บทที่ 37 คุณผู้หญิง

ฉันตื่นเช้ามาพร้อมกับความว่างเปล่าอีกเช่นเคย ดวงตากลมปรายตามองนาฬิกาเป็นเวลาหกโมงเช้าก็ไร้เงาของคุณดีแลนอีกแล้ว

เขาบอกว่าจะจัดการเรื่องไรอันให้ฉันก็เชื่อหมดใจ ไม่ได้มีความน้อยใจอะไรจึงรีบลุกขึ้นไปแต่งตัวเพื่อไปทำงานตามปกติและตารางวันนี้คุณดีแลนไม่เข้าบริษัทอีกเช่นเคย

"ปลายฝน…" ฉันหันไปตามเสียงเรียก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ