บทที่ 23 ครอบครัวเดียวที่เหลืออยู่

"ยะ ยัยฝน…" น้ำอิงเอื้อมไปจับมือเพื่อนสนิทไว้แน่น มือบางกลัวจนมือเย็นเฉียบ เธอเห็นขบวนรถของคนที่มารับจอดรออยู่สี่คันเรียงกันเป็นแถวตัวบางก็ยิ่งสั่น อีธานเปิดประตูรถคนละคันกับดีแลนให้นายหญิงของเขาเข้าไปนั่งกับเพื่อนแล้วตัวเขาเองก็รีบวิ่งไปขึ้นรถโรลรอยซ์คันเดิมที่ขับมาซึ่งคือคันที่ดีแลนนั่งในตอนนี้

"แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ