บทที่ 22 LOSE BALANCE+ : CHAPTER 18

LOSE BALANCE+

18

ผมจับจ้องมองใบหน้าหวานที่เบิกตาอย่างตกใจกับสิ่งที่ผมพูด ใช่ ผมพูดจริงเลยล่ะ รู้ไหมว่าผมโกรธแค่ไหนที่กลับมาที่บ้านแล้วไม่เจอคนตัวเล็กที่รับปากดิบดีว่าจะเชื่อฟังผมทุกอย่าง ทันทีที่แม่บ้านรายงานว่าแก้มยุ้ยออกไปกับพวกป่าน ผมก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ เลยให้คนสืบหาว่าแก้มยุ้ยอยู่ที่ไหน เพราะห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ