บทที่ 42 Chapter 41

"ไม่โกรธหรอก แต่ถ้ามีคราวหน้าไม่แน่ ฉันเห็นนะไอ้หมอนั่นมันแอบจับมือเธอด้วย ฉันเกือบทนไม่ไหวเดินไปชกหน้ามันแล้ว" ผมแกล้งพูดออกไปด้วยใบหน้าและท่าทางที่งอน เพราะอยากรู้ว่ากันยาจะง้อผมยังไง

"อย่าโกรธเลยน๊า... นะ นะ นะ กันยาไม่ได้คิดอะไรกับเขาสักหน่อย คนที่กันยาจะฝากชีวิตเอาไว้ มีเพียงแค่สิงโตเท่านั้นแห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ