บทที่ 103 ซาดีนส์ - 102 [END]

“วี้ดวิ้ว / หล่อมากเพื่อนกู” เสียงโห่แซวชอบใจของเพื่อนๆ ซาดีนส์ดังขึ้น ทำเอาฉันที่เผลอมองไปตามเสียงนั้นอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

“เงียบเลยพวกมึง” ยังมีหน้าหันไปด่าให้เพื่อนตัวเองอีก

“ขอโทษนะที่รีบไปโดยไม่ปลุกเธอในวันนั้น” ฉันได้แต่กัดปากแน่น

ตอนนี้เริ่มจะสังหรณ์ใจแปลกๆ แล้วล่ะ ว่างานครั้งนี้ไม่ใช่งา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ