บทที่ 91 นินทาเมียกับเพื่อน

"เจ็บรึเปล่า" เสียงอ่อนเอ่ยอีกครั้ง มือหนาเอื้อมไปแตะลำคอระหงที่ตอนนี้รอยนิ้วมือในวันนั้นไม่หลงเหลือเหมือนวันนั้นแล้ว แต่ถ้าหากมองดูก็จะเห็นอยู่น้อยๆ

"แล้วคิดว่าไงหล่ะคะ"

"ขอโทษ พี่ขอโทษจริงๆ" แววตารู้สึกผิดของเขาจ้องมองเธออย่างหงอยๆ ทั้งเสียใจ ทั้งคิดถึง

"บอกตัวเองเถอะ เป็นบ้ารึไงถึงทำร้ายตัวเอง...