บทที่ 8 EP. 04｜รักครั้งนี้ต้องดีกว่าเดิม! (1/2)

บทที่ 4

**ลุ****ลา **Talk

**

**“เห็นแกความสัมพันธ์ที่ดีของเราสองคนผมอยากจะเตือนคุณลุลาว่าให้ระวังตัวจากคนนี้หน่อยก็ดีนะครับ^^” มันพูดพร้อมกับเลื่อนมือถือของมันมาหยุดอยู่ตรงหน้าของฉัน

“…” ซึ่งเป็นรูปของผู้ชายคนนั้นที่ฉันเคยเจอเมื่อวันก่อน เป็นคนเดียวกันกับที่ฉันไปทักผิดคิดว่าเขาคือดันเต้...

ก่อนหน้านี้ฉันโมโหไอ้หมอนี่มากที่มารั้งฉันเอาไว้ แต่เพราะด้วยมันหยิบยกเหตุผลในหัวข้อการพูดคุยขึ้นมาใหม่ซึ่งมันเกี่ยวข้องกับงานของฉัน

นั้นจึงทำให้ฉันไม่สามารถเลี่ยงที่จะเดินออกไปได้ ว่าแต่นี่คืองานที่มันพูดถึงเหรอ อะไรคือการให้ฉันระวังตัวจากคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน บ้าหรือเปล่า

“ฉันไม่รู้จักกับคนในรูป มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องเชื่อคุณด้วย” ฉันเลื่อนมือถือของมันกลับคืนไปพร้อมกับตั้งคำถามใหม่ขึ้นมา

“เหตุผลง่าย ๆ เพียงแค่คำเดียวคุณก็น่าจะสนใจมากแล้ว^^” มันพูดพร้อมกับแสดงสัญลักษณ์ท่าทางของเลขหนึ่งผ่านสื่อกลางอย่างนิ้วมือเพื่อให้ฉันได้เห็นภาพง่ายมากขึ้น

“...” ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับมองหน้ามันและเลือกที่จะรอให้มันพูดต่อให้จบ

“ฟา-เธอร์” มันพูดจบก็ทำสีหน้าเหมือนกับเด็กที่กำลังสนุกสนานขึ้นมา จากนั้นมันก็ลุกออกไปดื้อ ๆ โดยที่ฉันเอาแต่นั่งนิ่งไม่ได้พูดอะไรเพราะมั่วแต่ครุ่นคิดว่าเรื่องพวกนี้ทำไมถึงเกี่ยวข้องกับพ่อของฉันได้กัน

ถ้าก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้รับสายจากพ่อและไม่ได้โดนพ่อถามถึงคนแปลกหน้าขึ้นมา การที่มันจะเอาเรื่องพวกนี้มาพูดคุยกับฉันคงจะไม่มีผลอะไรเลยด้วยซ้ำ

แต่เพราะตอนนี้มันกำลังส่งผลให้ฉันรู้สึกสับสนยังไงล่ะ ฉันถึงได้เงียบลงไปแบบนี้ ผู้ชายที่หน้าตาเหมือนดันเต้คนนั้นแล้วก็พ่อของฉัน มีความเกี่ยวข้องยังไงกันแน่ ไหนจะมันอีก ทำไมมีแต่อะไรที่น่าสงสัยแบบนี้กันวะ

อีกอย่างที่น่าสงสัยเป็นอย่างมากเลยก็คือ...

ผู้ชายที่หน้าตาน่ากลัวคนนั้นมีความเกี่ยวข้องกับดันเต้หรือเปล่า เพราะทั้งสองคนนี้มีความคล้ายคลึงกันมาก นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ฉันสงสัยและอยากรู้ไม่แพ้เรื่องของพ่อตัวเองเลย

เฮ้อ ~ ปวดหัวโว้ย!!

ห้องทำงานของลุลา

แกร็ก ~

“คุณลุลามีอะไรหรือเปล่าคะ ?” นานะเดินเข้ามาภายในห้องทำงานของฉัน และไม่ลืมที่จะพกสมุดคู่ใจของเธอมาด้วย ช่างเป็นภาพที่ฉันเห็นจนชินตาไปเสียแล้ว

“นานะ...เธอพอรู้จักใครที่มีความสามารถเก่งกาจในการหาข้อมูลบ้างไหม ? เอาแบบที่...ไม่ถูกกฎหมาย” ฉันละสายตาออกจากรูปภาพที่ตัวเองกำลังนั่งมองอยู่เพื่อที่จะเงยขึ้นไปมองหน้าของเลขา

ซึ่งขณะนี้เธอกำลังยืนทำหน้าไม่เข้าใจเรื่องที่ฉันถามออกไปอยู่

“ถ้าแบบผิดกฎหมายก็...พอจะมีอยู่ค่ะ”

“ช่วยสืบหาข้อมูลของผู้ชายคนนี้ให้ฉันที” ฉันวางรูปภาพดังกล่าวไว้บนโต๊ะทำงานพร้อมกับเลื่อนรูปไปตรงหน้าของนานะ

“คนนี้มัน...” นานะหยิบรูปขึ้นมาดูและแสดงสีหน้าตกใจไม่น้อย แต่เพียงแค่ไม่กี่นาทีสีหน้าดังกล่าวที่ฉันเห็นก็ค่อย ๆ หายไป

“มีอะไรหรือเปล่านานะ ?” ฉันถามเธอออกไปด้วยความสงสัย เพราะท่าทีของเธอเมื่อกี้ดูเหมือนจะมีอะไร

“เปล่าหรอกค่ะ ว่าแต่คนนี้คือใครเหรอคะ ?” เธอส่ายหน้าไปมาเพื่อปฏิเสธพร้อมกับตั้งคำถามใหม่ขึ้นมา

“คนในรูป...ชื่อดันเต้” ฉันพูดเสร็จก็เงียบลงเพื่อปรับอารมณ์ของตัวเองใหม่เนื่องจากไม่อยากให้นานะได้เห็นภาพสีหน้าของฉัน ที่พอเวลาพูดถึงชื่อนี้ทีไร

ภาพความหลังของความทรงจำทั้งหมดมันจะย้อนกลับมาสร้างความเจ็บปวดให้กับฉันเหมือนทุกที

ก่อนหน้านั้นฉันให้คนสืบหาเรื่องของเขาแล้วแต่ก็ไม่มีใครสามารถทำได้เลย เพราะงั้นการสืบหาแบบผิดกฎหมายก็น่าจะเป็นอะไรที่พอเป็นไปได้อยู่บ้าง

ถ้าถามว่าทำไมก่อนหน้านี้ไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่แรกล่ะ นั้นก็เพราะว่าฉันไม่กล้าพอที่จะเสี่ยง แต่ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างมันดูเกี่ยวข้องกับครอบครัวฉันนั้นก็คือพ่อ

ฉันจึงไม่อาจนิ่งเฉยได้ เพราะงั้นฉันจึงอยากสืบหาข้อมูลจากดันเต้ก่อนว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องยังไงกับคนนั้นกันแน่

คนที่ไอ้มิกซ์มันเตือนฉัน

“เขาชื่อดันเต้เหรอคะ!?” นานะพูดออกมาเสียงดังพร้อมกับทำหน้าสับสนเป็นอย่างมาก เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ?

“เธอรู้จักเหรอนานะ ?” เอ๋...หรือว่านานะจะเคยเป็นหนึ่งในเด็กของดันเต้สมัยที่เขายังเจ้าชู้อยู่งั้นเหรอ...

ก็พอเป็นไปได้นะเพราะสมัยนั้นหมอนั้นเจ้าชู้จะตาย

พูดแล้วก็อดโมโหไม่ได้เลย! ถ้าเจอตัวเมื่อไรน้าแม่จะทุบให้หลังหักเลย!