บทที่ 33 ซาดีนส์ - 32

ซาดีนส์พาฉันมาที่หลังตึกคณะของเขา ตรงนี้ค่อนข้างเงียบสงบ เรียกว่าวังเวงอาจจะเหมาะสมกว่า เพราะมองไปรอบๆ มีแต่ต้นไม้แล้วก็ไร้ซึ่งผู้คน

“นายพาฉันมาที่นี่ทำไม น่ากลัวออก” ฉันสอดส่ายสายตามองไปรอบๆ พื้นที่ที่ตอนนี้แทบไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นนอกเหนือจากพวกเราสองคน

“ไม่พามาฆ่าข่มขืนแล้วกัน” ซาดีนส์ตอบกลับด้วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ