บทที่ 28 จ่ายเป็นเงินสิ

“ทำไมหัวใจคุณเต้นแรงจัง”

เสียงแหบพร่าดังขึ้นแผ่วเบาอยู่ข้างหู คราวนี้เขาก้มลงมาชิดเธอมากกว่าเดิม แถมยังเป่าลมร้อนๆ รินรดใบหูเธอจนขนอ่อนในกายสาวลุกตั้งชูชันไปทั้งร่างและเขาก็สังเกตเห็น

“มะ ไม่จริงสักหน่อย ฉันอึดอัด ถอยไปสิคะ จะไปกินข้าว”

“จะถอยยังไงครับ ผมถือจานแทนคุณอยู่นะ”

“ก็ปล่อยมือสิ”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ