บทที่ 20 บท 13.2

และพอเขาเห็นแบบนั้นแคลร์จึงไม่รอช้า เขารีบยื่นมือหวังจะไปหยิบเอาเครื่องวัดความเค็มที่ว่านั้นมาถือไว้แล้วรีบว่ายขึ้นไปบนผิวน้ำให้เร็วที่สุด ทว่าในจังหวะที่แคลร์กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบอุปกรณ์เจ้าปัญหาชิ้นนั้นที่ติดอยู่ตรงซอกปะการังขึ้นมา ทันใดนั้นเจ้าเซอร์เรียสก็พุ่งมาแย่งของชิ้นนั้นไปเสียดื้อ ๆ ซึ่งท่ามกลางความงุนงงของแคลร์ มันก็ได้ใช้ฟันแหลมคมของตัวเองคาบเอาอุปกรณ์ที่ตกมาอยู่ในมือแคลร์ออกไปหน้าตาเฉย

และด้วยความตกใจของแคลร์ เหตุเพราะเขาไม่คิดว่าเจ้าปลาตัวใหญ่มันจะเข้ามาใกล้กันถึงขนาดนั้น นั่นจึงทำให้เขาเผลอปล่อยมือออกจากของชิ้นนั้นอย่างง่ายดาย

อะไรของมัน แคลร์คิดในใจอีกครั้งเมื่อเขาไม่เข้าใจว่ามันทำไปเพื่ออะไร แต่บางที… พวกมันอาจจะต้องการยื้อแคลร์เอาไว้ให้อยู่กับพวกมันนาน ๆ ก็ได้

และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตามแต่พอเขาตั้งสติได้ แคลร์ก็ไม่รอช้า เขารีบว่ายตามเซอร์เรียสไปเพื่อไปแย่งของของมนุษย์คืนกลับมา แต่ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นแคลร์ก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อบางสิ่งบางอย่างที่หายไปจากความคิดของเขาได้โผล่มาอยู่ในกรอบสายตาของเขาเข้าพอดี

โดยสิ่งนั้นก็คืออวัยวะเพศของมาร์คัสที่มันว่ายตามประกบแคลร์เหมือนกัน

เพียงแค่แคลร์เห็นขนาดและความยาวของมัน เขาก็ถึงกับต้องหยุดเคลื่อนไหวไปเสียดื้อ ๆ แคลร์ยกมือขึ้นมาปิดปากของตัวเองด้วยอารมณ์ตกใจ เมื่อเขาไม่เคยห็นสิ่งนี้มาก่อน

ออกไป!! เขาเอ่ยในใจพร้อมใช้ไม้ที่เขาถือติดมือมาด้วยรีบดันร่างเจ้ามาร์คัสให้ออกห่างจากตัวเองโดยพลัน หลังในระหว่างที่เขากำลังตกตะลึงเพราะไม่เคยเห็นส่วนนั้นของวาฬออร์ก้ามาก่อน ทันใดนั้นมันที่เคยตั้งท่าจะว่ายไปรับเครื่องวัดความเค็มจากเซอร์เรียส เพื่อปั่นป่วนเขาตามประสาสัตว์ที่ชอบวางแผนและทำงานเป็นทีม ก็ได้หันหัวว่ายกลับมาหาแคลร์เสียก่อน

แล้วพอแคลร์เห็นอย่างนั้นเขาก็รีบใช้อุปกรณ์ที่มีดันร่างมันเอาไว้ทันที ซึ่งถ้าตามปกติแล้วยามที่พวกมันโดนทำแบบนี้ แม้พวกเขาที่เป็นเจ้าหน้าที่จะแตะพวกมันเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น แต่สัตว์น้ำในอควาเรียมก็จะสามารถรู้ได้ทันทีว่าพวกมันจำเป็นต้องรักษาระยะห่างกับเขา แต่เจ้ามาร์คัสกลับไม่ทำเช่นนั้น…

โอ้ นี่มันกำลังพยายามสำเร็จความใคร่ด้วยการเอาอวัยวะเพศของมันมาถูไถไปกับร่างกายของเขาใช่หรือไม่ ยังไม่ทันที่แคลร์จะได้หายตกใจกับขนาดอวัยวะเพศของสัตว์น้ำตัวใหญ่ทั้งสองตัว ทันใดนั้นเขาก็ต้องมาตกใจกับสิ่งใหม่เสียก่อน เมื่อเจ้ามาร์คัสที่นอกจากมันจะไม่พยายามรักษาระยะห่างกับแคลร์แล้ว มันยังจงใจทำให้อวัยวะเพศของมันสัมผัสโดนกับร่างกายแคลร์อีกด้วย

และเพราะแคลร์เห็นว่าลำพังเขาใช้แค่ไม้มันคงไม่ได้ผล สุดท้ายเขาจึงเลือกที่จะใช้มือดันร่างมันออกไปแทน แต่ยังไม่ทันที่สถานการณ์จะได้คลี่คลายด้วยซ้ำ เจ้าเซอร์เรียสที่คาบเอาอุปกรณ์ของมนุษย์ว่ายหนีไปในตอนแรกก็ได้ว่ายกลับมาหาแคลร์อีกครั้ง มันจงใจชูพุงขาวที่มีรอยแผลเป็นและอวัยวะเพศของมันให้แคลร์ดูด้วยความภูมิใจ

นี่มันอะไรกันเนี่ย แคลร์เอ่ยสิ่งเหล่านั้นในใจ เมื่อเขากำลังถูกจู๋ของวาฬเพชฌฆาตห้อมล้อมตัวเองเอาไว้อยู่ ซึ่งเจ้าเซอร์เรียสเองก็ดูเหมือนจะต้องการเอาอวัยวะเพศของตัวเองมาถูไถที่ชุดดำน้ำของแคลร์เหมือนอย่างที่เจ้ามาร์คัสกำลังทำอย่างเมามันก็เป็นได้ มันถึงได้พยายามจะเข้าใกล้เขา

และเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นแคลร์จึงรีบถีบตัวเองว่ายหนีออกมาจากตรงนั้น ตั้งใจจะรีบว่ายไปหยิบเอาที่วัดความเค็มที่ตกลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่ที่ตรงก้นแท็งก์ขึ้นมา หลังตอนก่อนหน้านี้เจ้าเซอร์เรียสได้โยนทิ้งเอาไว้เพราะมันต้องการทำบางอย่างกับเขา โดยในช่วงจังหวะเดียวกันเจ้ามาร์คัสและเซอร์เรียสก็พยายามจะว่ายตามมาประกบกันอีกครั้ง

ทว่าในช่วงเวลาก่อนที่เจ้าเซอร์เรียสจะว่ายเข้ามาถึงตัวแคลร์ เขาก็ตัดสินใจใช้รองเท้าตีนกบของตัวเองฟาดเข้าที่ปากของมันเบา ๆ จนทำให้วาฬเพชฌฆาตทั้งสองตัวยอมล่าถอยกลับไปในที่สุด

“อี๋” ทันทีที่เขาโผล่พ้นน้ำและถูกดึงขึ้นมาจากแท็งก์วาฬเพชฌฆาตเรียบร้อยแล้ว แคลร์ก็ส่งเสียงร้องออกมาแบบนั้นทันควัน เมื่อเจ้าพวกวาฬเพชฌฆาตพวกนี้มันทำให้เขาหวนนึกไปถึงโลมาที่เคยออกข่าวเหตุเพราะกิจกรรมทางเพศที่ค่อนข้างฉาวโฉ่ของพวกมัน

“เป็นอะไร พวกมันทำอะไรนาย” ลูซี่ที่เกาะอยู่ตรงขอบแท็งก์ตั้งแต่ที่แคลร์ลงไปในนั้นเอ่ยถามกันทันที

“ป—เปล่า ไม่มีอะไร” แคลร์ที่ถูกซักถามแบบนั้นรีบส่ายหน้าปฏิเสธกลับไปให้เธอโดยพลัน เมื่อสำหรับเขาแล้วเหตุการณ์เมื่อครู่นี้มันเป็นเรื่องที่น่าอายเกินกว่าที่จะเล่าให้เพื่อนร่วมงานของเขาฟังว่าเจ้ามาร์คัสกับเซอร์เรียสมันคิดจะใช้ร่างกายของผู้ดูแลมันเป็นตัวสำเร็จความใคร่ให้กับพวกมัน

บทก่อนหน้า
บทถัดไป