บทที่ 18 หวงยิ่งกว่าหมาแม่ลูกอ่อน

บทที่ 18

มะลิที่กินข้าวอิ่มได้ซักพักแล้ว เห็นว่าเวลายังเหลืออีกนานกว่าจะถึงเวลานัดรวมกิจกรรม จึงคิดจะไปนั่งรอตรงเฮียภีมตามที่เขาบอกไว้ จริงๆ ก็ไม่อยากไปหรอก...แต่นั่งตรงนี้คนเดียวแล้วรู้สึกแปลกๆ ก็ขยันจะมีคนมามอง มาทำตากรุ้มกริ่ม ส่งสายตาเจ้าชู้ใส่กันไม่หยุด ที่ผ่านมาก็เคยโดนมองแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ