บทที่ 1 EP. 00｜รักครั้งนี้ต้องดีกว่าเดิม!

บทนำ

“อือ ~” ในยามค่ำคืนที่แสนเงียบสงัดกลับมีเสียงของหญิงสาวร้องครางออกมาด้วยความสั่นกระเส่าภายในห้องหรูที่ถูกจัดตกแต่งโดยอินทีเรียฝีมือดี

“ยกสะโพกขึ้นหน่อย” ไม่ได้มีเพียงเสียงของหญิงสาวเท่านั้นที่สั่นกระเส่า แต่กลับมีเสียงของชายหนุ่มปริศนาอีกคนดังขึ้นมาเช่นกัน แล้วเสียงของเขาก็สั่นไม่ต่างไปจากหญิงสาวเลย

บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าพวกเขาทั้งสองคนกำลังมีความสุขกันอยู่ และคงจะน่าหงุดหงิดไม่น้อยถ้าเกิดถูกขัดจังหวะขึ้นมา…

“พอก่อน จะรับไม่ไหวแล้ว” มือเรียวเล็กของหญิงสาวตวัดไปทางด้านหลังเพื่อดันหน้าท้องซิกซ์แพ็กกล้ามเป็นมัดฉบับที่สาว ๆ หลายคนได้เห็นเหมือนอย่างที่เธอเห็นคงจะปลื้มใจไม่น้อย

แต่คงไม่ใช่เวลานี้ เพราะเธอดันรู้สึกเหนื่อยเกินกว่าที่จะมาปลื้มใจกับอะไรพวกนี้แล้ว ตอนนี้หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนกำลังจะขาดอากาศหายใจตายเลยก็ว่าได้

เพราะชายหนุ่มที่บ้าพลังกลับไม่คิดจะหยุดให้เธอได้พักเลย ทั้งที่เรื่องพวกนี้สำหรับเธอนั้นเป็นมือใหม่มาก และเขาก็เป็นคนแรกที่ได้สัมผัสกับร่างกายของเธอ

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่คิดทะนุถนอมมันเลยจนเธอถึงกลับต้องขอร้องอ้อนวอนจากเขาแทน

“...” ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย มีแต่การกระทำที่สามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่คิดที่จะหยุดยั้งมันลง มือหนาหยาบกร้านจับเข้าที่ข้อมือเล็กของหญิงสาวพร้อมกับดึงเอาไว้ด้วยพละกำลังแรงพอประมาณ พอที่จะทำให้ตัวของเธอถูกยกดันขึ้นมา

จากนั้นจังหวะแห่งรักก็บรรเลงไปด้วยความเร่าร้อนของทั้งสองฝ่ายในเงามืดของห้อง

พลึบ!

“ฝะ...ฝันไปงั้นเหรอ!”

ท่ามกลางแสงแดดสาดส่องเข้ามาตามช่องว่างของม่านที่ปกคลุมหน้าต่างเอาไว้ ก็มีเสียงเล็กน่ารักของผู้หญิงที่คาดว่าจะเป็นเจ้าของเสียงดังกล่าวที่เอ่ยขึ้นเมื่อกี้ดังขึ้นมา

ดูเหมือนว่าเรื่องเมื่อกี้จะเป็นเพียงความฝันที่ดูท่าแล้วจะฝังใจเธอน่าดู

แกร๊ก ~

ระหว่างที่หญิงสาวกำลังสนใจกับความฝันอันแปลกประหลาดของตัวเองอยู่นั้น ก็มีเสียงเหมือนกับใครบ้างคนกำลังเปิดหรือปิดประตูห้องอยู่ดังขึ้น ซึ่งมันเรียกให้เธอหันไปมองด้านข้างของตัวเองด้วยความสนใจเป็นอย่างยิ่ง

ภาพตรงหน้าของหญิงสาวเป็นผู้ชายคนเดียวกันกับที่เธอฝันเห็นและเธอก็พอจะปะติดปะต่อได้แล้วว่านี่มันคือเรื่องอะไร แต่ที่น่าตกใจและกำลังทำให้หญิงสาวรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจนั้นก็คือ

ภาพของชายหนุ่มเขากำลังเดินออกไปด้วยท่าทางธรรมดา แต่ทำไมหญิงสาวถึงได้รู้สึกเจ็บปวดได้ขนาดนี้กันนะ

“เดี๋ยวสิ!” หญิงสาวร้องเรียกเขาคนนั้นเอาไว้

“...” ชายหนุ่มไม่คิดแม้แต่จะฟังคำขอของเธอ ไม่แม้แต่จะหยุดหรือหันกลับมามองเธอเลย เขาทำเหมือนไม่ได้ยินในสิ่งที่หญิงสาวกำลังร้องเรียกเขาสักนิด

“ยะ...อย่าไป อย่าไปนะ!” น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบไปทั่วแก้ม เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ชวนน่าสงสาร เพียงแต่ว่าชายหนุ่มที่เธอกำลังเจ็บปวดเพื่อเขาอยู่นั้นกลับไม่แลเธอเลยสักนิด

เธอมองเขาจนประตูของห้องปิดไปพร้อมกับความเจ็บปวดที่ไม่รู้สาเหตุหลั่งไหลเข้ามาที่ความรู้สึกของเธอ

ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง

“ดันเต้!”