บทที่ 23 เกือบไปแล้ว

“มนต์ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ขอบคุณพี่พีร์นะคะที่ช่วยไว้... ถ้าไม่ได้พี่ มนต์คงโดนตบหน้าหันไปแล้ว” หญิงสาวคลี่ยิ้มบางๆ ให้เขาอย่างซาบซึ้ง

“พี่เห็นว่าเป็นผู้หญิงหรอกนะ ถ้าเป็นผู้ชายพี่คงอัดน่วมไปแล้ว” พีรวิทย์พ่นลมหายใจอย่างขัดใจเมื่อนึกถึงมือที่จิกทึ้งลงบนผมของเธอ

“อย่าพูดแบบนั้นสิคะ มนต์ไม่อยากเห็นพี่...