บทที่ 25 บท 16.1
“ลายเสื้อของปีนี้สวยกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย ปีนี้เขาเปลี่ยนคนออกแบบลายเสื้อให้ใหม่หรือไง”
“น่าจะเป็นแบบนั้นนะ เพราะงานคนละสไตล์กับของปีก่อนเลย” ตอนเช้าของวันทำงาน ทันทีที่แคลร์เดินทางมาถึงอควาเรียมแล้ว ระหว่างที่เขากำลังยืนอยู่ที่หน้าล็อกเกอร์ของตัวเองเหมือนอย่างทุกวัน แคลร์ก็ต้องหันหน้าไปคุยกับลูซี่ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เมื่อวันนี้เธอเดินทางมาทำงานด้วยเสื้อยืดคอลเลกชันใหม่ของทางอควาเรียมที่เตรียมจะวางขายในอนาคตอันใกล้นี้
“นายเองก็ลองใส่บ้างสิ” ลูซี่บอกกัน
“ตอนนี้ฉันยังไม่ได้เสื้อเลย สงสัยต้องเดินไปรับเอง” แคลร์บอกกลับไปพลางปิดตู้ล็อกเกอร์ของตัวเอง เมื่อเขาเก็บสัมภาระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว
“ดี ๆ นายรีบเอามาใส่เลย เพราะฉันคิดว่าอีกเดี๋ยวหัวหน้าเราก็คงจะสั่งให้เจ้าหน้าที่พากันใส่ทุกคนนั่นแหละ เพื่อที่จะได้โปรโมตสินค้าด้วย” ลูซี่โต้ตอบกลับมาพร้อมปิดตู้ล็อกเกอร์ตามหลังแคลร์มาติด ๆ
“แล้วนี่นายจะเดินไปเอาอาหารเลยเหรอ”
“ไม่ ฉันอาจจะแวะไปเอาเสื้อก่อน ถึงค่อยแวะไปเอาปลา” แคลร์ตอบเพื่อน เมื่อเขาเองก็อยากจะใส่เสื้อเหมือนอย่างลูซี่แล้ว
“โอเค ถ้างั้นเราสองคนแยกย้ายกันตรงนี้เลยแล้วกัน เพราะฉันต้องรีบไปเตรียมตัวก่อน พอดีมันถึงวันที่เจ้าปลาไหลจะต้องตรวจสุขภาพแล้วน่ะ”
“อืม ไว้เจอกันตอนเที่ยงนะ” แคลร์พยักหน้ากลับไปอย่างเข้าใจ โดยเขาก็คิดว่าตัวเองคงจะได้เจอกับลูซี่อีกครั้งก็ตอนช่วงพักเที่ยงของเหล่าพนักงาน
เวลาต่อมาหลังจากที่แคลร์กับเพื่อนร่วมงานของเขาได้แยกย้ายกันแล้ว ก่อนที่แคลร์จะเดินทางไปรับอาหารของเจ้าวาฬเพชฌฆาตจากแผนกอาหารสัตว์เหมือนอย่างทุกครั้ง เขาก็ได้แวะไปยังห้องพักสำหรับเหล่าเจ้าหน้าที่ของทางอควาเรียมก่อน เมื่อแคลร์คิดว่าเสื้อคอลเลกชันใหม่คงไปกองรวมกันอยู่ที่นั่น
“นายจะเข้ามาเอาเสื้อเหรอ” ในวินาทีที่แคลร์เดินเข้าไปในห้องพัก ทันใดนั้นเสียงของเพื่อนร่วมงานคนที่แวะไปจดขนาดเสื้อจากเขาเมื่อวานนี้และเจ้าตัวก็กำลังง่วนอยู่กับการนับจำนวนเสื้อพอดีก็ดังขึ้นโดยพลัน
“ใช่ครับ” แคลร์พยักหน้ากลับไป
“ของนายเป็นเสื้อไซซ์อะไรนะ”
“Lครับ” สิ้นเสียงพูดของแคลร์ อีกฝ่ายก็ผละมือออกจากงานที่ทำอยู่และเอื้อมมือไปหยิบเสื้อยืดลายใหม่มาให้กัน จากนั้นเจ้าตัวก็หยิบเอากระดาษและปากกามาวางไว้ตรงหน้าเขาด้วย
“นายอย่าลืมลงชื่อไว้ในนี้ด้วยนะ” อีกฝ่ายบอกกัน และเพราะแบบนั้นแคลร์จึงจำเป็นต้องก้มตัวลงไปเขียนชื่อของตัวเองเพื่อเป็นหลักฐานว่าเขาได้รับเสื้อตัวใหม่ไปแล้ว
“ว่าแต่นายจะใส่เลยไหม” อีกฝ่ายถามกันอีกครั้ง ระหว่างที่แคลร์กำลังง่วนอยู่กับการลงชื่อของตัวเอง
“ครับ เดี๋ยวผมใส่เลย” แคลร์บอกกลับไป จากนั้นเขาก็ผละมือออกจากปากกาและรับเสื้อที่ถูกแกะเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้วมาจากอีกฝ่าย
“นั่นไงล่ะ ฉันบอกนายแล้วแท้ ๆ ว่านายใส่เสื้อไซซ์Mได้สบาย ๆ เลย” หลังจากที่แคลร์สวมใส่เสื้อยืดทับลงบนเสื้อที่เขาสวมไว้ตั้งแต่แรกเสร็จแล้ว เพื่อนร่วมงานของเขาที่เคยถกเถียงเรื่องไซซ์เสื้อตั้งแต่เมื่อวานนี้ก็พูดขึ้นมาโดยพลัน
“เท่านี้กำลังดีเลยครับ ผมชอบแบบนี้มากกว่า” แคลร์บอกกลับไปพลางหลุบตามองลายเสื้อของตัวเองที่ตอนนี้มีเจ้ามาร์คัสและเซอร์เรียสปรากฏเด่นอยู่
เขาจ้องมองพวกมันทั้งสองอย่างใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่แคลร์จะเดินออกมาจากห้องพักสำหรับเจ้าหน้าที่ เมื่อวันนี้แคลร์มีหน้าที่หลายอย่างให้ต้องจัดการ
“ผมเข้ามารับปลาของวาฬออร์ก้าครับ” ต่อมาหลังเขาเดินเท้ามาถึงแผนกอาหารสัตว์เรียบร้อยแล้ว แคลร์ก็เดินเข้าไปบอกเจ้าหน้าที่ที่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารให้สัตว์แต่ละชนิดทันที
โดยการเตรียมอาหารให้สัตว์น้ำในอควาเรียมแห่งนี้ แม้สัตว์บางสายพันธุ์พวกเขาจะใช้อาหารเป็นปลาประเภทเดียวกัน แต่พวกเขาก็ต้องแยกกันอย่างชัดเจน เนื่องจากสัตว์น้ำบางสายพันธุ์อาจต้องมีการป้อนยาด้วย ซึ่งเจ้าหน้าที่ก็จะใช้วิธีแอบยัดยาเข้าไปในอาหารเพื่อให้พวกมันกินได้อย่างสะดวก
“ในส่วนของนายเสร็จแล้ว เดินมารับตรงนี้ได้เลย” หนึ่งในเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบส่วนนี้บอกแคลร์ พร้อมเอ่ยทักเขา เมื่ออีกฝ่ายเพิ่งเห็นเสื้อยืดที่แคลร์กำลังสวมเอาไว้อยู่
“ลายเสื้อสวยดีนะ”
“เสื้อคอลเลกชันใหม่ของทางอควาเรียมไงครับ พวกคุณยังไม่ได้ไปเอาเหรอ” แคลร์ถามกลับไป ระหว่างที่มือของเขาก็กำลังยกอาหารวาฬเพชฌฆาตที่ค่อนข้างมีน้ำหนักมากใส่กระบะที่มีเอาไว้ขนย้ายอาหารโดยเฉพาะไปด้วย
“พวกเรายังไม่ได้รับเลย แต่สงสัยช่วงสาย ๆ เขาคงเอามาแจกแหละมั้ง”
“คงงั้นแหละครับ เพราะตอนนี้เขากำลังแยกไซซ์เสื้ออยู่” แคลร์บอก ในวินาทีเดียวกันเขาก็ยกปลาจำนวนหลายสิบกิโลขึ้นรถเข็นเสร็จพอดี
ซึ่งหลังจากที่แคลร์ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เขาก็รีบเข็นรถที่เต็มไปด้วยอาหารของเจ้าวาฬเพชฌฆาตไปหาพวกมันทันที เมื่อแคลร์ไม่ควรจะทำให้พวกมันหงุดหงิดหรือโมโหหิวตั้งแต่เช้า
เขาควรจะรีบไปป้อนอาหารให้พวกมันเร็ว ๆ แล้วก็รีบออกมาจากตรงนั้นน่าจะดีกว่า เนื่องจากช่วงนี้เจ้าเซอร์เรียสและมาร์คัสดูจะเอาแน่เอานอนไม่ได้เลย อีกทั้งแคลร์ก็ไม่รู้ด้วยว่าวันนี้พวกมันจะทำอะไรแผลง ๆ ใส่เขาอีกหรือเปล่า
“โอ๊ะ… มาอีกแล้วเหรอ” หลังแคลร์ผลักประตูเข้าไปด้านในพร้อมกับอาหารที่ค่อนข้างมีน้ำหนัก ระหว่างที่เขากำลังทำหน้าบิดเบี้ยวเหตุเพราะปริมาณปลาของเจ้าเซอร์เรียสและมาร์คัสที่มากเกินไป ทันใดนั้นแคลร์ก็ต้องเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่น ๆ เมื่อมันเป็นอีกครั้งที่เขาเห็นว่าสิ่งมีชีวิตแท็งก์ข้าง ๆ กันกำลังแอบมองเขาอยู่
ซึ่งพอมันเห็นว่าเขามองเห็นมันแล้ว สาวสวยพุงพลุ้ยที่เคยจ้องมองกันตาไม่กะพริบในตอนแรกก็รีบหันหน้าไปทางอื่นโดยพลัน คล้ายกับมันกำลังหลบสายตาเหตุเพราะรู้สึกอายกันทันที
“แกคงอยากเล่นกับฉันสินะ ถ้างั้นรอก่อนนะ” แคลร์บอกมัน เมื่อเขาจำเป็นต้องเทความสนใจไปให้เหล่าสัตว์น้ำที่อยู่ในความดูแลของเขาก่อน ไม่อย่างนั้นเจ้าวาฬเพชฌฆาตตัวใหญ่ทั้งสองคงออกอาการไม่พอใจใส่แคลร์ เหมือนอย่างที่พวกมันเคยทำกับเขาแน่
