บทที่ 37 ฟ้าหลังฝน 2/2

‘จุน’ ละสายตาจากสัตว์เลี้ยงในมือ ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยให้มันเลื้อยกลับเข้าตู้กระจกอย่างรู้งาน เขาหันมามองน้องชายตัวแสบด้วยแววตานิ่งเรียบ โครงหน้าของจุนหล่อเหลาคล้ายจินมาก

แต่ถ้าจินคือแสงอาทิตย์ที่อบอุ่นและสดใส... จุนก็คือก้อนน้ำแข็งที่เย็นชาและเข้าถึงยาก

“เอ่อ... สวัสดีค่ะ” เชอรีนรีบยกมือไหว้เมื่อสบตาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ