บทที่ 4 กับดักของมังกร

บรรยากาศภายในห้องวีไอพีชั้นบนสุดของคลับหรูย่านเดอะบันด์พลันร้อนระอุขึ้นมาอีกครั้ง

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนระบบจากสมาร์ตโฟนในมือของฉินเยี่ยดังกังวานขึ้น นัยน์ตาเรียวยาวอ่านยากของพญามังกรตวัดลงมองข้อความที่ตอบกลับมาจาก ‘หงส์ฟ้าเมืองไทย’ ก่อนที่มุมปากสีเข้มหยักลึกจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูอันตรายขึ้นมาในพริบตา

ฟ่านเฉิงที่นั่งหน้าแตกยับเยินจนชาไปถึงคอ ยังอดอิจฉาไอ้อาเยี่ยไม่ได้ที่มีหญิงสาวโพรไฟล์ระดับสูงที่ชื่อ มิลิน ทักกลับมาจริงๆ

เขาชะโงกหน้าเข้ามาดูข้อความในมือถือของไอ้อาเยี่ย จนรอยแผลเป็นตรงหางคิ้วกระตุก เบิกตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อเห็นข้อความที่เธอส่งกลับมา

Milin < [ มั่นใจขนาดนั้นเลย คุณก็เห็นข้อตกลงในไบโอของฉันแล้วใช่ไหม ‘อาเยี่ย’ ]

Milin < [ ฉันไม่ชอบคนพูดเก่ง แต่ชอบคนที่ทำตามคำสั่งได้ดี... โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง ]

Milin < [ ถ้าคิดว่ารับมือฉันไหว และพร้อมจะคุกเข่าฟังคำสั่ง... คืนนี้ทิ้งโลเกชันของคุณมาได้เลย ]

"เชี่ย... โหดฉิบหาย!"

ฟ่านเฉิงอุทานลั่นห้องเกือบสำลักควันซิการ์คิวบาจนต้องเคาะอก ก่อนจะระเบิดหัวเราะเสียงดังลั่นปนสะใจอย่างคนหาที่ลงได้เสียที

"ฮ่าๆๆ ไอ้อาเยี่ย มึงดูคำพูดแม่คุณสิ ยื่นคำขาดสั่งมึงยังกะสั่งขี้ข้า ‘ไม่ชอบคนพูดเก่ง ชอบคนทำตามสั่ง’ นี่เธอเห็นมึงเป็นแค่ไอ้ลูกหมาเชื่องๆ หรือไม่ก็หุ่นยนต์บำบัดความใคร่จริงๆว่ะ!"

"เด็ดขาดจัด! ‘พร้อมจะคุกเข่าฟังคำสั่ง... คืนนี้ทิ้งโลเกชันของคุณมาได้เลย’ ลุคราชินีคุมเกมของแท้เลยว่ะมึง"

มู่เฉิน เพลย์บอยหน้าหวานส่ายหัวพลางผิวปาก แววตาเป็นประกายระยับด้วยความอิจฉาแกมนึกสนุก

"แต่กูขำไบโอเธอไม่หายจริงๆ ว่ะ ‘ห้ามสอดใส่ เน้นฝึกภาคปฏิบัติ’ ผู้หญิงบ้าอะไรวะฉลาดคุมเกมชะมัด หล่อนคงกลัวเสียเหลี่ยมให้ใครไม่รู้ในแอป เลยจะจ้างพนักงานออฟฟิศถังแตกมาเป็นหนูทดลองฝึกวิชาซะงั้น!"

"พวกมึงเดี๋ยว... กูว่าพวกเรากำลังเจอของจริงเข้าให้แล้วว่ะ"

เสียงของหลงเหว่ยขัดขึ้นกลางปล้อง แววตาขี้เล่นของจิ้งจอกเจ้าพ่อสายเทคแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึง

มือของเขารัวนิ้วลงบนไอแพดเครื่องหรูกดแฮกเจาะระบบหลังบ้านของแอปพลิเคชันอย่างรวดเร็วเพื่อตามรอยไอพีและโพรไฟล์เชิงลึก ก่อนจะเบิกตากว้างชูหน้าจอให้เพื่อนทุกคนดู

"ยัยลูกแกะตาโตของไอ้อาเยี่ยคนนี้... ไม่ใช่สาวไฮโซธรรมดาๆนะเว้ย หล่อนคือ 'มิลิน' เจ้าหญิงม้ามืดแห่งวงการหุ้นตัวจริงเสียงจริง!"

คำประกาศของหลงเหว่ยทำให้ทั้งห้องเงียบกริบ แม้แต่ฟ่านเฉิงยังชะงักมือที่กำลังเคาะซิการ์

"เจ้าหญิงม้ามืด? …คนที่ล้างพอร์ตสอยกำไรสามร้อยล้านในตลาดหุ้นเซี่ยงไฮ้เมื่อบ่ายนี้เหรอวะ?!"

มู่เฉินอุทาน ขยับตัวจ้องหน้าจอไอแพดตาไม่กะพริบ

"เออ! คนนี้แหละ!"

หลงเหว่ยร่ายประวัติด้วยเสียงตื่นเต้น

"ประวัติเบื้องหลังของเธอคือลูกคุณหนูตระกูลผู้ดีเก่าจากเมืองไทย จบ Ivy League เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง แล้วบินเดี่ยวมาคุมกองทุนเฮดจ์ฟันด์ข้ามชาติในเซี่ยงไฮ้ ทลายกำแพงพันล้านมาแล้วไม่รู้กี่รอบ ในแวดวงการเงินตอนนี้เธอคือควีนที่ทุกคนอยากได้ตัว แต่ไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้าเข้าไปจีบตรงๆ เพราะอีโก้เธอสูงเสียดฟ้า แถมยังฉลาดจนอ่านเกมผู้ชายขาดทะลุปรุโปร่ง!"

หลงเหว่ยหันไปมองฉินเยี่ยด้วยสายตาทึ่งแกมอิจฉาตาร้อน

"ผู้หญิงระดับทองคำที่อยู่สูงเกินเอื้อมมือบนยอดหอคอยงาช้าง ข้อมูลประวัติโคตรพรีเมียมขนาดนี้... ดันคิดว่ามึงเป็นแค่พนักงานออฟฟิศสิ้นคิดคุมง่าย เลยจะดึงมึงลงไปเป็นเบี้ยล่างรองรับอารมณ์ เอาไว้เทรนวิชาบนเตียงให้หล่อนซะงั้น… กูอยากจะบ้าตาย!"

ฟ่านเฉิงเหยียดยิ้มร้าย แต่อาการหน้าแตกยับเยินเมื่อครู่ทำให้เขาต้องรีบข่มอารมณ์ แล้วเอ่ยจิกกัดตอกย้ำอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่าให้ไอ้อาเยี่ยต้องทำตามกติกาอย่างเคร่งครัด

"กูบอกเลยนะไอ้อาเยี่ย หุ้นบริษัทโลจิสติกส์ห้าเปอร์เซ็นต์ของกูมันไม่ได้ให้มึงง่ายๆ หรอกนะเว้ย ต่อให้เธอจะเป็นเจ้าหญิงม้ามืดอะไรนั่น มึงอย่าลืมกติกาสิ… ‘ต้องใช้เสน่ห์ล้วนๆ ห้ามใช้เงินและอำนาจ’"

ฟ่านเฉิงเคาะเถ้าซิการ์กับจานแก้วเสียงดัง แกรก เพื่อเรียกความมั่นใจที่แตกยับกลับคืนมา เขาเหยียดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ยักคิ้วข้างที่มีรอยแผลเป็นส่งให้พญามังกรอย่างจงใจยั่วประสาท

"ตอนนี้แม่หงส์ฟ้าคิดว่ามึงเป็นแค่ไอ้หนุ่มออฟฟิศสิ้นคิดคุมง่าย ถ้ามึงเผลอทำตัวบ้าอำนาจสั่งสอนเธอ หรือหลุดความเหี้ยมแผ่รังสีมาเฟียใส่จนเธอรู้ความจริงแล้ววิ่งหนีไป... มึงแพ้ทันทีนะโว้ย!"

"นั่นดิ... ระดับมหาเศรษฐีเจ้าของธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงินเงาหมื่นล้านอย่างมึง โดนผู้หญิงสั่งให้คุกเข่าสั่งให้ทำตามทุกอย่างเพื่อฝึกวิชา มึงจะทนทำตัวเป็นหมาเชื่องๆได้กี่น้ำวะ?"

มู่เฉินแกล้งยุแหย่เพิ่มเติม

"ถ้าเป็นกูนะ จ้างให้กูก็ไม่ทำ กูยอมตรอมใจตายดีกว่า โดนหยามศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย!"

ฉินเยี่ยยังคงนั่งไขว่ห้างนิ่งสนิท มือเรียวควงแก้วบรั่นดีช้าๆ ปล่อยให้เสียงหัวเราะและคำเหน็บแนมของเพื่อนร่วมโต๊ะลอยผ่านไปราวกับลมอ่อนที่ไร้พลัง

นัยน์ตาคมปลาบดุจพญาเหยี่ยวจับจ้องข้อความของมิลิน แววตาวาวโรจน์เข้มขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกท้าทายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ยิ่งเธออยู่สูง ยิ่งเธอเย่อหยิ่งทระนงในคุณค่าอันประเมินค่าไม่ได้ของตัวเอง และมองเขาเป็นเพียงเบี้ยล่างต่ำต้อย... สัญชาตญาณความอยากเอาชนะและขย้ำเหยื่อในสายเลือดมาเฟียมันยิ่งพลุ่งพล่าน!

"พูดจบกันหรือยัง!"

น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบแต่แฝงไปด้วยพลังกดดันขัดขึ้นเบาๆ ทำเอาเสียงหัวเราะของทั้งสามคนเงียบกริบลงทันควัน

รังสีสังหารจางๆ แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่จนบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ตรงมุมห้องต้องลอบกลืนน้ำลาย

ฉินเยี่ยกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมตรงมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่อันตรายที่สุดเท่าที่เพื่อนๆเคยเห็นมา

"ในกระดานหุ้น... เธออาจจะคุมกลไกตลาดและเป็นเจ้าหญิงม้ามืดที่ไม่มีใครเอื้อมถึง"

เขาละสายตาจากแก้วเหล้า ช้อนนัยน์ตาคมกริบสบเข้ากับฟ่านเฉิงตรงๆ

“แต่บนกระดานเนื้อ... ฉันไม่เคยปล่อยให้ใครมาคุมเกมเหนือฉัน"

ดวงตายาวที่ซ่อนคมเป็นประกายวาววับ

"และพนักงานออฟฟิศธรรมดาคนนี้แหละ... จะสอนให้ราชินีพอร์ตลงทุนอย่างเธอรู้ซึ้งเองว่า… การต้องตกเป็น ‘ลูกไก่ในกำมือ’ ของคนที่เธอคิดว่าต่ำต้อยกว่ามันเป็นยังไง"

ปลายนิ้วแข็งแกร่งของมาเฟียหนุ่มกดสลับหน้าจอไปที่ระบบแผนที่อย่างไม่ลังเล เขาเลือกแชร์พิกัดโลเกชันของ ‘อพาร์ตเมนต์ซอมซ่อสภาพตึกร้าง’ ห้องหนึ่งในย่านคนจนเก่าแก่ของเซี่ยงไฮ้ ที่ตระกูลฉินปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ใช้งาน เพื่อให้สมบทบาทคนถังแตกตามที่เธอปรามาสไว้

นิ้วเรียวพิมพ์ข้อความสุดท้ายส่งกลับไปตลบหลังเหยื่อสาวทันที

อาเยี่ย < [ ผมอ่านกฎครบทุกข้อแล้วครับ... คืนนี้ผมจะรอเจอนะครับ ‘เจ้านาย’ ]

ฉินเยี่ยโยนโทรศัพท์เข้ากระเป๋าเสื้อ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดแจงติดกระดุมเสื้อสูทตัวนอกช้าๆ ด้วยท่าทางอันสง่างามและทรงอำนาจดั่งจักรพรรดิ

"นั่งหัวเราะกันไปก่อนแล้วกัน..."

เขาปรายตามองเพื่อนทั้งสามคนที่นั่งมองมาด้วยแววตาตื่นเต้น

"ฉันมีภารกิจต้องไปสวมบทเป็น 'เด็กฝึกงาน' ให้เจ้าหญิงการเงินเสียหน่อย... เตรียมเซ็นโอนหุ้นห้าเปอร์เซ็นต์ของมึงรอไว้ได้เลย ฟ่านเฉิง"

แผ่นหลังกว้างก้าวเดินออกจากห้องวีไอพีไปพร้อมเสียงฝีเท้าที่หนักแน่น ทิ้งให้พวกเพื่อนมาเฟียได้แต่หันมามองหน้ากันพลางขนลุกซู่...

พวกเขารู้ซึ้งถึงสันดานดิบของพญามังกรอย่างไอ้อาเยี่ยดี ว่าถ้ามันลองได้หมายตาเหยื่อชิ้นไหนแล้ว... ไม่เคยมีคำว่ารอดซักราย

และอดเห็นใจ 'หงส์ฟ้าเมืองไทย' รายนี้ไม่ได้ เธอน่าจะดวงตกเข้าขั้นวิกฤตเสียแล้ว เพราะดันรนหาที่…

ยื่นคำขอส่งตัวเองให้อสูรร้ายในคราบแกะหนุ่มขย้ำจนจมเขี้ยว!


เกมเริ่ม !

ตามกันต่อคับ

อิอิ BY ไรริล

บทก่อนหน้า
บทถัดไป