บทที่ 27 KAY-27- ตามรังควาน

@ เช้าวันต่อมา

ฉันเดินไปยังลิฟต์ด้วยอาการสลึมสลือ ก็วันนี้มีเรียนเช้าหน่ะสิจะอะไรหล่ะ แล้วที่ฉันอยู่ในสภาพนี้เพราะฉันนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน ไม่รู้ว่าคิดเรื่องอะไรอยู่ในหัวเต็มไปหมด กว่าจะข่มตานอนได้ก็เกือบตีสาม

“ง่วงก็ไปนอน”

เสียงดังมาจากข้างหลังทำให้ฉันรีบหันไปมอง แล้วก็เห็นร่างสูงที่ใส่เสื้อช็อปวิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ