บทที่ 58 58

"อื้ออ ควรพอ.." 

น้ำเสียงแหบพร่าถูกเปล่งออกมา เมื่อมือหนาสอดเข้ามาภายในเสื้อตัวโคล่งใหญ่ที่เธอสวมใส่ พลางวางฝ่ามือ บนทรวงอกคัดตึงของเธอเอาไว้ และออกแรงบีบเบาๆ ไม่สามารถทำให้เธอข่มตาให้หลับลงได้

"บูม พอแล้ว" 

"ผมคิดถึงคุณ" 

ไม่ว่าเปล่า มือหนาพลิกร่างเล็กกว่าให้หันกลับมาหา ก่อนที่เขาจะสอดต้นขาแกร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ