บทที่ 20 เจ็บค่ะ เจ็บมาก

ลีอันโดรถอนจูบแสนดุดันออกจากเรียวปากอิ่มสวยที่บวมเจ่อเล็กน้อย ก่อนจะหยัดกายขึ้นเพื่อถอดกางเกง สายตาคมดุมองร่างของผู้หญิงที่ทำให้เขาโมโหจนต้องรีบมาหาโดยไม่ได้มีเวลาให้พักอย่างคาดโทษ

"อร๊าย!" มือเล็กรีบยกมาปิดตาเอาไว้ด้วยความตกใจเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นท่อนเอ็นขนาดเท่าแขนของเธอกระตุกหงึกหงักอยู่กลางกายข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ