บทที่ 1 ห้ามสอดใส่
กลิ่นซิการ์คิวบาราคาแพงลอยอ้อยอิ่งปะปนกับกลิ่นบรั่นดีชั้นเลิศ
ภายในห้องวีไอพีชั้นบนสุดของคลับหรูย่านเดอะบันด์ แสงไฟสีเงินสะท้อนผ่านกระจกบานใหญ่ เผยให้เห็นวิวมหานครเซี่ยงไฮ้ยามค่ำคืนที่งดงามราวภาพวาด
รอบโต๊ะไม้มะฮอกกานีสีแดงเข้ม มีชายหนุ่มสี่คนในชุดสูทหรูหรากำลังนั่งดื่มเหล้าร่วมกันที่เป็นการรวมตัวระหว่างเพื่อนเก่า
หากแต่รังสีอันตรายที่แผ่ออกมาจากชายหนุ่มแต่ละคน กลับทำให้บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ห่างๆต้องระมัดระวังตัวขั้นสูงสุด เพราะชายทั้งสี่ไม่ใช่บุคคลธรรมดา แต่คือทายาทสายตรงจากสี่ตระกูลมาเฟียจีนยักษ์ใหญ่
‘หลงเหว่ย’ มาเฟียสายเทคและคาสิโนออนไลน์
บอสใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลเหนือน่านน้ำดิจิทัล เจ้าของเครือข่ายอาณาจักรเทคโนโลยีขั้นสูง (Deep Tech) และผู้นำอุตสาหกรรม iGaming ครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย
เบื้องหน้าเขาคืออัจฉริยะสายเทคผู้พัฒนาซูเปอร์แอปและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล แต่เบื้องหลัง เขาคือผู้ควบคุมแพลตฟอร์มเดิมพันออนไลน์และระบบหมุนเวียนเงินตราเสมือนจริงที่ไร้พรมแดน
เครือข่ายเซิร์ฟเวอร์มืดของเขาซ่อนตัวอยู่ใต้ดินลึก ยากที่รัฐบาลไหนในโลกจะเอื้อมมือเข้าไปตรวจสอบได้
หลงเหว่ยยกโทรศัพท์ขึ้นโชว์หน้าจออินเตอร์เฟซแอปพลิเคชันหรูหราตัวใหม่ล่าสุดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายเหมือนสุนัขจิ้งจอกที่กำลังจะปล่อยของเล่นชิ้นใหม่
"ในที่สุดก็เสร็จ แอปหาคู่ตัวใหม่ของกูพร้อมใช้งานแล้ว"
ภายใต้ท่าทางขี้เล่นไม่จริงจัง หลงเหว่ยกลับมีเป้าหมายแอบแฝง
"ตอนนี้กูเพิ่งปล่อยระบบ Closed Beta ให้ดาวน์โหลดเฉพาะกลุ่มพวกไฮโซและเซเลบระดับวีไอพีในเซี่ยงไฮ้เข้ามาลองเล่น แต่ก่อนที่กูจะเปิดให้คนทั่วไปโหลดลงสโตร์สัปดาห์หน้า กูอยากให้พวกมึงช่วยทดสอบระบบ"
ดวงตาเจ้าเล่ห์กวาดมองเพื่อนเก่าที่ไม่มีใครจะมีทีท่าสนใจตามคาด มุมปากหลงเหว่ยกระตุกยิ้มร้าย ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนหูกระดิกทันที
"ใครกล้าเล่นแอปหาคู่ของกูแล้วชนะ กูยกหุ้นคาสิโนที่มาเก๊าให้ห้าเปอร์เซ็นต์"
"พนันกับมึงทีไร กูรู้สึกเหมือนโดนเจ้าของบ่อนชวนเล่นไพ่ทุกที"
‘ฟ่านเฉิง’ เจ้าพ่อโลจิสติกส์สายเถื่อน เขาเป็นเจ้ายุทธจักรของอภิมหาอาณาจักรโลจิสติกส์และห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) ข้ามชาติ
เบื้องหน้าเขาคือมหาเศรษฐีผู้ผูกขาดเส้นทางการเดินเรือพาณิชย์นาวีและสัมปทานท่าเรือน้ำลึกทั่วเอเชีย
แต่เบื้องหลัง เส้นทางขนส่งอันไร้รอยต่อของตระกูลฟ่านคือ 'เส้นทางสายไหมมืด' ที่ใช้ลำเลียงยุทธภัณฑ์และควบคุมระบบศุลกากรในเงามืด ชนิดที่ว่าถ้าเขาจะปิดน่านน้ำสั่งระงับการขนส่ง สินค้าทั่วโลกก็พร้อมจะขาดแคลนได้ในพริบตา
ฟ่านเฉิงเป็นชายหนุ่มร่างสูงกำยำผิวคร้ามแดด เขาหัวเราะในลำคอ ก่อนเอนหลังพิงโซฟาอย่างไม่ทุกข์ร้อน พลางขยับคิ้วขึ้นจนรอยแผลเป็นตรงหางคิ้วซ้ายขยับตามดูดุดันร้ายกาจ
“น่าสนใจ... แต่ถ้าจะเล่น กูขอเพิ่มกติกา ทุกคนต้องปกปิดฐานะ ห้ามใช้เงิน ห้ามใช้เส้นสาย ห้ามเอาชื่อเสียงของตัวเองไปอวด ปลอมตัวเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดา แล้วใช้เสน่ห์ล้วนๆ จีบผู้หญิง ถ้าใครต้องพึ่งเงินหรืออำนาจก็ถือว่าแพ้ทันที”
บรรยากาศในห้องเงียบลงเล็กน้อย หลงเหว่ยเลิกคิ้วก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ
"มึงนี่ชอบหาเรื่องจริงๆ"
“ไม่ได้หาเรื่อง กูแค่อยากพิสูจน์ว่าพวกมึงเก่งจริงหรือเก่งเพราะเงิน”
ฟ่านเฉิงยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ พลางปรายตามองคนตรงข้ามที่นั่งนิ่งสนิทไม่สนใจใคร ด้วยแววตาเย้ยหยันและท้าทาย
"โดยเฉพาะไอ้อาเยี่ย ลองมึงถอดสูท ถอดนาฬิกาเรือนละหลายล้านออก แล้วทำหน้าเย็นชาของมึงต่อไป กูว่าผู้หญิงเห็นยังไม่ทันคุยก็คงวิ่งหนีหมด"
‘มู่เฉิน’ บอสใหญ่ผู้กุมบังเหียน อาณาจักร อินทิเกรตเต็ด รีสอร์ต (Integrated Resort) และเครือข่ายสันทนาการหรูที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย
เขามีใบหน้าหน้าหวานปานดาราซีรีส์เป็นเอกลักษณ์ แต่กลับมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ด้านเพลย์บอยตัวพ่อที่หลุดหัวเราะออกมาทันที
"ก็จริง หน้าไอ้อาเยี่ยเหมือนเจ้าหนี้เลือดเย็น มากกว่าผู้ชายที่จะไปจีบสาวในแอปหาคู่"
หลงเหว่ยพยักหน้าเห็นด้วยอย่างนึกสนุกตาม
"กูยังเคยสงสัยเลยว่าถ้ามึงยิ้ม ผู้หญิงจะตกใจกลัวจนต้องวิ่งหนีหรือเปล่า?"
‘ฉินเยี่ย’ หรือ ‘อาเยี่ย’ บอสใหญ่ผู้กุมจักรวรรดิพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และกลุ่มพันธมิตรทางการธนาคารยักษ์ใหญ่
เขาคือเจ้าของธนาคารพาณิชย์และตึกระฟ้าครึ่งค่อนมหานครเซี่ยงไฮ้ ที่ไม่เคยเปิดเผยตัวตน
เขาคือผู้ควบคุม ‘สถาบันการเงินเงา’ (Shadow Banking) ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเอเชีย ปล่อยสินเชื่อนอกระบบมูลค่าหลายหมื่นล้านให้กับเหล่านักการเมืองและมหาเศรษฐีที่กำลังเข้าตาจน
อำนาจเงินของเขาสามารถสั่งชี้เป็นชี้ตายหรือล้มละลายบริษัทข้ามชาติได้เพียงแค่ปลายนิ้วขยับ
มือเรียวเพียงยกแก้วบรั่นดีขึ้นจิบ แผ่นหลังกว้างเหยียดตรงภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทปลดกระดุมสองเม็ดโชว์แผงอกลีนแน่น
นัยน์ตาเรียวยาวเย็นชาอ่านยากคู่นั้นยังคงนิ่งสนิทไม่เปลี่ยนสีหน้าแม้แต่น้อย
"เงียบทำไมวะ หรือโดนแทงใจดำจนพูดไม่ออก"
ฟ่านเฉิงยิ้มกว้างกว่าเดิม ขยับตัวเข้ามาใกล้ ส่งสายตาเชือดเฉือนอย่างจงใจจะหาเรื่อง
"กูว่าไอ้อาเยี่ยแม่งจีบผู้หญิงไม่เป็นหรอก ถ้าไม่มีเงินหนุนหลัง คงได้แต่กลับบ้านไปกอดหมอนเน่า"
"มึงก็อย่าพูดเกินไป"
มู่เฉินหัวเราะพลางส่ายหน้าเพื่อไกล่เกลี่ยบรรยากาศที่เริ่มร้อนระอุ
"อย่างน้อยหน้ามันก็หล่อลากไส้อยู่นะเว้ย"
"หล่อแล้วไง ถ้าทำตัวแข็งทื่อเหมือนตู้เย็นแช่ศพ ผู้หญิงก็คงจะหนาวจนไม่อยากเข้าใกล้อยู่ดี"
ฟ่านเฉิงสวนกลับทันที หลงเหว่ยถึงกับหัวเราะลั่นห้องจนต้องเอามือกุมท้อง
"โอ๊ย...ไอ้ห่า เปรียบเทียบได้เจ็บชิบหาย ตู้เย็นแช่ศพเลยเหรอมึง"
ฉินเยี่ยค่อยๆวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะไม้มะฮอกกานี เสียงก้นแก้วกระทบเนื้อไม้ดังกังวานแผ่รังสีสังหารกดดันออกมา จนบอดี้การ์ดรอบห้องพากันเกร็งตัวขยับจับอาวุธอย่างไม่วางใจในสถานการณ์
เขานั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางราวกับผู้คุมเกม ก่อนเงยหน้าประสานสายตาคมกริบสบเข้ากับฟ่านเฉิงตรงๆด้วยแววตานิ่งลึกที่ทำให้อีกฝ่ายถึงกับชะงัก
"พูดจบหรือยัง"
น้ำเสียงราบเรียบต่ำลึก ทว่าทรงพลังแฝงอำนาจเด็ดขาดของเขา ทำให้ทั้งห้องเงียบกริบลงโดยอัตโนมัติ
"จบแล้ว.. ทำไม จะเถียงเหรอไง"
ฟ่านเฉิงยักคิ้วท้าทายอย่างไม่กลัวตาย
"ไม่ กูแค่จะบอกว่า ต่อให้กูไม่มีเงิน ไม่มีรถ ไม่มีชื่อเสียง ผู้หญิงก็ยังเลือกกู ส่วนมึง...ต่อให้ยกบริษัทโลจิสติกส์ทั้งเครือให้ ผู้หญิงบางคนก็ยังมองว่ามึงเป็นแค่หมาบ้าไร้ราคาที่ได้แต่เห่าหอน"
รอยยิ้มของฟ่านเฉิงหายวับไปทันที ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด
มู่เฉินรีบยกแก้วขึ้นบังหน้าเพื่อกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น ส่วนหลงเหว่ยถึงกับตบโต๊ะขำค้าง
"โอ๊ย...โดนสวนกลับทีเดียวหน้าหงาย หมาบ้าเลยเหรอมึง"
ฟ่านเฉิงหัวเราะหยันในลำคอเพื่อข่มอารมณ์ดุร้ายที่ปะทุขึ้นมาให้เย็นลง ก่อนจะชี้หน้าฉินเยี่ยอย่างเอาเรื่อง
"ปากดีนักนะ งั้นกูขอเพิ่มข้อเสนอ! ผู้หญิงที่มึงจะจีบมานอนด้วยต้องเป็นระดับท็อป โพรไฟล์เริ่ด เป็นพวกไฮโซ ลูกสาวมหาเศรษฐี ซีอีโอ หรือผู้หญิงที่มีผู้ชายต่อแถวจีบเป็นร้อยเท่านั้น ถ้ามึงทำให้ผู้หญิงระดับทองคำแบบนั้นเลือกพนักงานออฟฟิศถังแตกอย่างมึงได้ กูยอมโอนหุ้นบริษัทกูให้มึงเพิ่มอีกห้าเปอร์เซ็นต์!"
หลงเหว่ยหันขวับไปมองเพื่อนทันทีด้วยความตกใจ
"เฮ้ย เดี๋ยว ฟ่านเฉิง นั่นหุ้นบริษัทมึงนะเว้ย เล่นแรงไปไหม"
"เออสิ ถ้ากูพูดแล้วกูไม่คืนคำ!"
ฟ่านเฉิงตอบอย่างมั่นใจในศักดิ์ศรี
ฉินเยี่ยแค่นยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก แววตาคมปลาบจับจ้องเหยื่อตรงหน้าอย่างผู้คุมเกมที่ไม่เคยแพ้
"เสียใจด้วยนะ หุ้นมึง...กูจองแล้ว"
มาเฟียหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดาวน์โหลดแอปพลิเคชันทันที ก่อนสร้างบัญชีใหม่โดยใช้ชื่อ 'อาเยี่ย' พร้อมรูปโปรไฟล์ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาวธรรมดาที่ปลดกระดุมสบายๆ ไม่มีสิ่งใดบ่งบอกฐานะพญามังกรแห่งแวดวงการเงิน
[ ข้อมูลส่วนตัว : พนักงานบริษัททั่วไป ขยันทำงาน ไม่มีรถสปอร์ต มีแต่ความจริงใจและพร้อมทำตามคำสั่งครับ ]
ผ่านไปไม่ถึงสามนาที หน้าจอก็ปรากฏการแจ้งเตือนสีแดงวาบชวนสะดุดตา
[ คุณจับคู่กับผู้ใช้งานระดับ Premium สำเร็จ ]
ฉินเยี่ยแตะนิ้วเข้าไปดูโปรไฟล์ทันที แววตาพลันวาวโรจน์เมื่อสายตาสะดุดเข้ากับรูปภาพของหญิงสาวชาวไทยนามว่า
‘มิลิน’
ดวงหน้าสวยเฉี่ยวสะกดสายตา ดูเซ็กซี่แต่ก็มีความอ่อนหวานด้วยนัยน์ตาคมโตน่าค้นหา ผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนสะท้อนประกายลักชัวรีระดับเต็มสิบ !
“กูเจอเป้าหมายแล้ว”
ฟ่านเฉิงที่ยังหัวเสียอยู่แค่นหัวเราะอย่างไม่เชื่อน้ำคำ
"หึ... แมตช์ไวขนาดนี้ สภาพโปรไฟล์พนักงานออฟฟิศถังแตกแบบมึง อย่างมากก็ดึงดูดได้แค่พวกผู้หญิงเกรดต่ำท้ายแถวนั่นแหละ"
ฟ่านเฉิงแค่นยิ้มหยันพลางโคลงแก้วบรั่นดีในมือ แววตาดุดันคู่นั้นฉายรอยนึกสนุกอย่างคนมั่นใจว่าถือไพ่เหนือกว่า
"เต็มที่มึงก็ได้แค่นักศึกษาพาร์ทไทม์ หรือพวกผู้หญิงชั้นต่ำข้างถนนที่หวังจะหาคนหารค่าห้องไปวันๆ อย่าฝันว่าจะได้แตะต้องหงส์ระดับทองคำตามกติกาเลยไอ้เสือ"
ฉินเยี่ยพลิกหน้าจอโทรศัพท์หันไปทางกลุ่มเพื่อน นัยน์ตาคมปลาบแฝงแววเป็นต่อ
ทันทีที่ภาพของหญิงสาวบนหน้าจอปรากฏแก่สายตา บรรยากาศเหน็บแนมในห้องวีไอพีพลันเปลี่ยนเป็นความเงียบกริบ ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลทั้งสามคนชะงักแก้วเหล้าในมือ สายตาจับจ้องไปที่ดวงหน้าสวยเฉี่ยวระยับบนจอเป็นตาเดียว
มู่เฉินที่ขึ้นชื่อเรื่องการมองผู้หญิงระดับท็อปยังต้องผิวปากออกมาเบาๆ พลางขยับตัวเข้ามาดูใกล้ๆด้วยความสนใจ
"เชี่ย... สวยสับของจริงว่ะไอ้อาเยี่ย สายตาผู้หญิงคนนี้หยิ่งฉิบหาย ลุคราชินีตัวแม่ข่มผู้ชายมิดแบบนี้ มึงจีบติดกูยอมกราบ"
"สวยขนาดนี้... ท้าทายดีกูชอบ"
ฟ่านเฉิงแค่นยิ้มร้ายกาจ แววตาดุดันฉายแววถูกใจในความเย่อหยิ่งของเธอไม่แพ้กัน
"แต่โพรไฟล์แบบนี้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าใช้เงินระดับไหนในชีวิตประจำวัน มึงจะปลอมเป็นพนักงานออฟฟิศไปจีบเธอเนี่ยนะ? กูให้สามคำ... ฝัน-ไป-เถอะ!"
"อย่าเพิ่งสบประมาท ขอกูเช็กระบบหลังบ้านแป๊บ"
หลงเหว่ยที่กำลังนึกสนุกรีบดึงไอแพดคู่ใจขึ้นมารัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว ในฐานะเจ้าพ่อสายเทคผู้สร้างแอป การจะเจาะลึกข้อมูลส่วนตัวของผู้ใช้งานระดับพรีเมียมไม่ใช่เรื่องยาก
ผ่านไปไม่ถึงสามสิบวินาที หน้าจอไอแพดของหลงเหว่ยก็ปรากฏฐานข้อมูลเชิงลึกและประวัติหลังบ้านของมิลินขึ้นมาทั้งหมด
"โอ้โห... พวกมึงดูนี่"
หลงเหว่ยเบิกตากว้าง อ่านข้อมูลที่แฮกเข้าไปในระบบด้วยความทึ่ง
"ยัยลูกแกะตาโตของไอ้อาเยี่ยตัวจริงไม่ธรรมดาว่ะ เธอชื่อ มิลิน เป็นลูกคุณหนูตระกูลมหาเศรษฐีเก่าจากเมืองไทย จบ Ivy League แถมตอนนี้คุมกองทุนเฮดจ์ฟันด์ข้ามชาติในเซี่ยงไฮ้ ทลายกำแพงพันล้านมาแล้วไม่รู้กี่รอบ อัจฉริยะสายการเงินของจริง!"
ข้อมูลประวัติระดับทองคำของหลงเหว่ย ทำเอาฟ่านเฉิงถึงกับหน้าแตกยับเยินจนพูดไม่ออก ได้แต่จ้องหน้าจอไอแพดตาค้างอย่างกู่ไม่กลับ
ขณะที่ฉินเยี่ยเพียงแค่นยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก ข้อมูลประวัติระดับทองคำที่หลงเหว่ยร่ายออกมา ยิ่งทำให้รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่แทบไม่เคยยิ้มของพญามังกรจอมบงการอย่างเขามาก่อน
ภาพถ่ายแต่ละภาพของเธอฉายรัศมีความหรูหรา แซ่บ และเย่อหยิ่งเกินกว่าจะชายตาแลพนักงานออฟฟิศถังแตกที่เขาสร้างภาพเอาไว้ เหมือนอยู่กันคนละโลก
แววตาของเขาจับจ้องข้อความภาษาอังกฤษดุเดือดในไบโอ หรือกล่องข้อความแนะนำตัวสั้นๆบนหน้าโปรไฟล์ ที่หงส์ฟ้าคนนั้นพิมพ์ประกาศความต้องการของตัวเองเอาไว้เด่นหรา
[ Looking for a 'submissive' Chinese guy who is willing to do EVERYTHING I say... but must be a master in bed! Practice ONLY, absolutely NO penetration allowed! ???? ]
( มองหาผู้ชายจีนหัวอ่อน ที่พร้อมจะทำทุกอย่างตามคำสั่ง... แต่ต้องเก่งเรื่องบนเตียงขั้นเทพ! เน้นภาคปฏิบัติเท่านั้น ห้ามสอดใส่เด็ดขาด! )
ฉินเยี่ยจ้องข้อความของหงส์ฟ้าหน้าเฉี่ยวในโทรศัพท์พลางกระตุกยิ้มอย่างเยือกเย็น
นิ้วเรียวยาวกดส่งข้อความทักทายแรกออกไปทันทีโดยไม่ฟังคำขัดคออย่างอิจฉาของเพื่อน
อยากได้ผู้ชายหัวอ่อนที่พร้อมทำตามคำสั่งงั้นเหรอ...
หารู้ไม่ว่ายัยลูกแกะหน้าเฉี่ยว เพิ่งจะยื่นคำขอส่งตัวเองเข้าถ้ำมาเฟียสายดาร์กจอมบงการเข้าเต็มเปา!
By ไรริล
