บทที่ 29 รู้เท่าทัน

“หึ! ถึงแกไม่หลีกทางให้ฉัน ฉันก็จะหาวิธีเขี่ยแกให้พ้นทางอยู่ดี...” เธอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงอาฆาต

“พีร์ต้องเป็นของฉันคนเดียว แกไม่มีวันแย่งเขาไปจากฉันได้หรอก นังหน้าซื่อใจคด!”

พริมโรสคว้ากระดาษโน้ตใบนั้นขึ้นมาดูด้วยความริษยาที่พลุ่งพล่าน ก่อนจะกดบันทึกเบอร์โทรศัพท์ลงในสมาร์ตโฟนเครื่องหรูอย่างร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ