บทที่ 106 ทำไมต้องเป็นฆาตกร?

ร่างเล็กปรือตาขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่ร้องไห้จนหลับ ทว่าความเย็นเฉียบที่ขาก็ทำให้เธอต้องพยุงตัวเองลุกขึ้นช้าๆ แล้วเหลือบไปมองเรียวขาตรงข้อเท้าของตน จากนั้นหยาดน้ำตาก็ล่วงเผาะในทันที

"ฮึก คนเลว" เสียหวานร้องไห้พึมพำ เธอใช้มือเขย่าโซ่ที่ข้อเท้า แต่ทว่ามันกลับไม่ออก

แกร๊ก! แกร๊ก!

"ฮรึก ออกสิ ฮรึก ฮ...