บทที่ 53 น้อยใจเมีย

"อื้ออ"

เสียงครางในลำคออย่างรำคาญกับสัมผัสบริเวณแก้มนิ่มและลำคอที่กำลังปัดป่ายคลอเคลียจนต้องขยับเปิดเปลือกตาขึ้นมามองสิ่งที่รบกวนการนอนของตัวเอง

"ตื่นแล้วหรอเด็กขี้เซา" ลีอันโดรพูดกับคนตัวหอมใต้ร่างเสียงนุ่ม แต่ทว่าร่างเล็กกลับพยายามขืนกายออกจากอ้อมกอด เขาจึงก้มลงกดหอมแก้มนุ่มไปฟอดใหญ่อย่างมันเขี้ยว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ