บทที่ 58 บท 32.2

เช้าวันต่อมา

“ฮันน่า… เธออยู่คนเดียวได้จริง ๆ  ใช่ไหม?”

“แคลร์ ตอนนี้ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ”

“…”

“ฉันว่าตอนนี้นายควรจะรีบไปทำงานของตัวเองมากกว่า และนายก็ไม่ต้องมาเป็นห่วงฉันหรอก… เพราะฉันอยู่คนเดียวได้จริง ๆ” ฮันน่าที่เห็นท่าทีเป็นห่วงของแคลร์ เหตุเพราะเขาต้องไปทำงานอีกหนึ่งวันก่อนที่จะถึงวันหยุดของเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ