บทที่ 4 ใครกำลังตามหาเธอ
ตอนที่ 4 ใครกำลังตามหาเธอ
เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึก หลังจากจัดการงานที่ค้างอยู่เรียบร้อยแล้ว เซนก็กลับเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง เขาเตรียมจะพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้ยังมีงานต้องทำอีกหลายอย่าง แต่ขณะที่กำลังจะวางโทรศัพท์มือถือไว้บนโต๊ะข้างเตียง เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้นเสียก่อน
ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูตามปกติ แต่พออ่านข้อความที่คีรินส่งเข้ามา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที
ข้อความดังกล่าวเป็นรายงานเกี่ยวกับบุคคลไม่ทราบฝ่ายที่กำลังพยายามติดต่อขอซื้อข้อมูลส่วนตัวของนักศึกษาหญิงคนหนึ่ง โดยต้องการรายละเอียดทั้งประวัติการศึกษา ที่อยู่ และข้อมูลเกี่ยวกับครอบครัว ซึ่งข้อมูลทั้งหมดตรงกับเพลงเพลินอย่างไม่มีผิดเพี้ยน
เซนรีบกดโทรศัพท์โทรหาลูกน้องคนสนิททันที เพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของคู่หมั้น และเขาไม่คิดจะปล่อยผ่านไปง่าย ๆ
“เรื่องที่ส่งมาหมายความว่ายังไง”
“ตอนนี้ยังไม่ทราบว่าเป็นคนของฝ่ายไหนครับ แต่จากข้อมูลที่พวกมันต้องการ ผมคิดว่าเป้าหมายน่าจะเป็นคุณเพลง”
“คิดว่า?” เซนถามกลับเสียงเข้ม เขาไม่ชอบคำตอบที่ยังไม่มีความแน่นอน โดยเฉพาะเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคนที่ตัวเองต้องดูแล
“ขอโทษครับคุณเซน ตอนนี้คนของเรากำลังตรวจสอบอยู่ แต่ยังไม่พบว่าฝ่ายนั้นต้องการข้อมูลไปทำอะไรครับ”
“แล้วรู้หรือยังว่ามันติดต่อซื้อข้อมูลจากใคร”
“กำลังตามอยู่ครับ”
“คีริน ฉันไม่อยากได้ยินคำว่ากำลังตามอย่างเดียว เรื่องนี้เกี่ยวกับเพลง นายก็น่าจะรู้ว่ามันสำคัญแค่ไหน”
“ทราบครับคุณเซน ผมจะเร่งให้คนตรวจสอบทุกทางครับ” คีรินรีบตอบรับ เพราะรู้ดีว่าเจ้านายไม่เคยปล่อยผ่านเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเพลงเพลิน โดยเฉพาะหากมีใครแสดงท่าทีว่าจะเข้ามาทำอันตรายเธอ
เซนเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้น เขามีศัตรูอยู่ไม่น้อย ทั้งจากธุรกิจในประเทศไทยและเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนทางฮ่องกง แม้ที่ผ่านมาเขาจะพยายามแยกเรื่องงานออกจากชีวิตส่วนตัว แต่ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าคนที่ไม่หวังดีจะไม่หันมาเล่นงานคนใกล้ตัวแทน
และถ้าคนพวกนั้นกำลังเล็งเป้าหมายมาที่เพลงเพลินจริง ๆ เขาก็ต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด
“หลังจากนี้เพิ่มการคุ้มกันเพลงเพลินมากขึ้นเป็นสองเท่า และตามสืบให้ได้ว่าคนที่ต้องการซื้อประวัติของเธอคือใคร ครั้งนี้อย่าให้มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด เข้าใจไหม”
“เข้าใจแล้วครับคุณเซน ผมจะรีบจัดการให้ทันทีครับ”
“แล้วก็อย่าให้เพลงรู้เรื่องนี้เด็ดขาด”
“ครับ”
เซนกดวางสายก่อนจะวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ เขารู้ดีว่าเพลงเพลินไม่ชอบให้มีบอดีการ์ดคอยตามดูแล และวันนี้ก็เพิ่งมีปากเสียงกันเรื่องนี้มาแล้ว แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
หากมีคนกำลังสืบหาข้อมูลของเธอจริง ๆ เขาก็จำเป็นต้องเพิ่มความระมัดระวังให้มากขึ้น ต่อให้เจ้าตัวจะโกรธหรือไม่พอใจก็ตาม เพราะอย่างน้อยการถูกต่อว่าก็ยังดีกว่าปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตราย
ชายหนุ่มเดินไปหยุดอยู่ใกล้หน้าต่างห้องนอน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูรายงานอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าคนที่กำลังตามหาข้อมูลของเพลงเพลินเป็นใคร แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา เรื่องแบบนี้มักไม่จบแค่การสืบประวัติธรรมดา
หากฝ่ายตรงข้ามต้องการใช้เพลงเพลินเป็นเครื่องมือต่อรอง หรือคิดจะพาตัวเธอไปจากเขาจริง ๆ เรื่องทั้งหมดอาจกลายเป็นปัญหาใหญ่กว่าที่คิด และมีความเป็นไปได้ว่าอีกไม่นานจะเกิดการแย่งชิงตัวหญิงสาวขึ้น
เซนไม่กลัวว่าจะต้องเผชิญหน้ากับใคร เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาผ่านเรื่องอันตรายมามากพอสมควร แต่สิ่งเดียวที่ทำให้เขาเป็นห่วงจนไม่สามารถวางใจได้ก็คือความปลอดภัยของเพลงเพลิน
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ให้เจอ ก่อนที่อีกฝ่ายจะลงมือทำอะไรไปมากกว่านี้
ไม่ว่าคนพวกนั้นจะเป็นใคร หรือมีอำนาจมากแค่ไหนก็ตาม หากคิดจะเข้ามายุ่งกับผู้หญิงของ KING ก็คงต้องเตรียมรับผลที่ตามมาให้ดี
เพราะเซนไม่มีทางยอมให้ใครพาตัวเพลงเพลินไปจากเขาอย่างแน่นอน
เช้าวันต่อมา...
เซนยังคงกังวลเรื่องที่มีคนพยายามซื้อข้อมูลส่วนตัวของเพลงเพลิน เขาสั่งให้คีรินเร่งสืบหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลัง พร้อมกับเพิ่มบอดีการ์ดคอยดูแลความปลอดภัยบริเวณมหาวิทยาลัยโดยไม่ให้หญิงสาวรู้ตัว เพราะยังไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับศัตรูทางธุรกิจของเขา หรือมีใครกำลังตามหาตัวเธอด้วยเหตุผลอื่นกันแน่
สิ่งที่เซนสงสัยมากที่สุดก็คืออดีตของครอบครัวเพลงเพลิน แม้จะยังไม่มีหลักฐานเชื่อมโยงเรื่องทั้งหมดเข้าด้วยกัน แต่เขาก็ไม่อยากมองข้ามความเป็นไปได้ เพราะหากคนพวกนั้นไม่ได้ต้องการเล่นงานเขา เป้าหมายของอีกฝ่ายก็คงเป็นตัวเพลงเพลินเอง
“พี่เซน เพลงจะออกไปมอแล้ว ไว้เจอกันตอนเย็นนะคะ” เพลงเพลินเดินเข้ามาหาคู่หมั้นที่กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ในห้องรับแขก หลังจากจัดกระเป๋าและเตรียมตัวไปเรียนเรียบร้อยแล้ว เธอก็ไม่ลืมแวะมาบอกเขาก่อนออกจากบ้านเหมือนทุกวัน
“อืม พี่ให้คนไปส่งนะ อีกอย่างช่วงนี้พี่น่าจะยุ่ง ๆ กับงาน อย่าน้อยใจล่ะ” เซนเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ก่อนจะวางเอกสารในมือลง เขารู้ว่าช่วงนี้คงต้องใช้เวลาอยู่กับงานมากขึ้น เพราะนอกจากเรื่องธุรกิจแล้ว ยังมีเรื่องความปลอดภัยของเพลงเพลินที่ต้องจัดการอีก
“ทราบแล้วค่ะ เพลงเห็นพี่เซนก็ยุ่งตลอด ไม่น้อยใจหรอกค่ะเรื่องแค่นี้เอง” หญิงสาวตอบพร้อมกับยิ้มให้ เธอคุ้นเคยกับตารางงานของเขาดีอยู่แล้ว เลยไม่ได้รู้สึกน้อยใจอะไรนัก อีกอย่างช่วงนี้ตัวเองก็มีเรียนและงานที่มหาวิทยาลัยต้องรับผิดชอบเหมือนกัน
“ถึงมอแล้วส่งข้อความบอกพี่ด้วย”
“ได้ค่ะ แล้วพี่เซนก็อย่าลืมกินข้าวนะคะ อย่ามัวแต่ทำงานจนลืมอีก”
“รู้แล้วครับ”
“เพลงไปก่อนนะคะ”
เซนพยักหน้ารับพร้อมกับมองตามจนหญิงสาวเดินออกจากห้องรับแขกไป เขารอให้ได้ยินเสียงรถยนต์เคลื่อนออกจากคฤหาสน์แล้ว จึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตรวจสอบข้อความจากคีรินอีกครั้ง ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ยังไม่มีรายงานอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับคนที่พยายามซื้อข้อมูลของเพลงเพลิน ยิ่งไม่มีความคืบหน้า เขาก็ยิ่งไม่สบายใจ
หลังจากนั้นเซนกลับเข้าไปทำงานในห้องส่วนตัวได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เมื่อได้รับอนุญาต คีรินจึงเปิดประตูเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ สีหน้าของลูกน้องคนสนิทดูจริงจังกว่าปกติจนเซนต้องเงยหน้าขึ้นมอง
“มีอะไร”
“ขออนุญาตครับคุณเซน วันมะรืนคุณเซนต้องเดินทางไปอังกฤษเพื่อจัดการข้อตกลงส่งมอบอาวุธให้กับลูกค้ารายสำคัญของเราครับ” คีรินรายงานพร้อมกับวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ การเดินทางครั้งนี้ถูกกำหนดเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว และอีกฝ่ายก็รอให้เจ้านายเดินทางไปเจรจาด้วยตัวเอง
“ให้คนอื่นทำแทนกูไปก่อน ตอนนี้กูมีเรื่องต้องทำอีกเยอะ ไม่สะดวกที่จะเดินทางไกล” เซนตอบโดยแทบไม่ต้องคิด เพราะตอนนี้เขาไม่อยากออกจากประเทศไทย โดยเฉพาะในช่วงที่ยังไม่รู้ว่าใครกำลังตามสืบเรื่องของเพลงเพลิน
“ไม่ได้ครับคุณเซน การจัดการข้อตกลงส่งมอบอาวุธให้กับลูกค้ารายสำคัญ คุณเซนจำเป็นต้องเข้าไปเจรจาด้วยตัวเอง เพราะการซื้อขายในครั้งนี้มีมูลค่าสูงมาก และอาจกระทบต่ออำนาจในมือของคุณเซนด้วยนะครับ”
“มึงก็รู้ว่าตอนนี้กูไม่อยากไปไหน” เซนปิดแฟ้มเอกสารลงแล้วมองหน้าลูกน้อง เขาไม่ได้ลืมเรื่องข้อตกลงที่อังกฤษ แต่สถานการณ์ตอนนี้ทำให้ไม่อยากเดินทางไปต่างประเทศนานหลายวัน
“ผมเข้าใจครับ แต่เรื่องนี้ให้คนอื่นไปแทนไม่ได้จริง ๆ อีกอย่างทุกฝ่ายเตรียมการไว้หมดแล้ว ถ้ายกเลิกตอนนี้คงมีปัญหาตามมาแน่ครับ”
“แล้วเรื่องที่กูให้สืบไปถึงไหนแล้ว”
“ยังไม่พบตัวคนที่ติดต่อขอซื้อข้อมูล แต่ผมให้คนตรวจสอบต่ออยู่ครับ ถ้ามีอะไรคืบหน้าจะรีบรายงานทันที”
คำตอบของคีรินทำให้เซนยิ่งหงุดหงิด เขาไม่ชอบการรอคอยโดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ยิ่งเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเพลงเพลินก็ยิ่งอยากจัดการให้จบโดยเร็ว แต่ขณะเดียวกันก็รู้ว่าธุรกิจที่อังกฤษมีความสำคัญมากพอจะปล่อยให้เกิดปัญหาไม่ได้เช่นกัน
“เอาเอกสารไว้ เดี๋ยวกูดูอีกที”
“ครับคุณเซน”
คีรินรับคำก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไป ส่วนเซนก็หยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดดู เขารู้ว่าการเดินทางครั้งนี้คงหลีกเลี่ยงได้ยาก แต่หากต้องไปจริง ๆ ก็ต้องมั่นใจก่อนว่าเพลงเพลินจะปลอดภัยระหว่างที่เขาไม่อยู่
