บทที่ 9 Chapter 8

หลังจากที่พีพีอารมณ์ดีหายงอนเขาแล้วเธอก็พูดไม่หยุด บางทีการที่เธอเงียบๆมันก็สบายหูเขามากกว่านะ

"บอสนายคะทำไมต้องทำแบบนี้อ่ะ"

หญิงสาวถามนั่นนี่อย่างสงสัย เขาส่ายหน้าอย่างปลงๆก่อนจะกุมมือเธอเดินไปดูนั่นนี่แทนที่จะตอบคำถาม

"สวัสดีครับท่านประธาน"

"สวัสดีครับ เป็นยังไงบ้างงานเรียบร้อยดีมั้ย"

"ดีมากเลยครับ แต่ว่าทางเรายังหาสาวสวยไม่ครบเลยครับ"

"ไม่มีเลยเหรอครับ แล้วปกติที่เคยจ้างล่ะ"

"ไม่ว่างเลยครับ อีเว้นท์น่าจะเยอะจริงๆผมติดต่อไปไม่มีใครว่างเลย ขนาดว่าจะจ่ายค่าตัววันละ3,500บาท ยังไม่มีใครยอมมาเลย"

บอสนายเงียบไปอย่างใช้ความคิด สาวสวยที่ว่าคือจ้างมาเป็นMCในงานเปิดตัวสินค้าแบรนด์ของห้าง แล้วก็ดูแลลูกค้าอยู่โซนประชาสัมพันธ์งานจัดสองวันเท่ากับได้เงิน7,000บาท ราคานี้คือเรทดีมากเลยนะสงสัยจะติดงานจริงๆถึงได้ไม่มีใครมารับงานนี้

"สองวันก็7,000บาท ถือว่าจ่ายแพงมากเลยนะนั่น"

"จ่ายขนาดนี้ยังหาคิวยากเลยครับ เราต้องการน้องๆที่มีทักษะภาษาอังกฤษด้วย ซึ่งหายากมาก"

พีพีที่ยืนฟังอยู่นานมีความสนใจในเงิน7,000บาท ถ้าพูดถึงเรื่องหาสาวสวยอย่างเธอเหมาะสมมากผ่านฉลุย แถมทักษะภาษาอังกฤษยังไม่เป็นรองใครอีกด้วย

"งานอะไรเหรอ พีพีสนใจนะมีคุณสมบัติทุกอย่างเลยด้วย ทั้งสวยภาษาอังกฤษก็เก่ง เคยเป็นพิธีกรด้วยนะ"

หญิงสาวเสนอตัวทันที เงิน7,000บาทจะเอาไปซื้อเครื่องสำอางให้ตัวเองทั้งหมด เพราะตอนนี้ผิวพรรณเริ่มแห้งกร้านพีพีไม่โอเคแล้ว

"นี่ใครครับบอสนาย... ว่าแต่สวยจริง"

"ใช่มั้ยคะ... พีพีเคยเป็นดาวมหาลัยด้วยนะจะบอกให้"

หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ บอสนายมองเด็กสาวก่อนจะส่ายหน้าอย่างปลงๆในความหลงตัวเองของเธอ

"หลงตัวเองชะมัดผู้หญิงอะไร"

"ก็คนมันสวยไงคะ ตกลงทำงานอะไรเหรอคะ"

หญิงสาวเอ่ยถามชายคนนั้นอย่างใคร่รู้ เขายิ้มออกมาก่อนจะอธิบายรายละเอียดงานคร่าวๆทันที

"โฟนแนะนำลูกค้าทั่วไปครับ ได้แต่งตัวสวยๆแนะนำรายละเอียดสินค้าให้ลูกค้า สองวันเองครับรับเงินไปเลย7,000บาท"

"พีพีสมัครค่ะ พีพีจะเอาเงิน7,000บาทไปซื้อเครื่องสำอางให้หมดเลย อร๊าย! เอาค่ะ"

"เอาจริงเหรอ"

"ค่ะ... ทำไมเหรอคะบอสนาย จะดูถูกว่าพีพีทำไม่ได้อย่างนั้นเหรอ"

เขาส่ายหน้ายิ้มๆ ไม่คิดว่าคนอย่างเธอจะมีความคิดอยากจะทำอะไรแบบนี้ซะอีก ลูกคุณหนูไม่มีทางมาทำอะไรแบบนี้หรอก

"ไม่ได้ดูถูก แต่ไม่คิดว่าพีพีจะทำ"

"ทำสิคะ เงินตั้ง7,000บาททำงานกับบอสนายตั้งหลายวันกว่าจะได้เงินเท่านี้ นี่สองวันเองพีพีสู้ตายค่ะ"

"ตามใจแล้วกัน คุณตฤณว่าเลขาผมพอทำได้มั้ยครับ"

"ได้เลยครับ สวยขนาดนี้แถมได้ภาษาอังกฤษอีกหาที่ไหนไม่ได้แล้ว ตกลงคุณพีพีรับงานนี้นะครับผมจะลงชื่อไว้เลย"

"ลงไว้เลยค่ะพีพีจะทำ"

หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมั่นใจในตัวเอง ไม่มีอะไรที่พีพีทำไม่ได้ถ้าคิดจะทำ บอสนายมองหญิงสาวพร้อมกับยิ้มออกมาบางๆ อยากเห็นเหมือนกันว่ามันจะออกมาเป็นแบบไหน

"จะรอดูว่าจะทำได้มั้ย"

"ทำได้สิคะเพื่อเงิน7,000บาท พีพีจะไปซื้อเครื่องสำอาง อร๊ายยย ว่าแต่เบิกเงินจากบอสนายก่อนได้ป่ะแล้วเดี๋ยวทำงานเสร็จจะคืนเงินให้"

เธอหันไปเบิกเงินล่วงหน้าก่อนในส่วนที่ต้องรับอีเว้นท์ ชายหนุ่มส่ายหน้าทันทีอยากได้อะไรก็ต้องรอจะมายืมก่อนแล้วคืนทีหลังมันจะได้ยังไงกัน คนเราต้องรู้จักรอบ้างจริงมั้ย...

"ไม่ได้"

เขาเอ่ยออกมาเพียงแค่นั้นก่อนจะยิ้มมุมปากออกมา หญิงสาวจิ๊ปากอย่างขัดใจก่อนจะหันไปคุยกับคุณตฤณต่อ

"แล้วพีพีต้องใส่ชุดอะไรเหรอคะ สวยรึเปล่าน้าชักตื่นเต้นซะแล้วสิ"

"ไปลองได้นะครับจะได้เลือกไซส์ของตัวเองไปเลย เดี๋ยวผมพาไปเชิญครับบอสนาย"

"เอาสิผมก็อยากเห็นเหมือนกัน"

เขาพยักหน้าก่อนจะเดินตามตฤณและพีพีไปยังห้องแต่งตัวของพนักงาน เขาพาเธอเข้าไปก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าให้เลือกชุด

"มีอยู่สามแบบเลือกได้เลยนะครับ ลองแล้วมาอวดกันก็ได้ เดี๋ยวผมกับบอสนายรอข้างนอก"

"ได้ค่ะ"

หญิงสาวเดินไปเลือกเสื้อผ้า ส่วนบอสนายและตฤณมานั่งรอเธออยู่ตรงม้านั่งหน้าห้องแต่งตัวของพนักงาน

"สินค้ามีอะไรบ้างเหรอคุณตฤณ"

"ก็มีแบรนด์ที่เราทำเองแล้วก็นำเข้ามาขาย ส่วนใหญ่เป็นพวกของแบรนด์เนม เครื่องสำอาง แล้วก็เครื่องประดับครับ"

"อ่า วันงานผมจะมาช่วงเช้าแล้วกัน"

"ได้ครับ แต่ผมอยากให้บอสนายมาเปิดงานด้วยจะทันรึเปล่าครับ"

เขานิ่งเงียบไปนึกถึงวันงานว่ามีธุระที่ไหนรึเปล่า ดูๆก็ไม่น่าจะมีอะไรน่าจะทันแหละมั่ง

"คิดว่าน่าจะ..."

"มาแล้วค่ะพีพีสวยมั้ยคะ"

หญิงสาวเดินออกมาก่อนจะหมุนตัวโชว์ให้ทั้งสองคนชื่นชมความงาม ตฤณอ้าปากค้างอย่างอึ้งเมื่อได้เห็นพีพีในชุดรัดรูปสั้นเพียงครึ่งขา แถมยังโชว์เอวเอสของเธออีก เพอร์เฟคอย่างหาใครเทียบ

"สวยมากครับน้องพีพี"

บอสนายอ้าปากค้างอยู่ซักพักก่อนจะได้สติรีบเดินเข้าไปหาหญิงสาวทันที

"ชุดอะไรเนี่ยโป๊มากไม่สวยเลยไปหาชุดอื่นที่มันดูดีกว่านี้"

"นี่สวยที่สุดแล้วค่ะ ชุดอื่นก็ไม่ต่างกันหรอกเพียงแค่บางตัวโชว์เนินอก บางตัวโชว์หน้าท้อง แต่ชุดที่โชว์เนินอกสวยนะคะหรือพีพีจะไปเปลี่ยนดี"

หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างไม่คิดอะไร มันคืองานที่ต้องใช้ความสวยงามหลอกล่อลูกค้าซึ่งเธอเข้าใจและพยายามเซฟตัวเองอย่างมากที่สุด รับรองว่าไม่มีทางหลุดนั่นโชว์นี่แน่ๆ

"มันโป๊ไงผมบอกให้ไปเปลี่ยน"

"ก็มันไม่มีแล้วอ่ะ บอสนายไปดูเองสิจะได้รู้ว่าตัวนี้โป๊น้อยที่สุดแล้ว"

หญิงสาวกอดอกไม่ยอมทำตามที่เขาสั่ง นี่เธอเลือกที่เบาสุดแล้ว ถ้าโชว์หน้าท้องเนินอกเขาไม่ช็อคกว่านี้เหรอไง

"คุณตฤณสั่งตัดชุดใหม่เอาชุดไทยเรียบร้อยไม่เอาแบบนี้"

"ห๊ะ! อะ..อะไรนะครับ"

เขาอ้าปากค้างอย่างตกใจ สาวสวยที่เขาจ้างมาปกติก็ใส่ชุดแนวนี้ไม่เห็นบอสนายจะบ่นอะไรเลย แถมยังบอกว่าสวยดีอีก ทำไมตอนนี้บอกโป๊แล้วให้เปลี่ยนเป็นชุดไทยเรียบร้อย เอ่อ... มันจะดีเหรอ

"ผมสั่งให้เปลี่ยนชุดใหม่ไง เอาชุดไทยกระโปรงยาวเสื้อแขนยาวนะ ก่อนจะสั่งเอาแบบให้ผมดูก่อน"

"อะไรของบอสนายเนี่ย พีพีชอบชุดนี้ออกจะสวยใช่มั้ยคะคุณตฤณ"

"ครับ เอ่อ..."

ตฤณยิ้มแห้งเมื่อเห็นสายตาดุของคนเป็นเจ้านาย

"ไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้ เป็นเด็กเป็นเล็กมาแต่งตัวอะไรแบบนี้มันเหมาะสมที่ไหนกัน"

"อะไรของบอสนายเนี่ย ไม่เข้าถึงแฟชั่นเลยหัวโบราณชะมัด พีพีไม่โอเค ชิ!"

หญิงสาวสะบัดหน้าใส่อย่างงอนก่อนจะยอมไปเปลี่ยนชุดตามที่เขาสั่งแต่โดยดี ตฤณมองหน้าเจ้านายก่อนจะถามย้ำอีกครั้ง

"บอสนายครับถ้าเกิดว่าต้องเปลี่ยนเป็นชุดไทยงบประมาณมันบานปลายนะครับ"

"เบิกมาเลยผมจ่ายเอง ทำตามที่สั่งก็พอ!"

<~~~~~~~~~>>>>>

แอบหวงนึเปล่า ฮั่นแน่! คิดไรกับน้อนเป่า อิอิ

ช่วงนี้ยุ่งเพราะเบบี๋จะได้ออกจากโรงพยาบาล

และวันนี้เบบี๋ได้ออกโรงพยาบาลแล้วงับเย้ๆๆๆ

ขอบคุณทุกกำลังใจน้า จุ๊บๆๆ มาถึงบ้านหลับปุ๋ยเลย