บทที่ 44 ข้ามศพแม่ไปก่อน

“เป็นอะไรไปครับหยา ทำไมไม่พูดอะไรกับผมบ้างเลย”

สามีป้ายแดงทักท้วงเมื่อภรรยาหมาดๆ ของเขาเอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง มือเล็กๆ นั่นก็กุมกันแน่นอยู่บนตัก ท่าทางราวกับมีเรื่องเครียดมากมายที่คิดไม่ตก

“หยาคิดอะไรเพลินๆ ค่ะ”

คำเรียกแทนตัวที่เปลี่ยนไปหลังจากที่เธอจรดปลายปากกาเซ็นชื่อลงในคำขอจดทะเบียนสมรส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ