บทที่ 32 ท้อง

"ไหวมั้ย" เสียงเรียบเอ่ยถามเมื่ออุ้มภรรยาสาวมานั่งบนเตียงอย่างแผ่วเบาแล้วนั่งลงข้างๆ เธอ 

"ไหวค่ะ เดียไม่เป็นไรแล้ว" เธอตอบเสียงแผ่วแต่ไม่ได้มองหน้าเขาเพราะยังนึกน้อยใจและระแวงสายตาเมื่อก่อนหน้านี้อยู่ 

"เป็นอะไร กลับมาจากมหาลัยทำไมเงียบแบบนี้" มือหนารั้งใบหน้าหวานกลับมาสบตาก่อนจะใจกระตุกเมื่อใบหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ