บทที่ 52 รักของเรา

ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ที่คุณดีแลนพักฟื้นที่โรงพยาบาล อาการของเขาดีขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีอาการแทรกซ้อนหรือน่าเป็นห่วงมาก การรักษาดวงตาของเขากำลังไปได้ดียกเว้นจิตใจของคนไข้ที่นานวันก็ยิ่งแปลกไป แปลกจนฉันขนลุกเกรียวไปทั้งตัว

"ปลายฝน..." อยู่ ๆ คนที่นอนหลับบนเตียงคนป่วยก็เรียกขึ้น ฉันวางของทุกอย่างที่กำลังทำ ก่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ