บทที่ 8 Chapter 8
S Talk
ฉันกำลังนอนพลิกไปพลิกมาหลังจากที่ฉันได้กด Follow ไอจีพี่คิงไป พี่เขาจะคิดยังไงนะ โอ๊ยยยยยย เครียดพี่เขาแทบไม่ติดตามใครเลยในไอจีนอกจากเพื่อน ๆ ของเขาเอง ฉันก็คงไม่คาดหวังให้เขามากดเติดตามฉันกลับหรอก ฉันควรไปนอนได้แล้วไม่ใช่มาฟุ้งซ่านอยู่แบบนี้ หนทางความรักของฉันมันช่างลำบากยิ่งนัก
ติ๊งงง!!!
เสียงเตือนจากโทรศัพท์มือถือที่อยู่บนหัวเตียงของฉันดังขึ้น และเสียงนั้นก็ทำให้ฉันรีบเด้งตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบมันมาเปิดดู !!!
k.king start following you
OMG!! กรี๊ดดดด ฉันเด้งตัวขึ้นมานั่งบนเตียงพร้อมกับตาที่เบิ่กโพรงเพราะต้องตกใจกับสิ่งที่เห็นอยู่ตอนนี้ พี่คิงกดติดตามไอจีฉันกลับ มันไม่จริงใช่มั้ยใครก็ได้บอกฉันที่ ฉันนั่งสั่นเหมือนผีเข้าเพราะอาการดีใจอย่างสุดซึ้งอยากกรี๊ดแต่ก็กรี๊ดไม่ได้เกรงใจห้องข้าง ๆ ฉันอยากขอบคุณพี่เขามากเลยที่มากดตามฉัน รู้สึกดีมากเว่อร์ ฉันควรจะทำอะไรสักอย่างสินะ อิอิ
KING PART
ติ๊ง ๆ ๆ
เสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชั่นไลน์ของผมดังรัว ๆ ไม่รู้ใครมันมาคุยเหี้ยไรกันวะพวกห่านี่ มันไม่ได้กำลังแดกเหล้ากันอยู่หรอ?
ผมที่คิดได้แบบนั้นก็คว้าโทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียงมาเปิดดูแชทกลุ่มที่ตอนนี้ดูเหมือนทุกคนพร้อมใจกันเปิดแชทเพื่อมาดูแชทที่ไอ้แซมมันเป็นคนพิมพ์เปิดมาก่อนจะกวาดสายตาไล่อ่านแต่ละบับเบิ้ลที่พวกมันพิมพ์ส่งมาให้
Line
Zamm : ยังไงครับเพื่อนคิง
Winwiner : อธิบายหน่อยคร๊าบบบบบบบ
Tiger.ger : เออ เห็นเงียบ ๆ เก็บแต้มนะมึงอ่ะ
พวกเหี้ยนี่คุยเรื่องเหี้ยไรกันวะ ผมที่กำลังสับสนกับสิ่งที่พวกมันคุยกันแต่ก็ไม่รอที่จะคิดเยอะหรือคิดให้มันปวดหัวตัวเองหรอก
King.K : เห่าเหี้ยไร ดึก ๆ
นั่นแหละ คือผมเองพูดเหี้ยไรไม่รู้เรื่องมันต้องโดนด่า เห่าได้นะไม่ว่าเห่าไปเลย แต่ถ้าประสาทมากนักมันต้องโดน
Winwiner : ทำใส ๆ กูเห็นนะว่ามึงไปกดฟอลไอจีน้องเขา แล้วน้องเขาก็ขอบคุณมึง
งงครับ????? ขอบคุณเหี้ยไรกูยังไม่เห็นใครจะทักมาเลย นี่นั่งอยู่บนเตียงเป็นชาติละยังไม่เห็นจะมีอะไรเลย งง
King.K : กูไม่เข้าใจ?
ผมถามออกไปทั้ง ๆ ที่ยังคงสับสนกับสิ่งที่พวกมันพูดถึงอยู่
Zamm : ไอ้เกอร์ขอภาพประกอบ
Tiger.ger : จัดไปครับ
Tiger.ger : sent photo
รูปภาพแบบแคปสกรีนหน้าจอที่ไอ้ไทเกอร์เป็นคนไปแคปมาแสดงขึ้นมาในห้องแชทกลุ่ม นิ้วของผมกดไปที่รูปนั้นทันทีอย่างไม่ลังเลเพื่อที่จะได้ดูมันอย่างเต็มตา
Zamm : ยังไงดีครับเพื่อน
King.K : เกี่ยวไรกับกู?
Winwiner : ทำมึนไอ้สัส มึงไปกดติดตามน้องเขา แล้วน้องเขาก็อัพรูป
King.K : แล้วไง
แล้วเกี่ยวไรกับผมวะ พวกแม่งต้องการไรจากผม ยัยเด็กนั่นจะอัพรูปอะไรก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับผมเลย หรือเกี่ยววะ ???
Tiger.ger : โถ่ ไอ้ควายอีโมจิรูปสิงโตกับมงกุฎขนาดนี้ไม่เกี่ยวกับมึงแล้วมันจะใครครับ
หึ!! ผมไม่ได้ตอบอะไรพวกมันกลับไปพร้อมปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเองแล้วล้มตัวลงนอน โดนเด็กจีบมันรู้สึกแบบนี้นี่เอง ปกติผมไม่ค่อยโดนจีบนักหรอก เพราะผู้หญิงที่เข้ามาส่วนมากถ้ายินยอมทั้งสองฝ่ายก็จบลงที่เตียงแค่นั้นแล้วแยกทาง
ผมไม่ชอบให้ใครเข้ามาวุ่นวายในชีวิตมากนัก ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่องผมจะสลัดทิ้งทันที แล้วแบบยัยเด็กนี่ก็ไม่ใช่แนวผมด้วยซิจะว่าไงดีเรียบร้อยเกินไป มันก็เป็นข้อดีนะที่ผู้หญิงจะเรียบร้อย but not my type ... แต่ก็นั่นแหละก็ถ้าคิดจะจีบผมผมก็จะรอดูว่าจะมาไม้ไหน
S PART
กริ๊งงงงง!!!
ติ๊ด! เสียงนาฬิกาปลุกของฉันเองค่ะ วันนี้มีควิซตอนสิบโมงครึ่ง โอ๊ยยย ทำไมมันง่วงแบบนี้เนี่ย ฉันบิดขี้เกียจพร้อมกับกลิ้งไปมาบนเตียงอยู่เกือบสิบนาทีก่อนจะฝืนตัวแล้วลุกขึ้นจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำแต่งตัวไปมหาวิทยาลัย ถ้าฉันไปสอบสายฉันได้โดนยัยพิงค์กับสุรศักดิ์บ่นแน่ ๆ ฉันใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวเกือบชั่วโมง เป็นผู้หญิงมันก็เหนื่อยแบบนี้ละค่ะ - - สระผมแล้วก็ต้องไดร์ผมให้แห้งก่อนจะออกจากห้อง
เอาเป็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะสิบนาฬิกาเข้าไปแล้ว กรี๊ดดด ... ฉันต้องรีบออกจากคอนโดแล้วขับรถเพื่อไปมหาวิทยาลัยแล้ว ไม่งั้นฉันได้เป็นบ้าตายกับการจราจรที่ไหลลื่น (ประชด) ของประเทศกรุงเทพฯแน่นอนค่ะ
K University
ในที่สุดฉันก็ได้ขับรถมาจนถึงมหาวิทยาลัยอย่างปลอดภัยและทันเวลา แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันต้องเอาน้องนวลหรือรถของฉันมาจอดรถที่คณะวิศวะกรรมศาสตร์อีกเช่นเคยจ้าาาาา อย่าหาว่าฉันแรดนะแต่คณะของฉันมันไม่มีที่จอดรถใหญ่ขนาดนี้ต่างหากล่ะใครจะอยากเดินไกล ๆ ที่ต้องเดินไกล ๆ ก็คณะนี้มันกินพื้นที่ไปซ่ะส่วนใหญ่เลย คณะที่ฉันอยู่มีพื้นที่ไม่ถึงเศษหนึ่งส่วนสามของคณะวิศวะกรรมศาสตร์เลยด้วยซ้ำ แล้วตอนนี้ฉันก็กำลังเดินอ้อมไปคณะอักษรศาสตร์ของฉันอยู่ ร้อนก็ร้อน
“น้อง!”
คอยดูนะอย่าให้รวยจนมีเงินเหลือบ้างนะฉันจะสร้าง ...
“น้อง ๆ!!”
“อุ๊ย!! แม่ร่วง!”
ใครมันมาเรียกฉันเสียงดังลั่นขนาดนี้ ตกอกตกใจหมดเลย ฉันหันไปตามเสียงที่ได้ยินก็เจอกับ ...
“เรียกตั้งนาน รีบไปไหนครับน้อง?”
เสียงทักทายจากบุคคลตัวสูงที่ยืนห่างออกไปไม่ไกล ทำให้ฉันส่งยิ้มกลับไปทันทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายคือใคร
พี่วินนั่นเอง ... ว่าแต่แล้วพี่เขาเรียกฉันทำไมคะ คนยิ่งรีบ ๆ อยู่
“พี่วินมีอะไรรึป่าว โทษทีค่ะหนูคิดไรเพลินไปหน่อย แหะ ๆ”
ฉันตอบพี่วินกลับไป พร้อมกับสอดสายตาเพื่อมองหาพวกเพื่อน ๆ คนอื่นของเขา ไม่มาด้วยกันหรอ?
“ก็ไม่มีไรหรอกแค่มีเรื่องจะถามอ่ะ แล้วมองหาใคร ไอ้คิงหรอ?”
คำตอบของพี่วินทำเอาฉันหยุดสายตาที่สอดส่องไปมาทันที พร้อมกับจ้องหน้าพี่เขานิ่ง ๆ ก่อนจะตอบปฏิเสธกลับไปอย่างลนลาน
“คะ!!?? ป่าวสักหน่อย หนูเห็นพี่อยู่คนเดียวก็เลยสงสัยว่าพวนเพื่อน ๆ ของพี่ไปไหน ไม่ได้มองหาพี่คิงสักหน่อย”
คำตอบของฉันเรียกรอยยิ้มขบขันของงพี่วินได้เป็นอย่างดี
“โอเค ๆ เชื่อคร๊าบบบบบ”
พอได้ฟังคำพูดของเขาแล้วก็รับรู้ได้ทันทีว่าพี่เขาไม่ได้เชื่อในคำตอบของฉันเลย
“แล้วพี่วินจะถามอะไรหนูคะ?”
ฉันต้องรีบแล้ว เพราะมันใกล้จะถึงเวลาสอบแล้ว
“พี่จะถามว่า เอสจีบไอ้คิงหรอ!?”
“!!!!!!!!!”
