บทที่ 30 ผมไม่ได้มีครบเหมือนคุณ

คนตัวโตนอนอยู่บนเตียงกว้าง ยกแขนขึ้นก่ายหน้าผากอย่างคนคิดไม่ตก เรื่องนี้เธอไม่ผิด เธอเป็นเด็กที่ผู้ใหญ่ทำให้เกิดมา ไม่ได้รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเหมือนกับเขานั่นแหละ

ที่จริงเรื่องของผู้ใหญ่ที่มันผ่านมาเท่าอายุของเขา มันควรจะจบไปได้แล้ว ไม่น่ามีอิทธิพลต่อชีวิตของเขาและเธออีกเลย เขาและเธอควรได้เลือกใช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ