บทที่ 8 โดนเด็กกิน 1/2

ระหว่างที่สายตาสองคู่ประสานกันนิ่งราวกับมีแรงดึงดูด จู่ ๆ ใบหน้าที่เคยเคลิบเคลิ้มของเชอรีนก็เปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยว ร่างกายเริ่มสั่นเทิ้ม สีหน้าพะอืดพะอมจนจินเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี

“เฮ้ย พี่... เป็นไรเนี่ย?” เขาถามเสียงหลง

“จิน... พี่ไม่ไหวแล้ว มันตีตื้นขึ้นมาเหมือนจะ...”

“เฮ้ย! พี่อย่า”

ยังไม่ทันที่จินจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ