บทที่ 28 สั่งสอนเมีย

"ไปไหน" เขาเอ่ยถามเสียงอ่อนแล้วยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบาเพราะใบหน้าหวานเปียกปอนไปหมด

"ฮรึก ไม่ไป อึก ขอโทษ ไม่งี่เง่าแล้ว" เธอส่ายหน้าเบาๆ ร้องไห้เสียงสั่น แค่คิดว่าถ้าเขาเบื่อกับนิสัยเอาแต่ใจของเธอหล่ะ เขาจะไล่เธอไปแน่ๆ เมื่อตอนเย็นเธอก็แค่พูดเพื่อกระตุ้นให้เขาง้อเธอ

"แล้วเด็กปากดีคนไหนท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ