บทที่ 43 43

"ฉันจะกลับบ้าน" 

ลีลาหลบตาหลังจากที่เผลอจ้องเขาอยู่นาน ร่างบางพยายามจะลุกจากหน้าตักแกร่ง แต่ท่อนแขนของเขา กลับไม่ได้มีท่าทีว่าจะปล่อยเธอ

"ปล่อย.." 

"พูดกันดีๆไม่ได้เหรอลี นี่ผมยอมคุณทุกอย่างแล้วนะ" 

"แต่ฉันไม่ได้ขอให้นายมายอมฉัน" 

"โอเค ผมยอมคุณเพราะตัวผมเอง พอผมเงียบ มันก็ไม่เห็นมีอะไรดีเลยสัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ