บทที่ 22 ได้แล้วทิ้ง

ครืดดด ครืดดด ~

น้ำอิง

ปลายฝนเหลือบมองคนที่กำลังนั่งทานข้าวด้วย ซึ่งดีแลนเองก็มองตามก่อนที่จะพยักหน้าให้เธอรับสายตามสบาย

(ไม่โทรมาเลยนะ ไม่คิดถึงกันแล้วเหรอ?) ทันทีที่กดรับปลายสายก็รีบพูดจนเธอยังไม่ทันจะได้เอ่ยทักทายใด ๆ

"ต้องคิดถึงอยู่แล้ว ขอโทษน้า…ช่วงนี้ฉันงานยุ่งมากเลย~" ดีแลนเหลือบมองคนที่กำลัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ