักนาทีจะตายไหมไอ้เหนือ”

หมอหนุ่มหันขวับไปทางคู่แฝดของตัวเอง มองชายหล่อเหลาที่ใบหน้าเหมือนตนเองอย่างกับแกะอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“เหอะ ทำอย่างกับมึงคิดเรื่องไกลสะดือนัก แค่ถามเองว่าสวยไหม แค่นี้ก็ต้องหวงด้วยหรอวะ”

เหนือเมฆ เลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นอย่างจงใจกวนประสาทพี่ชายที่ออกมาลืมตาดูโลกก่อนเขาแค่เพียง 5 นาทีเท่านั้น

“ไม่ได้หวงโว้ย เด็กนั่นอายุแค่ 18 มึงอย่าเที่ยวไปวุ่นวายให้เด็กมันใจแตกเด็ดขาด ไม่งั้นกูต่อยมึงแน่”

“พอๆ สองหนุ่ม แม่ปวดหัวกับเราสองคนจริงๆ เลย ไม่ต้องมีใครมายุ่งกับมะลิทั้งนั้นแหละ ถ้าใครมายุ่งกับน้องนะ แม่จับแต่งงานกับน้องจริงๆ ด้วย”

“โหย แม่ครับ แม่ก็รู้ว่าผมล้อเล่น เด็กขนาดนั้นจะเอามาทำลูกสาวหรือครับ ไม่ใช่สเปคเลย”

เหนือเมฆจอมเจ้าชู้ร้องโอดครวญ ต่อให้สาวน้อยนี่จะสวยหยาดฟ้าขนาดไหน แต่ของใกล้ตัวแบบนี้คือของต้องห้าม คนที่ไม่เคยอดอยากเรื่องผู้หญิงอย่างเขาไม่ยุ่งด้วยแน่นอน

ระวังไว้ก็แต่ไอ้ผู้ยื่นมือไปรับอุปการะนั่นแหละ ไปว่าพิรัชย์ เพื่อนรักของเขาทั้งคู่เอาไว้มาก จะเข้าตัวเองเสียหรือเปล่าก็ไม่รู้ แหม ทำตัวเป็นคนดีมีคุณธรรมไม่ยุ่งกับไก่วัด ไม่ว่าจะเป็นไก่วัดที่โรงพยาบาลหรือที่ผับ แต่ถ้ามีเด็กสาว สวยๆ เอ๊าะๆ อยู่ใกล้มือแค่นี้จะอดใจไหวหรือ

“ระวังไอ้หมอน่านเอาไว้ให้ดีเถอะครับแม่ ไปด่าไอ้พีทเอาไว้มาก จะแอบกินเด็กในอุปการะแบบไอ้พีทหรือเปล่าก็ไม่รู้นะครับ”

“ไอ้เหนือ หุบปากไปเลย บอกแล้วไงวะ ว่าคนอย่างหมอน่าน ถึงแม้จะชอบเอา แต่ไม่ไร้ศีลธรรมเหมือนไอ้พีทหรอกเว้ย เด็กในปกครองก็ไม่เว้น”

“เออๆ แล้วกูจะคอยดู”

“หึ ไม่ต้องมายุ่ง เอาเวลาไปวุ่นวายกับสาวๆ ของมึงเถอะ สับรางแทบไม่ทันเลยนี่เดี๋ยวนี้”

“ธรรมดา คนหล่อ ของตัวเองเถอะก็เยอะไม่ต่างกันนี่ ทั้งขาจรขาประจำ”

“คนโสดโว้ย พูดมาก เดี๋ยวไม่ไปช่วยดูผับให้เลย”

“โอ๊ยๆๆ ขอโทษครับพี่หมอน่าน ผมผิดไปแล้ว อย่าใจร้ายกับน้องชายสุดที่รักแบบนี้เลยนะครับพี่ชาย แค่เทียวไปเทียวมาที่กาสิโนกับที่ผับ ผมก็ใกล้ตายแล้วครับ”

คนที่ได้รับมอบหมายให้บริหารกาสิโนและผับร้องโอดครวญทันทีที่พี่ชายขู่ว่าจะไม่เข้ามาช่วยดูแลความเรียบร้อยของผับชื่อดังให้ เพราะหลังจากที่รับตำแหน่งแทนพ่อ เขาก็ขยายสาขาออกไปอีก ลืมประเมินความสามารถของร่างกายตัวเอง จนตอนนี้แทบไม่มีเวลาไปวอแวกับผู้หญิงที่ไหนเพื่อหาความสุขใส่ตัวเองแล้ว ดีที่พี่ชายยื่นมือเข้ามาช่วย ทำให้ภาระของเขาเบาบางลง ได้มีเวลาไปหาความสุขกับดารานางแบบและลูกหลานไฮโซทั้งหลายตามที่เขาชอบ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป