บทที่ 30 บท 18.2

ตอนเย็นของวันในช่วงที่ทางอควาเรียมได้ปิดทำการตามช่วงเวลาที่กำหนดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แคลร์ก็ไม่ได้เดินทางออกมาจากอควาเรียมในทันที แต่หลังจากที่เขาเช็กความเรียบร้อยในห้องเพนกวินเสร็จ แคลร์ก็เดินเท้าไปยังห้องพักรวมสำหรับเจ้าหน้าที่ต่อ เมื่อทุกคนกำลังไปรวมตัวกันอยู่ที่นั่น เพื่อไปนั่งกินอาหารที่ศาสตราจารย์หลุยส์ได้สั่งมาเลี้ยงทุกคนและก็อาจจะมีการพูดคุยเรื่องงานในอควาเรียมกันด้วย

เพราะงั้นแคลร์จึงไม่อยากพลาดการกินเลี้ยงในวันนี้ไป เผื่อว่าการที่เขาไปที่นั่นมันจะทำให้เเขาได้รับข้อมูลใหม่ ๆ จากเพื่อนร่วมงาน

“เมอร์ตันมาถึงพอดีเลย! พวกเรากำลังถามหานายอยู่พอดี”

“มีอะไรเหรอครับ” แคลร์ที่เดินทางมาถึงช้ากว่าใคร เหตุเพราะเขาเอาแต่โอ้เอ้อยากจะเล่นกับเพนกวินที่อยู่ในความดูแลเอ่ยถามเพื่อนร่วมงานของเขาเสียงงง หลังดูเหมือนว่าเมื่อตอนก่อนหน้านี้เขาเพิ่งจะกลายเป็นหัวข้อสนทนาของเพื่อนร่วมงาน

“เรากำลังพูดถึงเรื่องเจ้ามาร์คัสกับเซอร์เรียสน่ะสิ” หนึ่งในคนกลุ่มนั้นบอกกลับมา และหลังจากที่แคลร์ได้ยินเช่นนั้นเขาก็นิ่งไปเล็กน้อย ถึงค่อยถามกลับไป

“เรื่องอะไรเหรอครับ” เขาถามพร้อมเดินไปหยิบเอาพิซซาหน้าชีสล้วนมาหนึ่งชิ้น

“ฉันเป็นคนดูแลแมวน้ำแท็งก์ข้าง ๆ นายนะ นายจำได้หรือเปล่า” ผู้ชายคนหนึ่งแนะนำตัวเองกับแคลร์แบบนั้น นั่นจึงทำให้แคลร์ต้องหันกลับไปมองเจ้าตัวเล็กน้อย ถึงค่อยพูดกับอีกฝ่าย

“จำได้สิครับ เพราะคุณเป็นคนช่วยผมในครั้งนั้น” แคลร์บอกอีกฝ่ายกลับไป เพราะถ้าหากในวันนั้นอีกฝ่ายไม่บังเอิญเดินมาเจอแคลร์พอดี เห็นทีเขาคงถูกเจ้าเซอร์เรียสแผลงฤทธิ์ใส่จนกว่ามันจะพอใจแน่

“ใช่ ฉันเอง” อีกฝ่ายพยักหน้ากลับมาแล้วพูดต่อ “นี่ฉันกำลังพูดถึงพฤติกรรมที่เจ้าเซอร์เรียสกับเจ้ามาร์คัสพยายามทำกับนายในวันนั้นให้เพื่อนร่วมงานช่วยกันวิเคราะห์อยู่น่ะ”

“…”

“พวกเรากำลังคิดว่ามันจะเป็นไปได้ไหม ที่พวกมันพยายามแสดงพฤติกรรมความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของนายให้แมวน้ำที่อยู่ในความดูแลของฉันเห็น” อีกฝ่ายพูดเพิ่มเติม โดยในวินาทีเดียวกันแคลร์ก็ย่นคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนที่ภาพสาวสวยพุงพลุ้ยแท็งก์ข้าง ๆ กันที่แคลร์เคยเอาของเล่นไปส่งคืนให้มันจะผุดขึ้นมาในหัวของเขา

“แมวน้ำตัวเมียตัวนั้น…” เขาเอ่ยออกมา

“ใช่ ตัวนั้นนั่นแหละ นี่นายรู้หรือเปล่าว่าวันนี้แมวน้ำตัวนั้นมันหงอยมากเลยนะ ซึ่งฉันก็คิดว่าที่มันมีอาการหงอยแบบนั้นเพราะมันไม่เห็นนายน่ะ” อีกฝ่ายเอ่ยและพูดในสิ่งที่เจ้าตัวคิดออกมา “พอพวกเราลองมาคิด ๆ ดูแล้ว พวกเราก็เลยพากันเดาว่าที่เจ้ามาร์คัสกับเซอร์เรียสทำกับนายแบบนั้น มันอาจจะเป็นเพราะว่าพวกมันได้รับแรงกระตุ้นจากแมวน้ำตัวนั้นก็ได้”

“…”

“เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่พวกมันยังอยู่ในแท็งก์เก่า มันไม่เคยทำพฤติกรรมแบบนั้นกับนายนี่ หรือว่าพวกมันเคยทำ?” อีกฝ่ายถามกลับมา ขณะที่แคลร์ก็พยายามลองนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ครั้งล่าสุดที่มันเคยทำกับเขา รวมไปถึงตอนก่อนหน้านี้สมัยที่พวกมันยังอาศัยอยู่ฝั่งตรงข้ามเหล่านกอ้วนไปด้วย

โดยหลังจากที่เขาลองนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้น มันก็ทำให้แคลร์หวนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่พวกมันรุมจ้องเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย เพียงเพราะพวกมันเห็นว่าแคลร์ไปยืนเล่นกับเหล่าเพนกวิน หลังจากที่เขาถูกย้ายให้ไปดูแลพวกมันอย่างเป็นทางการแล้ว แต่สาเหตุที่ตอนนั้นมันไม่สามารถทำพฤติกรรมแปลก ๆ กับแคลร์เหมือนอย่างที่พวกมันทำกับเขาครั้งล่าสุดได้ นั่นก็อาจเป็นเพราะว่ามันมีกระจกกั้นเอาไว้อยู่

ซึ่งสิ่งที่เพื่อนร่วมงานของเขาเพิ่งกล่าวมา มันก็มีความเป็นไปได้สูงที่บางทีพวกมันอาจจะแค่ต้องการแสดงความเป็นเจ้าของแคลร์เท่านั้น และบางทีพวกมันก็อาจจะไม่ได้ต้องการตัวเมียจริง ๆ ก็ได้