บทที่ 5 ผิดพลาด

“ถ้าไม่ไหว แม่ว่าขายทิ้งให้หมดดีไหม เหลือแค่โรงพยาบาลบ้านเราก็ไม่รู้จะเอาเงินไปทำอะไรหมดแล้วนะลูก”

นั่นไง สบโอกาสของคุณนายณิชา ที่พยายามเกลี้ยกล่อมตั้งแต่คนเป็นพ่อ จนถึงคนเป็นลูก และถ้าวันหนึ่งมีหลานๆ สืบทอด นางก็ต้องเกลี้ยกล่อมให้ขายกาสิโนและผับทิ้งแน่นอน

“ผมยังไหวครับแม่ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ยังไงก็ต้องรักษาสิ่งที่พ่อสร้างมาด้วยความยากลำบากเอาไว้ให้อยู่ชั่วลูกชั่วหลานอยู่แล้ว”

“ธุรกิจบาป แม่ไม่สนับสนุน”

คนสวยเชิดหน้าขึ้น นี่เป็นเรื่องเดียวที่คนเป็นสามีไม่ยอมตามใจภรรยาคนสวยที่รักปานดวงใจ

“อย่างอนเลยที่รัก พี่ยกให้ลูกไปหมดแล้ว ที่เหลือปล่อยให้ลูกๆ เราตัดสินใจกันดีกว่านะ น่านกับเหนือ ถ้าลูกเหนื่อยหรือไม่มีความสุข ลูกจะขายกิจการไหน แม้แต่กาสิโน พ่อก็ไม่ว่านะลูก พ่อแก่แล้ว เลิกยึดติด แค่ที่ผ่านมาเกือบ 40 ปี พ่อก็มีความสุขและภาคภูมิใจกับมันเต็มที่แล้ว”

“ครับพ่อ ถ้าผมไม่ไหว หรือมันสร้างความเดือดร้อนให้คนในครอบครัวเราอีก ผมค่อยคิดดูอีกรอบครับ”

“ดี ถ้าวันไหนธุรกิจนี้ หรือผู้คนที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจเหล่านี้สร้างความเดือดร้อนให้บ้านแล้วเรา คราวนี้แม่ไม่ยอมจริงๆ แล้วนะ ถ้าไม่มีคนสนใจความรู้สึกของแม่อีก แม่จะหอบเสื้อผ้าไปอยู่กับคุณย่า จะไม่กลับมาอยู่ที่นี่อีก”

“ได้ไงครับที่รัก อย่าเพิ่งงอนสิครับ ยังไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นซะหน่อย เจ้าเหนือก็มีบอดี้การ์ดดูแลอีกเป็นโขยง ลูกน้องมือซ้ายมือขวาก็เป็นลูกๆ ของคนที่ไว้ใจได้ทั้งนั้น ผ่านมาเท่าอายุลูกของเราแล้วนะที่รัก ยังไม่เห็นมีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นเลย อย่าคิดมากสิครับ นะ เชื่อพี่นะ”

ปราณนต์โอบไหล่บอบบางของภรรยาสุดที่รักให้เข้ามาสู่อ้อมอก ก่อนจะจูบหน้าผากโหนกนูนนั่นอย่างรักใคร่เต็มหัวใจ

“หืม พ่อกับแม่จีบกันโชว์พวกผมอีกแล้วนะครับ เห็นใจคนโสดบ้างสิ”

น่านฟ้าเอ่ยแซวพ่อกับแม่นับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่จำความได้ ก็มักจะเห็นพ่อผู้น่าเกรงขามของลูกน้อง แสดงความรักและความอ่อนโยนต่อผู้หญิงที่รักสุดหัวใจเพียงคนเดียวเท่านั้น ซึ่งเอาจริงๆ ทั้งเขาและน้องชายก็อยากที่จะมีผู้หญิงที่เป็นสุดยอดดวงใจคนเดียวเท่านั้นแบบพ่อ เพียงแต่ว่าตอนนี้ ผู้หญิงที่จะทำให้เขาหยุดอยู่ได้ที่เธอคนเดียว มันยังไม่เกิด เลยต้องใช้ชีวิตหนุ่มโสดให้สุดเหวี่ยง แค่นั้นเอง

“ไม่ต้องมาแซวพ่อกับแม่เลย เราก็คบใครจริงจังสักคนสิ เลือกคนที่เข้ากับเราได้ อยู่ด้วยแล้วมีความสุข พ่อกับแม่ไม่เกี่ยงว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใคร มาจากไหน”

“มันติดแค่ว่ายังไม่มีสิครับ”

“อย่ามาทำพูดดีกว่าไอ้หมอ ลินดานั่นไง มึงสองคน ไปถึงไหนๆ กันมาตั้งนานแล้ว แต่เสือกให้สถานะกันแค่เพื่อน กูล่ะเชื่อมึงสองคนจริงๆ”

“มึงพูดอะไร เรื่องที่เกิดขึ้นมันก็แค่ความผิดพลาด ลินดาไม่ได้อยากคบกับกูในสถานะนั้น จะให้กูทำไง ไปบีบคอให้มาคบด้วยหรือไง”

“แหม ผิดพลาด ผิดพลาดของพวกมึงสองคนนี่หลายครั้ง หลายปีเชียวนะ”

ใช่ เรื่องคืนนั้น ครั้งแรกที่เกิดขึ้นระหว่างเขา กับลินดา เพื่อนผู้หญิงที่สนิทที่สุดของพวกเขา มันแค่เรื่องผิดพลาด เธอและเขาเมา และเธอเองก็เพิ่งอกหักจากคนรักคนแรกของเธอ คนที่แอบรักมานานกับคนที่กำลังจิตใจอ่อนแอใกล้ชิดกันจนเลยเถิดเกิดมีค่ำคืนร้อนแรงที่ตราตรึงใจของเขาตลอดมา

และมันไม่ได้เกิดขึ้นแค่เพียงครั้งเดียว หลังจากคืนนั้น มันก็เกิดขึ้นซ้ำๆ ยาวนานมาหลายปี โดยที่ลินดาปฏิเสธการรับผิดชอบจากเขาทุกทาง ไม่แม้แต่จะคบกันในสถานะอื่น ที่ไม่ใช่เพื่อนรัก

น่าแปลกที่เธอกับเขาอยู่ร่วมกันในฐานะเพื่อนไม่จริงนี้มาได้หลายต่อหลายปี แรกๆ เขาที่แอบรักเธอมาตลอดก็เจ็บปวดในหัวใจไม่น้อย อยากจะเดินออกมาจากจุดๆ นี้ใจจะขาด แต่ทุกครั้ง ลินดาจะเป็นฝ่ายยื้อเขาเอาไว้ และเขาก็ไม่สามารถทำใจแข็งกับผู้หญิงคนนี้ได้เลยสักครั้ง เพราะตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา จนถึงปัจจุบันนี้ พื้นที่ในหัวใจของเขา ก็มีแค่ลินดาคนเดียวเท่านั้นที่ได้เข้าไปอยู่

เธอบอกว่าเขากับเธอมีอิสระต่อกัน อยากที่จะมีใครหรือคบกับใคร ก็ห้ามหึงหวงหรือตามรังควาน ซึ่งเขาที่อยากจะออกจากจุดๆ นี้ เคยทำถึงขั้นพาผู้หญิงมาหยามน้ำหน้าเธอถึงพื้นที่ส่วนตัวที่เธอกับเขาเคยอยู่ด้วยกัน แต่เธอกลับไม่โกรธ เธอมองเขากับผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า แล้วเดินออกจากห้องนั้นไป

เขาจึงตัดสินใจ ใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการ อยากจะนอนกับใคร ที่ไหน เมื่อไหร่ เขาก็ทำตามใจตัวเองเสมอ ในขณะที่ลินดาเอง ก็ไม่ได้คบกับใครด้วยสถานะแฟนอีก

เธอให้เหตุผลว่า เธอยังไม่พร้อมจะรักใคร และก็ยังไม่ยอมปล่อยเขาไป ด้วยคำพูดที่เป็นเสมือนเชือกตรวนร้อยรัดขาของเขาเอาไว้ ว่า ถ้าวันหนึ่งเธอต้องการจะรักใคร หรือแต่งงานสร้างครอบครัวกับใคร คนๆ นั้น จะคือเขา คนเดียวเท่านั้น

แค่คำพูดนี้คำพูดเดียว มันทำให้เขาติดอยู่ในหลุมสวาทที่เธอขุดดักเอาไว้มาเป็นสิบปี ยังไม่เคยหาทางปีนขึ้นมาได้เลย

แต่เขาก็ไม่ได้เจ็บปวดหัวใจอะไรนักหรอกนะ เขามีความสุขเต็มที่ตามประสาหนุ่มโสด ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงอย่างหนักหน่วงทุกท่วงท่า เพียงแค่ในใจลึกๆ ยังมีความหวังว่าวันหนึ่ง เธอคนนั้น จะหันกลับมามองเขา ตามคำพูดแสนหวานหูนั้นของเธอเสียที

“เออ เสือกเหลือเกิน กูยังโสดโว้ย ไม่ได้สนใจอะไรขนาดนั้น เป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วป่ะ อยากจะนอนกับใครก็ได้ สบายใจ”

“หึหึ ถ้าวันหนึ่ง ลินดาประกาศแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นขึ้นมา อย่ามานั่งร้องไห้ให้กูปลอบล่ะ”

“ไม่มีทาง”

ไม่มีทางของเขา ไม่ได้หมายถึงว่า เขาจะไม่มีทางนั่งร้องไห้ด้วยความเสียใจหรอกนะ แต่ไม่มีทางของเขาคือ ไม่มีทางที่ลินดาจะไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ในเมื่อเธอสัญญากับเขาเอาไว้แล้ว ว่าวันหนึ่งถ้าเธอพร้อม เธอจะกลับมาหาเขาเอง ตราบใดที่เธอยังวนเวียนอยู่ในชีวิตของเขาแบบนี้ ไม่ว่ากี่ปีที่เธอบอกให้เขาต้องรอ เธอไม่มีทางผิดสัญญากับเขาแน่