บทที่ 6 มีแฟนแล้วไง...ใครแคร์
บทที่ 6
“ไม่รักก็ไม่รัก...แต่เฮียขอดูนมหน่อย หิวนมเมียว่ะ” ภีมรีบร้องขอก่อนเธอจะกดตัดสาย
ไม่ได้ดูเต้าขาวๆ เนียนๆ ของเมียมาหลายวัน คิดถึงสุดๆ แค่คิดก็น้ำลายสอแล้ว
‘ไม่! เฮียดื้อ อดดู!’ มะลิเล่นตัว ไม่ยอมให้เขาดูหรอก ดัดนิสัยคนไม่ยอมกลับมาหา
“นิดเดียวๆ 5 วิก็ได้”
‘โนๆ’
“แลกกัน เดี๋ยวเฮียให้ดูภีมน้อย”
พูดจบก็กดกล้องลงต่ำ ที่ตอนนี้กางเกงยีนส์สีซีดถูดรูดซิปลง และเขาได้ควักท่อนลำใหญ่ที่มีปลายมนทู่สีแดงเข้มออกมาโชว์สายตา
คนบ้านี่! กามชะมัด
“เนี่ย...ดูสิ มันคิดถึงมะลิแทบแย่แล้ว หัวเยิ้มเลย” ภีมโฟกัสกล้องไปที่ปลายลำใหญ่ที่ตอนนี้มีน้ำสีใสผลิออกมาจนฉ่ำหัว
อึก!
เสียงกลืนน้ำลายของหญิงสาว บ้าจริง! แค่ได้เห็นก็น้ำลายสอแล้ว อยากรวบเจ้าภีมน้อยตัวบิ๊กเบิ้มมาดูดกลืนให้เต็มปากซะจริง
‘ไม่ต้องโชว์เลย ไม่ได้อยากดูซักหน่อย หนูจะนอนแล้ว!’ บอกปฏิเสธไปไม่เต็มเสียงนัก โดยที่ตายังคงมองจดจ้องเจ้าสิ่งนั้นอย่างลืมตัว
“ดูหน่อยเถอะ แลกกัน นะ...”
ภีมยังร้องขอ โดยที่ฝ่ามือหนาก็นวดวนไปมาที่ปลายลำบานใหญ่ของตนเพื่อปลอบประโลมความกระสันที่มี
‘ก็ได้ แต่นิดเดียวนะ หนูจะนอนแล้ว’
สาวน้อยที่ถูกสอนรักจนช่ำชองและเผลอหลงใหล ค่อยๆ เลิกชายเสื้อนอนตัวบางขึ้นไปกองที่เนินอกขาวอวบ และกดกล้องลงต่ำให้คนปลายสายได้เห็นเต้าสวยเต็มตา
“โคตรเอ็กซ์เลย! เมียใครวะ...นมใหญ่จัง”
เมียหมามั้ง! มะลิตอบกลับไปในใจ
“บีบมันแทนเฮียหน่อยสิ”
ได้คืบแล้วจะเอาศอกนะ!
ขอดูเฉยๆ แต่อยู่ดีๆ ก็มาให้บีบอีก มะลิบ่นในใจ แต่ก็ยอมบีบเคล้นตามที่อีกฝ่ายขออย่างไม่เคอะเขิน เพราะทั้งคู่ทำแบบนี้กันประจำอยู่แล้ว ด้วยความที่อยู่ไกลกัน มันก็ต้องมีคิดถึง มีส่งต่อความเสียวกันบ้าง ไม่งั้นเหี่ยวเฉาตายกันพอดี!
“อยากดูดว่ะ อ้วนน้อยเลิกนมแล้ว ต่อไปคิวเฮียดูดคนเดียวยาวๆ”
ก่อนหน้านี้เขาเคยอิจฉาลูกที่ได้ครอบครองเต้านวลเนียนนี้ ขนาดหลับไปแล้ว...ปากน้อยๆ ของลูกก็ยังไม่ยอมคลายจากปลายยอดสีหวานของเมียเขา จะจับแยกออกก็งอแงทั้งที่ยังหลับอยู่แท้ๆ
เขาที่เป็นเจ้าของเต้านี้คนเดียวมาก่อน...จึงได้แต่อาศัยตอนดึกที่ลูกหลับสนิทแล้ว มาเข้าเต้าเมียบ้าง แย่งนมลูกกินจนถึงเช้า แม้จะหลับแต่ปากก็ยังอมเต้าเธอไม่ปล่อย ทำตามลูกบ้าง...จะได้ครอบครองนมที่แสนรักนี้กันอย่างเท่าเทียมทั้งพ่อและลูก
‘มาดูดเหอะ ไม่มีใครดูดมานานละ นมแห้งหมดแล้วเนี่ญ เอ~ หรือว่าให้คนอื่นมาดูดดีนะ’
หญิงสาวแกล้งเอียงคอคิด ยั่วอารมณ์ให้อีกฝ่ายได้หึงเล่น
“พูดแบบนี้สงสัยอยากโดน! ห้ามพูด ห้ามคิด ถ้าทำจริง...เฮียเอาตายทั้งคู่แน่ บอกไว้เลย! โดยเฉพาะเรา...เฮียจะจับเน็ดแม่งให้ตายคาเตียงเลย”
ภีมตาเหลือกด้วยความตกใจ รีบดุคนปากไม่ดีทันที รู้ว่าอีกฝ่ายพูดเล่น แต่ก็ไม่ได้! เขาไม่ยอม แค่คิดว่าจะมีชายอื่นมาดูดนมเมียก็หวงจนอกแทบระเบิดแล้ว ลำพังแค่เจ้าอ้วนลูกชายสุดที่รัก เขาก็หวงจนแทบจะบ้าอยู่แล้ว
‘ค่าๆๆ ไม่ให้คนอื่นดูดหรอกน่า เก็บไว้ให้ผัวคนเดียวพอ แต่ตอนนี้เราไปนอนกันเถอะ หนูง่วงแล้ว’ ยิ้มตาหยีเอาใจคนขี้หวง
“อย่าพึ่งดิ...เคล้นนมให้ดูก่อน เฮียขอแคปหน้าจอ จะเอาไปเข้าห้องน้ำ” พูดจบก็คอยแคปหน้าจอที่เห็นนมสวยๆ ของมะลิ
เขามักจะเอาภาพพวกนี้ไปเปิดดูระหว่างทำภารกิจสำคัญในห้องน้ำ
‘แคปเป็นร้อยรูปละมั้ง แคปอยู่ได้ เดี๋ยวเกิดรูปหลุดไปทำไง’
ปากบ่น แต่ก็ยอมจัดท่าทางที่คิดว่าเซ็กซี่และนมดูใหญ่ ดูสวยที่สุดเพื่อเอาใจผัว
‘พอชักเสร็จเดี๋ยวเฮียก็ลบ...เฮียไม่ยอมให้ใครมาเห็นนมเมียเฮียหรอก’
ภีมมองภาพในจอตาละห้อย เขาชอบแคปรูปเสียวของมะลิไปจัดการตัวเอง แต่เมื่อเสร็จกิจแล้วก็ลบทิ้งหมดทันที แม้เขาจะไม่เคยให้ใครใช้โทรศัพท์ก็ตาม แต่ก็ด้วยความหวง ความห่วงเมีย ขอปลอดภัยไว้ก่อนดีที่สุด
“แหย่นิ้วหน่อยมั้ย?”
คนหื่นลองแกล้งเอ่ยชวน ถ้าได้ก็ดี...แต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะเขารู้ว่าเมียเขาไม่ค่อยชอบช่วยตัวเองซักเท่าไหร่ แต่ถ้ามีเขาเป็นคนช่วยล่ะก็ เธอพร้อมรบเสมอ!
“ไม่เอา จะรอเฮียเอาภีมน้อยมาแหย่ให้เอง” พูดจบก็หน้าแดงแปร๊ด กัดปากตัวเองแน่นจนเห็นลักยิ้มของคนขี้เขิน
“โอเค รอเฮียนะ เดี๋ยวเฮียจะแหย่ให้จุกเลย!”
‘จุกไม่กลัว กลัวไม่จุก!’ มะลิท้าทายด้วยรอยยิ้มแสนทะเล้น
เออ กูล่ะชอบนัก! ไอ้ความท้าทาย ปากดีแบบนี้เนี่ย
เจอของจริงทีไรเห็นร้องลั่นห้อง น้ำหูน้ำตาไหล จุกจนตัวงอ ร้องขอชีวิตไม่หยุด เพราะโดนเขาตอกหนักๆ อย่างแสนถึงใจ
หลายวันผ่านไป ลานจอดรถของคณะวิศวะฯ
“สวัสดีค่ะพี่ภีม”
ภีมหันไปมองรุ่นน้องผู้หญิงที่เอ่ยทัก ขณะกำลังเดินไปที่รถหลังจากได้แยกย้ายกับเพื่อนๆ หลังเลิกเรียน
น้องคนนี้เขาพอจะจำได้ว่าอยู่ปีหนึ่ง สาขาเดียวกับเขา แต่ก็ไม่ได้ถือว่ารู้จักกัน เขาไม่รู้ชื่อของเธอเลยด้วยซ้ำ
ก็นะ...ในบรรดารุ่นน้อง เขาจำได้เพียงไม่กี่คน ซึ่งส่วนมากก็จะเป็นผู้ชายทั้งนั้น ก็บรรดาไอ้พวกที่มีปัญหากันนั่นแหละ ไอ้พวกนั้นเขาจำมันได้ขึ้นใจ!
เพราะพวกมันคือสาเหตุที่ทำให้เขาอดกลับไปหาลูกหาเมีย
“พี่ภีมกำลังจะกลับแล้วหรอคะ?”
ภีมพยักหน้าตอบรับ อีกนิดก็จะเดินไปถึงรถทรงสปอร์ตคันหรู สี Alpine Grey ของตน ซึ่งเป็นยี่ห้อเดียวกันกับเจ๊พาย ถือว่ารถยี่ห้อนี้เป็นรถประจำตระกูลเลยก็ว่าได้ เพราะป๊ากับหม่าม้าก็ใช้เหมือนกัน รวมทั้งคันเก่าที่เขาใช้ด้วย แค่ต่างรุ่นกันไปตามความชอบของแต่ละคน
คันนี้ป๊าพึ่งออกให้ใหม่เมื่อไม่กี่เดือนนี้เอง เนื่องในโอกาสอายุครบยี่สิบปี แทนคันสีดำด้านซาตินก่อนหน้านี้ ที่ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ชื่อเจ้าของเป็นชื่อป๊า และพอเห็นว่าเขาครบยี่สิบปุ๊บ จึงรีบซื้อรถรุ่นใหม่ล่าสุดราคาคันละหลายล้านบาทให้ เพื่อเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ในการเริ่มต้นเข้าสู่การเป็นผู้ใหญ่
“จะรบกวนมั้ยคะ? ถ้าเบลล์จะขอติดรถพี่ภีมไปลงที่ป้ายรถเมล์หน้ามอหน่อยค่ะ พอดีกุญแจรถเบลล์หาย เดินตามหาจนเหนื่อยแล้วก็ยังไม่เจอ เลยตั้งใจจะกลับไปเอากุญแจสำรองที่ห้องน่ะค่ะ”
รุ่นน้องสาวเอ่ยบอกด้วยหน้าแหยๆ ตามไรผมชื้นเหงื่อจนมีบางส่วนไหลซึมไปตามกรอบหน้า เป็นการบอกได้ดีว่าเธอคงตามหากุญแจรถอยู่นานจนเหนื่อยแล้วจริงๆ
“รถฟรีที่มอไม่มีวิ่งแล้วหรอ?” ภีมเหลือบมองไปรอบๆ บริเวณ เพื่อมองหารถที่จะมีวิ่งบริการนักศึกษาแทบตลอดเวลา
“ไม่มีเลยค่ะ หนูรอมาตั้งนานแล้ว ยังไม่มีวี่แววจะโผล่มาซักคันเลย”
“งั้นก็ได้”
ไหนๆ ก็เป็นรุ่นน้อง ถ้าไม่ให้ติดรถไปแค่ระยะใกล้ๆ นี้ ก็ดูจะไร้น้ำใจไปหน่อย ภีมเลยยอมตกปากรับคำ เพราะยังไงซะเขาก็ต้องผ่านป้ายรถเมล์หน้ามออยู่แล้ว
“รกหน่อยนะ เดี๋ยวขอเก็บของก่อน”
เมื่อเข้ามาในรถก็เห็นว่าเบาะหนังสีแดงตัดดำข้างคนขับค่อนข้างรกไปด้วยของใช้ผู้หญิงและเด็ก เพราะรถคันนี้ไม่ได้มีใครนั่งเลย จะมีล่าสุดก็แม่ของลูกเมื่อหลายสัปดาห์มาแล้ว
หญิงสาวนามว่า ‘มาเบลล์’ ที่เปิดประตูไว้เตรียมจะนั่งประจำที่ข้างคนขับ ก็เห็นสิ่งของมากมายวางรวมกันไว้ที่เบาะอยู่ก่อนแล้ว และนั่นจะไม่อะไรเลย...ถ้าของพวกนั้นไม่มีของใช้ผู้หญิงอยู่ อย่างลิปสติกและแป้งตลับ แน่นอนว่าไม่ใช่ของเจ้าของรถแน่ๆ บนใบหน้าเขาที่แสนเรียบเนียนนี้ เธอสังเกตมาหลายครั้งแล้วว่าไม่มีแม้แต่แป้งฝุ่น มันเนียนและใสจากผิวธรรมชาติล้วนๆ
และของใช้ที่ว่านั่นจะเป็นของใครไปได้...นอกจากของแฟนเขา
พี่ภีมเขามีแฟนด้วยหรอ? มีตั้งแต่เมื่อไหร่? เธอแอบชอบ แอบมองเขามานาน ยังไม่เคยเห็นพี่เขาไปไหนมาไหนกับสาวๆ ไม่เคยเห็นมีข่าวกับผู้หญิงเลยซักคน แถมในเพจเม้าท์มอยหนุ่มหล่อสาวสวยของมอ แอดมินประจำเพจก็เม้าท์อยู่เสมอว่าพี่ภีมโยธานั้น ยังคงเป็นสมบัติล้ำค่าของมอ เพราะยังไม่มีใครได้ฉกชิงสมบัติชิ้นนี้ไปครอบครอง
แต่มีแฟนแล้วไง? เธอชอบพี่เขาไม่ได้ชอบแฟนเขาซักหน่อย! ของดีขนาดนี้ ใครไม่อยากได้ก็บ้าแล้ว รูปก็หล่อ พ่อก็รวย ถ้าจับได้นะ...เธอคงสบายไปทั้งชาติแหละ
“เอ่อ พี่ภีมพักที่ไหนหรอคะ?” หญิงสาวเอ่ยชวนคุย
“ทำไมหรอ?” ภีมถามด้วยความสงสัย
“พอดีหนูอยากลองหาคอนโดใหม่อยู่น่ะค่ะ” มาเบลล์อ้าง
“คอนโด xxx"
แค่ได้ยินชื่อมาเบลล์ก็รู้จักทันที คอนโดหรูซะด้วย แพงน่าดู จะว่าไปบ้านพี่เขาคงรวยใช่ย่อย ทั้งรถ ทั้งคอนโด คนระดับกลางๆ เกือบรากหญ้าอย่างเธอไม่อาจเอื้อมมีครอบครองได้อยู่แล้ว
จะเอาๆๆๆ อีมาเบลล์คนนี้จะเอาพี่ภีมเป็นผัวให้ได้เลย!
“ใช่คอนโดที่อยู่แถวสุขุมวิทมั้ยคะ?”
“ใช่” ภีมตอบรับสั้นๆ สนใจอยู่แต่การขับรถ ไม่ได้หันไปมองคนข้างๆ เลยแม้แต่น้อย รู้สึกว่าอยากรีบพาเธอคนนี้ไปส่งยังป้ายรถเมล์โดยไว...ไม่ชอบใจนักที่โดนถามและชวนคุยไม่หยุด
บอกตรงๆ ว่าเขาไม่ชอบคุยกับคนที่ไม่ได้สนิท แถมยังเป็นผู้หญิงอีก รู้สึกไม่อยากจะคุยอะไรตอบกลับไปแม้แต่คำเดียว
“อ่อ ทางนั้นผ่านห้องที่หนูพักพอดีเลยค่ะ” เธอเปรยไปแบบนั้น เผื่อเขาจะเสนอตัวไปส่ง
แต่ยังไม่ทันพูดอะไรเพิ่มเติม เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของชายหนุ่มก็ดังขึ้นพอดี เธอเห็นเขารีบหยิบมันขึ้นมาเพื่อกดรับสาย โดยที่อีกมือหมุนควงพวงมาลัยเข้าโค้งอย่างชำนาญ
กรี๊ด! ท่าขับรถเท่มาก ใจละลายสุดๆ
แถมมือพี่เขาก็ดูดีไม่ต่างจากหน้าตาเลย คนอะไรดูดีไปทุกกระเบียดนิ้วขนาดนี้ ยิ่งเห็นก็ยิ่งชอบ ยิ่งชอบก็ยิ่งอยากได้!
