บทที่ 10 10

บูรพาทิ้งเข่าลงไปกับพื้นหน้าโซฟา มือหนาขยับผ้าห่มที่คลุมร่างเล็กออกช้าๆ เขากลืนก้อนเหนียวๆลงคอด้วยความยากลำบาก ลมหายใจมันติดขัด เมื่อเขาได้กลิ่นหอมจางๆจากตัวเธออีกครั้ง แว๊บหนึ่ง ที่บูรพาลอบมองเสี้ยวใบหน้างดงาม ก่อนที่เขาจะสอดแขนเข้าไปช้อนที่ต้นขาขาว พลางใช้แขนอีกข้าง สอดเข้าไปยังต้นคอทางด้านหลัง ก่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ