บทที่ 26 บท 16.2

โดยหลังจากที่แคลร์เข็นรถกระบะมาถึงขอบแท็งก์ของเจ้ามาร์คัสและเซอร์เรียสเรียบร้อยแล้ว พวกมันที่รออาหารอยู่แล้วก็รีบว่ายขึ้นมาเสนอหน้าตรงผิวน้ำเหมือนอย่างที่เคยทำทันที

“เอาล่ะ… ฉันจะไม่โกรธเรื่องเมื่อวานนี้นะ เพราะพวกแกเป็นสัตว์” ก่อนที่แคลร์จะตักอาหารยัดใส่ปากพวกมันเหมือนอย่างทุกที เขาก็มีการสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ และเริ่มเอ่ยออกมาแบบนั้น เมื่อแคลร์คิดว่าเขาควรจะพูดอะไรกับมันเสียหน่อย ต่อให้สิ่งนี้มันจะดูไร้สาระและเสียเวลามากก็ตาม

“ฉันเข้าใจดีว่าพวกแกตอนนี้คงอยากได้ออร์ก้าสวย ๆ สักตัวสองตัวมาอยู่ที่นี่ พวกแกก็เลยพยายามแสดงออกให้ฉันเห็นว่าพวกแกอยากมีเมีย” แคลร์พูดต่อ นาทีเดียวกันเขาก็ได้ยกมือขึ้นมาเกาข้างแก้มของตัวเองเบา ๆ เมื่อแคลร์ไม่คิดว่าครั้งหนึ่งในชีวิตเขาจะต้องมาพูดอะไรแบบนี้

“ตอนนี้ฉันบอกศาสตราจารย์หลุยส์แล้ว ถึงเขาจะยังไม่ได้เห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ก็เถอะ แต่ฉันจะพยายามพูดกับเขาบ่อย ๆ เพื่อพวกแก” สิ้นเสียงพูดของแคลร์ เจ้ามาร์คัสและเซอร์เรียสที่ดูจะไม่ได้ใส่ใจฟังกันตั้งแต่แรกอยู่แล้วก็อ้าปากกว้าง เพื่อรอให้เขาป้อนอาหารมื้อแรกใส่ปากของพวกมัน

“หิวแล้วสินะ” เขาพึมพำกับตัวเอง จากนั้นแคลร์ก็หันไปตักปลาใส่ปากของพวกมัน โดยที่มีแมวน้ำแท็งก์ข้าง ๆ ที่ดูอยากจะเล่นกับแคลร์มากคอยสังเกตการณ์อยู่อย่างเงียบ ๆ

ซึ่งในระหว่างที่แคลร์กำลังตั้งหน้าตั้งตาตักปลาแช่แข็งยัดใส่ปากเจ้ามาร์คัสและเซอร์เรียสสลับกันไปมาอยู่นั้น ทุกอย่างก็ยังคงปกติอยู่ พวกมันอ้าปากรอรับปลาแช่แข็งจากแคลร์อย่างอารมณ์ดี ทว่าในวินาทีที่แคลร์ตักปลาครั้งสุดท้ายใส่ปากของเจ้ามาร์คัสเสร็จ ทันใดนั้นเจ้าเซอร์เรียสที่ดูจะเรียบร้อยกว่ามาร์คัสนิดหน่อยก็ดีดตัวเองขึ้นมาจากผืนน้ำเสียอย่างนั้น

เมื่อสายตาของมันเหลือบไปเห็นแมวน้ำแท็งก์ข้าง ๆ ที่กำลังชูคอมองทางนี้อยู่พอดี และมันก็คงจะรู้แน่ว่าแคลร์คิดจะทำอะไร หลังจากที่เขาให้อาหารพวกมันเสร็จ

ตู้มมมมม! นั่นคือเสียงน้ำที่แตกกระจายออกเป็นวงกว้าง หลังเจ้าเซอร์เรียสได้ทิ้งตัวลงแท็งก์ของมัน แคลร์ไม่รู้ว่าในวินาทีที่มันดีดตัวเองขึ้นจากน้ำ เจ้าเซอร์เรียสมันคิดจะทำอะไรกันแน่ แต่ที่แน่ ๆ เสียงยามที่น้ำกระจายตัวออก มันได้สร้างความตกใจให้กับเขาอยู่พอสมควร

“อ๊ะ!” ยังไม่ทันที่แคลร์จะได้รวบรวมสติของตัวเองให้กลับคืนมาอีกครั้ง ทันใดนั้นเจ้าเซอร์เรียสที่พาตัวเองกลับลงไปในน้ำแล้วก็พุ่งเข้ามาหาเขาอีกรอบ มันว่ายถอยกลับไปตั้งหลักค่อนข้างไกลอยู่พอสมควร จากนั้นมันก็รีบว่ายพุ่งเข้ามาหาแคลร์ด้วยความเร็วสูง ซึ่งในนาทีที่แคลร์สัมผัสได้ถึงอันตรายจากมัน เขาก็ตั้งท่าเตรียมจะวิ่งหนีทันที

แต่มันไม่ทันจริง ๆ

พลั่ก! นั่นคือเสียงในวินาทีที่แคลร์เสียหลักหงายหลังล้มลงไปกับพื้น โดยเจ้าเซอร์เรียสที่พุ่งเข้ามาหาตัวแคลร์แล้วก็ไม่รอช้า มันพยายามจะพาตัวเองมาอยู่กลางหว่างขาแคลร์ให้ได้ เพื่อที่มันจะได้เอาอวัยะเพศของมันมาสัมผัสโดนเขา หลังเมื่อวานนี้มันทำไม่สำเร็จ

“ออกไปนะ!” เขาเอ่ยพร้อมพยายามผลักไสร่างของมันออกให้ห่างตัว ซึ่งในช่วงที่ทุกอย่างกำลังชุลมุนอยู่นั้น เจ้ามาร์คัสที่ดูอยากจะมีส่วนร่วมกับเพื่อนเช่นกัน จึงพยายามทำพฤติกรรมเลียนแบบเจ้าเซอร์เรียสด้วยการดีดตัวเองขึ้นจากน้ำ แต่เพราะมันยังไม่ชำนาญในเรื่องดีดตัวเองขึ้นมาจากน้ำมากนัก นั่นจึงทำให้ทันทีที่มันปล่อยร่างตัวเองกลับลงไปในน้ำอีกครั้งและเสียงการกระจายตัวของน้ำก็ดังสนั่น มันก็ได้หายไปในความมืดทันที และแคลร์ก็เดาได้ว่ามันน่าจะกำลังจุก

“แคลร์!”

“ช่วยด้วย!” ขณะที่แคลร์กำลังต่อสู้กับพละกำลังของเจ้าเซอร์เรียสที่มันไม่ยอมปล่อยเขาไปง่าย ๆ ในที่สุดโชคชะตาก็ได้เข้าข้างเขาอีกครั้ง เมื่อเจ้าหน้าที่ที่น่าจะรับผิดชอบแมวน้ำแท็งก์ข้าง ๆ ได้มาเห็นเหตุการณ์พอดี

และในวินาทีที่เจ้าเซอร์เรียสเห็นว่ามีเจ้าหน้าที่คนอื่นเห็นเหตุการณ์ที่มันกำลังทำกับแคลร์ มันก็รีบผละตัวออกแล้วว่ายหายลงไปในน้ำทันที ทิ้งให้แคลร์กับเพื่อนร่วมงานของเขาจมอยู่ในความตกใจ

“เอาล่ะ… ฉันว่าเราต้องคุยเรื่องนี้กับศาสตราจารย์หลุยส์อย่างจริงจังแล้วล่ะ” หลังพวกมันว่ายหายลงไปในน้ำและไม่ยอมโผล่หัวขึ้นมาอีก ขณะที่แคลร์กำลังอยู่ในอาการใจสั่น เพื่อนร่วมงานของเขาก็เอ่ยออกมาแบบนั้น เมื่อพวกเขาจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับพฤติกรรมของวาฬเพชฌฆาตในแท็งก์นี้ได้แล้ว