บทที่ 37 บท 9.5

“.....!!” เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนที่เร่งเร้าขอความจริงอย่างภัทรก็ถึงกับชะงักไป ทั้งฝ่ายคนถามและคนตอบต่างเงียบกันทั้งคู่

ภัทรรู้สึกว่าตัวเองหยุดหายใจไปครู่หนึ่ง สมองของเขาว่างโพลนในพริบตา หลังรู้ความจริงจากปากคุณภาสกร ไม่ต้องให้คุณเขาพูดซ้ำ เขาก็เข้าใจแล้ว เพียงเท่านั้นภัทรก็เกิดอาการลำคอแห้งผาก มือไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ