บทที่ 13 อย่าพึ่งวางสายได้มั้ยคะ

ครืด ครืด ครืด

“คะ คุณลีอันโดร”

คนตัวเล็กที่กำลังนั่งถักเสื้อไหมพรมอยู่ที่พื้นข้างเตียงนอนถึงกลับต้องเบิกตาขึ้นด้วยความตกใจ พลันหัวใจดวงน้อยก็เต้นรัวเร็วด้วยความตื่นเต้นดีใจ เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นว่าเป็นเขาที่โทรเข้ามาหาเธอในยามวิกาลแบบนี้

มือเรียวกำลังจะยื่นไปกดรับ แต่ทว่าปลายสายก็ตัดไปก่อน... หื้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ