บทที่ 10 EP. 05｜รักครั้งนี้ต้องดีกว่าเดิม! (1/2)
บทที่ 5
แต่ก็นะ ให้ยัยน้ำมีครอบครัวก็ดีแล้วกว่านางจะผ่านอะไรมาได้ขนาดนี้ก็ทุกข์มาเยอะกว่าฉันซะอีก
แถมสามีนางก็ดูแลนางได้ดีมาก มากจนฉันอิจฉาเลยละ
ทำไมนะ...ทำไมฉันถึงไม่มีแบบนี้บ้าง ;-;
“ทำไมต้องบอกด้วยล่ะ เอ๊ะหรือว่าแก...แอบซ่อนชู้ไว้!”
“สมองนะลุลา” ยัยน้ำเดินนำหน้าฉันเข้าไปในบ้านต่อหลังจากที่นางให้ป้าแม่บ้านเอาของไปเก็บ
“ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ แกทำท่าทางดูตกใจมากที่เห็นฉันมานี่น่า” ฉันหยักไหล่พร้อมกับพูดออกไป ก็มันช่วยไม่ได้นี่ยัยนั้นพอเห็นฉันปุ๊บก็รีบทำหน้าตื่นตระหนก เท่านั้นยังไม่พอนะ ยังตะโกนชื่อฉันลั่นบ้านอีก
“ตกใจไม่ได้เลยหรือไง กี่ปีแล้วที่แกไม่เคยมาหาฉันเลยตั้งแต่...” และมันก็เงียบไปคงจะนึกได้ว่าไม่ควรพูดถึงเรื่องที่ไม่ควรพูดออกมา แต่ต่อให้ไม่พูดฉันก็พอจะเดาออกว่านางกำลังหมายถึงใครอยู่
“แห๋ ~ ไม่ได้เจอกันตั้งนานแกดูโทรมไปเยอะมากเลยนะเพื่อน!” เพราะบรรยากาศมันดูไม่ค่อยโอเคฉันเลยต้องรีบพูดถึงเรื่องอื่นแทน
ฉันก็ไม่ได้อยากทำให้เรื่องนี้มันไปกระทบกับคนอื่นเท่าไร ไม่อยากให้บรรยากาศมันตึงเครียดเกินไปด้วย
“จริงเหรอ!” ยัยน้ำพูดพร้อมกับจับหน้าของตัวเอง
เรื่องจริงที่ไหนกันละยัยบ้า! ยัยนี่มีลูกแล้วถึงสามคนก็ไม่ได้ทำให้ความสวยน่ารักใส ๆ ของนางหมดไปเลยด้วยซ้ำ
น่าอิจฉาไปหมดเลยโว้ย
“แฝดเข้าเรียนกันหมดแล้วเหรอ ?” เมื่อเดินมาถึงห้องรับแขกฉันก็เดินไปนั่งพักบนโซฟาพร้อมกับเอ่ยถามถึงลูกแฝดแรกของนางขึ้นมา
ท้องแรกของนางได้ลูกแฝดสอง และท้องล่าสุดของนางก็ท้อง 1 คนไม่ใช่แฝด
“ใช่ ฉันจะบอกให้แกฟังนะว่าเจ้าสองแสบนั้นนะได้พ่อมาเต็ม ๆ เลย”
“งั้นเหรอ” ฉันพยักหน้าเข้าใจพร้อมกับยกแก้วน้ำชาที่แม่บ้านของนางยกมาให้ขึ้นดื่ม
ลูกแฝดของนางเป็นเด็กผู้ชายสองคนเลย และถ้านางบอกได้พ่อมาจริง ๆ ละก็น่าจะ นิ่งและเงียบน่าดู และคงไม่พ้นเรื่องใช้กำลังเท่าไร
เอาเถอะยังไงก็เป็นเด็กผู้ชายนี่เนอะ
“ฉันละปวดหัวมากมีเรื่องที่ให้ต้องไปพบฝ่ายปกครองของโรงเรียนตลอดเลย” และยัยนั้นก็มานั่งข้างฉันพร้อมกับระบายเรื่องราวต่อ
“อ้าว ทำไมเป็นงั้นล่ะ”
“ก็เพราะดีนนะสิ! ดันไปสอนให้เด็ก ๆ รู้จักวิธีการตอบโต้ยังไงเมื่อโดนคนอื่นแกล้งขึ้นมา ก็เลย...”
“ก็เลยมีเรื่อง ?” ฉันเป็นคนต่อประโยคพวกนั้นต่อเอง เพราะแค่เล่ามาเท่านี้ก็เดาไม่ยากแล้ว
“อืม” นางพยักหน้าพร้อมกับทำหน้าเหมือนคนมีเรื่องให้เครียดมากมายขึ้นมา
ไม่แปลกหรอกเพราะนิสัยของน้ำมักจะยอมคนอื่นอยู่เสมอเพื่อไม่ให้เรื่องมันบานปลายมากไปกว่าเดิม แต่กับสามีของเธอมีนิสัยที่ไม่เหมือนกันเท่าไร
แต่ฉันว่าดีแล้วนะ เพราะยอมมากไปบางคนมันก็ไม่เห็นหัวเรา เพราะงั้นก่อนที่น้ำจะเจอกับดีนก็มีฉันนี่แหละที่มักจะเอาเรื่องคนพวกนั้นแทนยัยน้ำที่เอาแต่บอกว่าไม่เป็นไรอยู่ตลอด
“เอาน่า อย่างน้อยก็มีอีกหนึ่งคนเพิ่มเข้ามาแล้วนิไม่ดีใจหรือไง ที่ในที่สุดก็มีลูกที่ท่าทางน่าจะเหมือนตัวแกขึ้นมาบ้างแล้วไม่ใช่ไง”
“แน่นอน! เด็กคนนี้ฉันจะไม่มีทางให้เหมือนดีนแน่!” ยัยน้ำพูดพร้อมกับตาที่ลุกวาว
“…” ฉันได้แต่ส่ายหน้าไปมาแทน ลูกคนล่าสุดของยัยน้ำเป็นเด็กผู้หญิงเพราะงั้นฉันจึงพูดแบบนั้นออกไป
และที่ฉันมาหานางในวันนี้ก็เพราะว่าอยากมาเจอหน้าหลานอันแสนน่ารักของฉันนะสิ และถ้าถามว่าไม่ต้องทำงานเหรอ ฉันก็อยากจะบอกว่าวันนี้เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์จ้ะ
“สามีแกล่ะ ? ไม่อยู่เหรอ” ฉันเอ่ยถามยัยน้ำออกไปเมื่อเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าน้องดีนหรือสามีของเพื่อนรักฉันไม่ได้อยู่ด้วยกัน ทุกทีเวลาฉันเจอยัยน้ำที่ไหนมีเหรอที่น้องดีนจะไม่อยู่ด้วย
“เอ่อ...ดีนเขาเคลียร์งานอยู่อะแก นี่ ๆ ว่าแต่นานะละนานะเป็นไงบ้าง ?” ยัยน้ำทำไมวันนี้นางทำตัวแปลกจัง
“ก็เหมือนเดิม ขยันยิ่งกว่าฉันตอนอยู่ในช่วงอายุเดียวกับนานะซะอีก” ฉันตอบออกไปตามความจริงเพราะถ้าย้อนกลับไปหลายคนคงได้เห็นแล้วว่าช่วงนั้นฉันเป็นยังไงสำหรับคนที่ติดตามเรื่อง ***Cherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า ***? มาแล้วน่ะนะ
“นั้นมันแน่อยู่แล้ว” แล้วนางก็แอบแซะฉันขึ้นมา
“ว่าแต่วันนี้ฉันจะมาดูหน้าหลานสาวตัวเองนะ ไหนล่ะฉันอยากเห็น” ฉันพูดพร้อมกับชะเง้อคอมองหาห้องที่คาดว่าหลานสาวคงจะอยู่ที่ไหนในบรรดาห้องมากมายที่ตัวเองกำลังมองอยู่
