บทที่ 9 อย่าท้าทายผม

มิลินเชิดหน้าอย่างทระนง แววตาหวานมุ่งมั่นกวาดมองใบหน้าหล่อเหลาคมคายอย่างพึงใจ

หุ่นฝึกหัดของเธอคนนี้ มีเสน่ห์มากล้นจนไม่จำเป็นต้องฝืนทนที่จะสัมผัสแตะต้อง

มือนุ่มลากไล้ผ่านสันกรามคมสันลงมาจนถึงลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการกลืนน้ำลายของเขาอย่างแผ่วเบา เสียงหวานเอ่ยอย่างเย่อหยิ่งว่า

"ฉันไม่ชอบเป็นฝ่ายรับอยู่ฝ่ายเดียว... บนกระดานนี้ ฉันบอกแล้วว่า ฉันคือคนคุมเกม!"

ควีนสาวพลิกกายเข้าหาอย่างรวดเร็ว จนขาเรียวยาวทั้งสองข้างแยกออกคร่อมทับอยู่บนตักแกร่งของชายหนุ่มอย่างเหมาะเจาะ

สะโพกกลมกลึงบดเบียดสัดส่วนอวบอิ่มเข้าหาหน้าตักของเขาอย่างจงใจ

กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูผสมกลิ่นกายสาวหอมบริสุทธิ์เข้มข้น จนฉินเยี่ยต้องลอบสูดหายใจเข้าลึก มือแกร่งของมาเฟียหนุ่มกระตุกเกร็ง อยากจะเอื้อมลงไปขยำสะโพกผายนุ่มเด้งในชุดเดรสรัดรูปนั่นใจจะขาด ทว่าเขาต้องสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อน พยายามนั่งนิ่งราวกับรูปปั้นรอดูว่าแม่เสือสาวตัวนี้จะแผลงฤทธิ์อย่างไร

​มิลินโน้มใบหน้าสวยเฉี่ยวเข้าไปใกล้ ก่อนจะเริ่มลงมือ… เธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่งเพื่อจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มตรงหน้าในระยะประชิด

แสงไฟสลัวภายในห้องพักสะท้อนให้เห็นโครงหน้าอันคมคายที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันตรายและน่าค้นหา เส้นผมสีดำสนิทที่ยับยุ่งเล็กน้อยยิ่งขับเน้นรังสีความดิบเถื่อนอันมีเสน่ห์ล้นเหลือให้พุ่งกระจายออกมา

โดยเฉพาะดวงตาคมกริบเรียวยาวคู่นั้น... มันช่างลึกล้ำ ดุดัน และแฝงไปด้วยประกายสายตาของพญามังกรผู้เหนือกว่า ที่จ้องมองมาคล้ายกำลังจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว

ความหล่อเหลาอันตรายนี้ทำเอาหัวใจของควีนสาวกระตุกวูบ เผลอลอบกลืนน้ำลายด้วยความหวั่นไหวขัดกับท่าทีอวดดีที่แสดงออกมา

​แต่ยิ่งเขาดูอันตราย เธอก็ยิ่งอยากจะเอาชนะ!

มิลินแกล้งเอียงคอเล็กน้อย ปล่อยให้ปลายผมยาวสลวยลากไล้ผ่านแก้มสากของเขาขณะยื่นหน้าเข้าหาซอกคออุ่นจัด โดยเลือกที่จะเลี่ยงริมฝีปากสีเข้มพราวเสน่ห์คู่นั้นไปก่อน

​เธอเริ่มเลียนแบบชั้นเชิงที่เขาเคยทำ... อ้าปากแลบเรียวลิ้นนุ่มชุ่มชื้นแตะลงบนผิวเนื้อตึงแน่นตรงลาดไหล่หนา ผ่านคอเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมออกอย่างเชื่องช้า ละเมียดละไม ทว่าแฝงความไร้เดียงสาของคนที่ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน

สัมผัสอุ่นชื้นที่ลากไล้ขึ้นมาตามลำคอแกร่ง แกล้งตวัดปลายลิ้นหยอกเย้าวนเวียนอยู่รอบๆลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็วตามจังหวะอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นของเขา

​"อืม... เจ้านาย..."

ฉินเยี่ยครางฮึ่มในลำคอ เสียงทุ้มต่ำพร่า

​แววตาของพญามังกรเข้มขึ้นจนแทบจะกลายเป็นสีดำสนิท กล้ามเนื้อทั่วร่างแกร่งเกร็งแน่นจนขึ้นรูปชัดเจนภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาว

ลิ้นเล็กๆโคตรให้ความรู้สึก ที่ตวัดเล่นงานอยู่ตรงจุดอ่อนไหว ทำเอาเขาแทบนั่งไม่ติด แต่จำต้องอดทนเอาไว้เพื่อรอเวลาตลบหลัง

เมื่อเห็นหุ่นฝึกหัดใต้ร่างเริ่มมีอารมณ์พลุ่งพล่านจนเก็บอาการไม่อยู่ มิลินที่ได้ใจก็ยิ่งฮึกเหิม ขยับพรมจูบสลับลากลิ้นนุ่มชุ่มชื้นขึ้นไปตามแนวสันกรามคมสัน

ลิ้นเล็กๆแกล้งเลียอย่างแผ่วเบาไปที่ติ่งหูหนาของเขาอย่างซุกซน ก่อนจะงับเบาๆตามสัญชาตญาณความสาวที่ถูกปลุกให้ตื่นรู้

รสสัมผัสที่ทวีความเร่าร้อนขึ้นทุกวินาที แข่งกับเสียงฝนที่ตกพรำอยู่ด้านนอก…

​สะโพกนุ่มกลมกลึงเผลอบดเบียดบั้นท้ายเข้าหาความแข็งขืนกึ่งกลางกายของชายหนุ่มผ่านเนื้อผ้าหนาอย่างลืมตัว ทำเอาฉินเยี่ยแทบคลั่ง!

เส้นเลือดบนขมับของมาเฟียหนุ่มปูดโปน ความอดทนของเขากำลังจะขาดสะบั้นลงเพราะความยั่วยวนอันใสบริสุทธิ์ของควีนสาวผิวสีน้ำผึ้งตรงหน้า ที่กำลังสนุกกับการทรมานเขาอยู่บนตัก

"เจ้านาย... กำลังเล่นกับไฟอยู่นะครับ"

​น้ำเสียงตักเตือนของฉินเยี่ยในตอนนี้นอกจากจะทุ้มต่ำแหบพร่าแล้ว มันยังเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่พุ่งทะยานจนแทบจะกักเก็บเอาไว้ไม่ไหว

นัยน์ตาเรียวยาวดำดิ่งลงสบประสานกับดวงตาโตหวานของหญิงสาวอย่างไม่ลดละ ประกายในแววตาเข้มจัดราวกับสัตว์ป่าหิวกระหายที่ถูกเหยื่อล่อลวงจนถึงขีดจำกัดที่จะอดทนแล้ว!

ขอเพียงเธอยอมเปิดประตูกรง สัตว์ร้ายตัวนี้ก็จะกระโจนออกมาขย้ำเธอจนจมเขี้ยวทันที!!

​ทว่ามิลินในเวลานี้กลับไม่ได้หวาดกลัวเลยสักนิด ดวงตาสีน้ำผึ้งพราวระยับด้วยความสนุกสนาน ยิ่งเห็นหุ่นฝึกหัดอดทนอดกลั้นจนเส้นเลือดบนขมับและลำคอปูดนูนขึ้นรูปรอยชัด เธอก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงอำนาจของ ‘ควีน’ ที่อยู่เหนือเขา

ความสะใจและรสชาติของผู้ที่กำกติกาเอาไว้ในมือ กระตุ้นให้แม่เสือสาวยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่

​"บอกแล้วไง... ว่าฉันคือคนคุมเกม"

​เธอกระซิบชิดริมฝีปากเขา แต่อย่างไรก็ยังคงใจแข็งไม่ยอมมอบจูบให้

มิลินหัวเราะแผ่วเบาในลำคออย่างผู้ที่เหนือกว่า มือนุ่มนิ่มอ่อนบางทั้งสองข้างเลื่อนจากคอเสื้อเชิ้ตลงมาที่แผงอกแกร่ง นิ้วเรียวสวยกรีดกรายลงมาตามสาบเสื้อ แกล้งขยับใช้นิ้วสะกิดและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เหลือของเขาออกทีละเม็ด... ทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า… จงใจยั่วยวน

“ไหนขอดูหน่อยซิ… ว่ามีของดีอะไรซ่อนอยู่อีก”

เสียงหวานเอ่ยเย้า ก่อนที่จะสะกิด​กระดุมสามเม็ดที่เหลือให้หลุดออก

เผยให้เห็นผิวเนื้อสีขาวกล่ำแดดที่ตึงแน่น และแผงอกแกร่งเป็นลอนกำยำตามแบบฉบับของคนที่ฝึกฝนร่างกายมาอย่างหนัก ไอร้อนระอุจากตัวเขาแผ่ซ่านออกมาจนมิลินรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา

หุ่นฝึดหัดที่ฮอตปรอทแตกน่ากินขนาดนี้ ยิ่งทำให้เธอย่ามใจจนเผลอโน้มตัวลงไปประชิดอีกครั้ง

คราวนี้เธอไม่ได้หยุดอยู่แค่ซอกคอ แต่ลากเรียวลิ้นเล็กๆที่นุ่มชุ่มชื้นลงมาตามแนวมัดกล้ามเนื้ออกตึงแน่นแผ่วเบา สูดดมความหอมของกลิ่นชายชาตรีที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ล้นเหลือ

ลิ้นเล็กอ่อนนุ่มเข้าตวัดไล้เลียยอดอกสีเข้มของเขาอย่างซุกซน สลับกับออกแรงดูดดึงจนเกิดเสียงแผ่วเบาชวนใจสั่น

ท่วงท่าไร้เดียงสาทว่ายั่วยวนโดยสัญชาตญาณ ทำเอาฉินเยี่ยสะท้านเฮือก ลมหายใจของเขาขาดช่วงเป็นระยะ

​"ฮึ่มมม... เจ้านาย... อย่าท้าทายผม..."

ชายหนุ่มครางประท้วงด้วยเสียงที่ทุ้มพร่า ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างที่วางอยู่บนตักจิกเกร็งลงบนกางเกงจนเนื้อผ้าแทบจะฉีกขาด

​เขาอยากจะรวบเอวคอดกิ่วนี้แล้วพลิกกดเธอลงกับโซฟาใจจะขาด แต่กฎเหล็กที่เธอบัญชาไว้ว่า 'ห้ามใช้มือแตะโดนตัว' และ 'ให้นั่งนิ่งๆ' กำลังพันธนาการพญามังกรหนุ่มเอาไว้จนแทบคลั่งสติหลุด

​แต่มิลินไม่ฟังคำท้วงติง เธอยิ่งขยับสะโพกเด้งบดเบียดเข้าหาความแข็งขืนร้อนฉ่าเบื้องล่างอย่างหนักหน่วงขึ้นตามอารมณ์รัญจวนที่พุ่งทะยานโดยไม่รู้ตัว

ลิ้นอ่อนนุ่มยังคงลากต่ำลงไปเรื่อยๆผ่านแนวกล้ามเนื้อร่องอก วนเวียนอยู่แถวหน้าท้องที่เป็นลอนแน่นอย่างสวยงาม ละเลียดชิมหยาดเหงื่อจางๆที่ซึมออกมาจากผิวเนื้อร้อนผ่าวของเขา

ยิ่งผิวกายหุ่นฝึกหัดร้อนขึ้นเรื่อยๆ มิลินก็เหมือนเสพติดชัยชนะที่กำลังจะคว้ามาไว้ในมือจนลงมือหนักหน่วงยิ่งขึ้น

และในวินาทีนั้นเอง... เมื่อเกมดำเนินมาถึงจุดที่เกินกว่ามาเฟียหนุ่มจะอดทนไหว ความเป็นชายในกายที่ปวดหนึบจนแทบระเบิดออกจนเกินที่จะควบคุมเอาไว้ได้อีก

ควีนสาวไม่เห็นสายตาคมปลาบของหุ่นฝึกหัดที่เปลี่ยนเป็นดิบเถื่อนดุร้าย ราวกับเสือที่พร้อมจะตะครุบเหยื่อแล้ว

และเมื่อความอดทนของพญามังกรขาดสะบั้นลง!

​"ผมเตือนคุณแล้วนะ... มิลิน"

เสียงคำรามทุ้มต่ำที่ไม่ได้เรียกเธอว่าเจ้านายอีกต่อไป มาพร้อมกับฝ่ามือหนาแกร่งร้อนระอุทั้งสองข้างที่เคยถูกสั่งห้ามไว้ไม่ให้จับต้องร่างกายของเธอ ก็ทรยศตลบหลังพุ่งเข้าล็อกหมับที่เอวคอดกิ่วของควีนสาวอย่างรวดเร็วและทรงพลัง!

มิลินที่กำลังมัวเมาอยู่กับการใช้เรียวลิ้นชิมผิวเนื้อเป็นลอนแน่นเปรี๊ยะของเขาเพื่อเรียนรู้ พลันอุทานเสียงหลงด้วยความตกใจ

"อ๊ะ! อาเยี่ย... บอกให้นั่งนิ่ง...นิ…"

​ยังไม่ทันที่คำประท้วงจะหลุดรอดจากริมฝีปากอิ่มนุ่ม ฉินเยี่ยก็ออกแรงกระชากเพียงนิดเดียว ชายหนุ่มพลิกกายแกร่งกำยำของตัวเองขึ้นบดบังทัศนียภาพทั้งหมด และดันร่างบอบบางของมิลินให้ล้มหงายลงไปนอนจมเบาะโซฟาหนังเทียม โดยมีร่างสูงใหญ่ของเขาทาบทับตามลงมาติดๆ กักขังเธอไว้ใต้ร่างอย่างไร้ทางหนี

​กระดานเกมหมากรุกถูกคว่ำลงในพริบตา!

และตอนนี้... พญามังกรหนุ่มกำลังจะเริ่มต้นคุมเกมด้วยตัวเองแล้ว!!


โอ๊ะ!?

ความอดทน สุดท้ายก็แพ้ความหิว

เวลาเสือมันหิว…มันจะดุกว่าเดิมนะ

อิอิ BY ไรริล

บทก่อนหน้า
บทถัดไป