บทที่ 10 8 | เพื่อนคุยที่ถูกคอ
8
เพื่อนคุยที่ถูกคอ
ประโยคก่อนหน้่าของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหันกลับไปมอง เเสงไฟกระทบลงบนใบหน้าของเธอทำให้เขาตั้งใจพิจารณาหน้าตาของคนตรงหน้า ซึ่งปกติเขามักจะไม่อยากมองหน้าของเธอสักเท่าไหร่ เเต่ทว่าตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าเธอ…สวย
เบนซ์เอื้อมหยิบเเก้วเครื่องดื่มของตัวเองจิบ สายตาคมยังคงจดจ้องหญิงสาวไม่ละสายตา พลอยมองคนตรงหน้าด้วยความห่วงใยออกมา หลังจากเหตุการณ์คืนนั้นเขาช่วยเหลือเธอเอาไว้ แถมเขายังพาเธอไปกินข้าวอีก ซึ่งเขาก็เปรียบเสมือนคนที่เธออยากปรึกษาและกล้าที่จะคุยด้วย แลกเปลี่ยนความคิดด้วยไปอย่างง่ายดาย
“คุณ!”
“จ้องหน้าฉันอยู่ได้ สรุปจะเล่าไหม” พลอยชูเเก้วน้ำสีอำพันในนั้นส่ายไปมา
ชายหนุ่มใช้ความคิดอย่างหนักว่าควรจะเล่าเรื่องส่วนตัวให้คนแปลกหน้า คนที่เพิ่งเจอกันเพียงไม่กี่ครั้งฟังไหม เเต่คิดไปคิดมา เธอก็รู้จักกับเพื่อนสาวของเขาอย่างเข็ม เข็มมีแต่เพื่อนดีๆ หญิงสาวก็คงจะดีเเหละ ไม่เป็นไร หากว่าเธอยุ่งวุ่นวายล้ำเส้นเข้ามามากเกินไป เขาค่อยถอยออกห่างจากเธอไปเอง…
"ฉันเป็นคนมีปัญหากับครอบครัว”
“เหตุการณ์ในวัยเด็ก ทำให้พ่อกับแม่ฉันเสียใจกับฉันจนถึงตอนนี้”
“ฉันพยายามจะชดเชยทุกอย่างในสิ่งที่ทำพลาดไป”
“แต่ว่ามัน ก็เหมือนจะยังดีไม่พอ” เสียงเข้มเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยความตัดพ้อ ขณะมืออีกข้างก็ยังส่งเเก้วเหล้าเข้าปากอย่างต่อเนื่อง
พลอยตั้งใจฟังเเละเธอก็เข้าใจชายหนุ่มดีทุกอย่าง เธอวางเเก้วเครื่องดื่มของตัวเองลง มือบางที่เย็นเฉียบเพราะสัมผัสเเก้วเย็นจัดเเตะมือสากที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดด้วยความปลอบโยน ชายหนุ่มมองตามมือบาง เพียงเเค่สัมผัสเล็กน้อยกลับทำให้เขานั้นรู้สึกสบายใจ
“ฉันเข้าใจคุณนะ”
“เพราะฉันก็เป็นเเบบคุณ^^ ” ทั้งสองก็ผลัดกันเล่าเรื่องของตัวเอง จนกลายเป็นเพื่อนคุยที่ถูกคอ
บนโต๊ะเต็มไปด้วยขวดเครื่องดื่มเเอลกอฮอล์ จากเรื่องซีเรียสเปลี่ยนเป็นเรื่องที่มีเเต่เสียงหัวเราะดังขึ้นแข่งกับเสียงเพลง นานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้เพียงเเค่ว่าทั้งสองขยับเข้ามานั่งใกล้ชิดกันอย่างแนบสนิทไม่ถือตัว
“ฉันลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันฮาโลวีน” หญิงสาวหันไปเห็นหลายๆคนแต่งหน้าเป็นผีหลายผี บางคนจัดเต็มจนรู้สึกน่ากลัวตาม
“ฉันว่าเราควรตามเทรนนะ”
หญิงสาวหยิบเครื่องสำอางค์ในกระเป๋าเเบรนด์ดังข้างกายขึ้นมา พร้อมกับหันเข้าไปหาชายหนุ่มที่ตอนนี้เริ่มโอนเอียงเพราะฤทธิ์เเอลกอฮอล์ที่ทั้งสองนั่งดื่มกันมานานกว่าสี่ชั่วโมง
“คุณหันหน้ามาหน่อย”
“หื้ม…” เบนซ์ส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้
“คุณเบนซ์ อยู่นิ่งๆได้ไหม” พลอยเอ็ดเบาๆ เธอไม่ได้ดื่มมากเท่าเขาถึงจะมีอาการเริ่มเมาเเต่ก็ยังมีสติมากกว่าชายหนุ่ม
มือบางเริ่มสะบัดเเปรงสีโทนดำเข้ม เเละเครื่องเเต่งเเต้มสีเเดง อย่างตั้งใจ กลิ่นหอมของหญิงสาวที่กำลังบรรจงเเต่งหน้าวันฮาโลวีน ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนจะต้องการ เเต่อีกจิตใจหนึ่งก็บอกว่าห้ามความรู้พวกนั้น พร้อมกับสะกดกลั้นมันเอาไว้
“เสร็จเเล้ว”
“ฝีมือของฉันก็ไม่ธรรมดานะเนี่ย” พลอยกอดอกมองผลงานการเเต่งหน้าของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ หญิงสาวหันกระจกในตลับเเป้งให้เบนซ์มองหน้าที่เธอตั้งใจเเต่งให้
“เป็นไง เลิศไหม” คนเริ่มเมาเพ่งเล็งไปที่กระจกใบเล็กด้วยใบหน้าเเดงก่ำ หลังจากเห็นตัวเองเเล้ว เขายอมรับเลยว่าฝีมือของหญิงสาวนั้นไม่ธรรมดา
“เลิศ…” รอยยิ้มถูกปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา ชายหนุ่มจัดว่าเป็นหน้าตาดีมากๆเเต่ติดอยู่อย่างเดียว เขาไม่ค่อยยิ้ม
หลังจากเเต่งหน้าให้ชายหนุ่มเสร็จ พลอยก็กลับมาเเต่งหน้าของตัวเองต่อ ยังดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ไม่งั้นพรุ่งนี้เธอตื่นไปเรียนรู้งานที่ธนาคารไม่ไหวเเน่ ระหว่างมือบางเติมสีบนใบหน้าของตัวเอง เธอกลับรู้สึกเหมือนมีคนมองมาที่เธอตลอด พอเอากระจกออกกลับพบว่าเป็นพนักงานของคลับเข้ามาคอยดูแลด้วยความใส่ใจ แต่ทว่ามันมากผิดปกติทำให้ฉันต้องเอ่ยถาม
“มีอะไรหรือเปล่าคะ” พนักงานชายหันมาส่งยิ้มให้เธอ พร้อมกับโค้งตัวลดระดับนั่งย่องๆเข้ามาหา
“ผมไม่เคยเห็นเจ้านายผมเมาขนาดนี้มาก่อน” เพียงเท่านั้น หญิงสาวแทบจะส่างเมาไปเลยทันที
“เจ้านาย?” ฉันทวนย้ำอีกครั้ง
“อะเอ่อ...ใช่ครับ”
“คุณเบนซ์เป็นเจ้าของคลับที่นี่ จะเข้ามาดูเอกสารเกือบทุกวันครับ” พลอยทบทวนกับตัวเองอีกครั้ง เธอคับคล้ายคับคาว่าทำไมพนักงานหญิงคนนั้นตัวเกร็งแปลกๆ รวมถึงความรู้ใจกันและการสั่งอาหารที่มันแปลกไป ที่แท้เขาก็เป็นเจ้าของคลับแห่งนี้นี่เอง
“ชิน ฝากจัดการเรื่องเอกสารวันนี้ด้วย” ชายหนุ่มลากเสียงยาวยานสั่งลูกน้องคนสนิท เพราะเขารู้ตัวเองดีว่าวันนี้ไม่สามารถตรวจงานต่อได้แล้ว
“รับทราบครับ”
“คุณเบนซ์ให้ผมขับรถไปส่งไหมครับ” ด้วยความเป็นห่วงเจ้านาย ซึ่งปกติเจ้านายของเขาจะควบคุมตัวเองได้แต่คาดว่าคงจะเครียดหนัก
“ไม่ต้อง”
“นายจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ” เบนซ์คนขึ้นชื่อว่าเย็นชา ยิ้มยาก แต่ทว่าตอนนี้กลับส่งยิ้มออกไปง่ายๆ ชินจึงต้องจำใจลุกออกไป
“ผมฝากเจ้านายผมด้วยนะครับ...คุณ”
“พลอยค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ” ชินโค้งหัวให้พลอยพร้อมกับสาวเท้ากลับไปทำหน้าที่ของตัวเองทันที
“ที่แท้คุณก็เป็นเจ้าของที่นี่”
“ฉันก็นั่งสงสัยไปสิ”
‘ขณะนี้ปาร์ตี้ ฮาโลวีน กำลังจะเริ่มขึ้นแล้วนับถอยหลัง 1 นาที’ เสียงไมค์ดังขึ้นด้านใน ทำให้เธอสนใจอยากเข้าไปร่วม
“ปะคุณ เข้าไปตรงนู้นกัน”
“อะอืม”
พลอยลากเบนซ์เข้ามาท่ามกลางคนเป็นจำนวนมากเพราะที่นี่ถือเป็นคลับที่แรกๆที่หลายคนนึกถึง พลอยก็เช่นกัน ไม่ว่าดีเจด้านบนเวทีจะสั่งให้ทำอะไร ทั้งสองก็ทำตามอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มจากเป็นคนไม่ชอบคนเยอะ เสียงดังความวุ่นวายต่างๆ ถึงแม้ว่าเขาจะทำธุรกิจนี้ร่วมกันกับเพื่อนแต่เขาก็จะอยู่แค่ในห้องทำงาน ออกมาดื่มบ้างในโซนวีไอพี
“สนุกอะ”
“อืม ไม่คิดว่าจะสนุกขนาดนี้” หลังจากจบงานพลอยกับเบนซ์ดื่มเข้าไปเพิ่มอีกทำให้ทั้งสองกอดคอประคองกันเดินออกมาข้างนอก
“คุณ ฉันไม่ไหว”
“ผมก็ไม่ไหว”
“คุณเราจะนอนกันตรงนี้ไม่ได้นะ” ทั้งคู่ยืนเถียงกันไม่ต่างอะไรจากคู่รักคู่อื่น เบนซ์เห็นแท็กซี่ผ่านมาจึงโบกเข้าทันที
“คอนโดxxx”
คอนโดxxx
“เราจะนอนที่นี่กันเหรอ” พลอยถามด้วยขณะตอนนี้ยังโอบเอวแกร่ง ใบหน้าสวยซุกเขาซอกคอหนาอย่างไม่มีสติ
“นอนที่นี่ ห้องผม” เบนซ์สแกนหน้าหล่อของตัวเอง คอนโดแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องความทันสมัยเป็นธุรกิจของปัญเพื่อนสนิทเขา ห้องมาสเตอร์มีเพียงสามห้องเท่านั้น พวกเพื่อนของเขาครองทั้งหมดรวมทั้งไม้ หลังจากทั้งสองเดินเข้ามา ชายหนุ่มพาหญิงสาวตรงเข้าไปในห้องนอน
ปึ๊ง! ฟุบ
“แฮะ เฮ่อ”
“ปวดหัวชะมัด” ทั้งสองล้มตัวลงนอนเตียงหนาขนาดใหญ่เคียงข้างกัน ผ่านไปสักพักทั้งคู่หันหน้าเข้าหากัน พลอยลืมตาขึ้นมาความหล่อของชายหนุ่ม จมูกโด่งนั้นมือบางเอานิ้วชี้ลูบไล้สันโด่งไปมา ชายหนุ่มรับรู้ถึงการโดนสัมผัสทำให้เขาลืมตาขึ้นมามอง
หมับ!
พร้อมกับจับแขนเรียวเอาไว้ ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มของหญิงสาวตรงหน้าเลื่อนไปที่มือบางจับมือของเธอมาแนบกับแก้มสากของตัวเอง สายตาของชายหนุ่มยังคงประสานกับสายตาของหญิงสาวเหมือนกับทั้งสองได้เข้าไปอยู่ในห้วงแห่งความฝัน เหมือนทั้งสองถูกใจกันมานานทำให้เริ่มขยับตัวแนบชิดกัน
ลมหายใจอุ่นเป่ารดใบหน้าสาว แวบแรกในตอนนั้นทั้งคู่ได้เป็นคน ‘สวย’ และ ‘หล่อ’ ของกันและกัน ริมฝีปากของทั้งคู่ได้ประกบเข้าหากันอย่างแช่มช้า ปากหยักคลึงริมฝีปากบางอย่างอ้อยอิ่ง ดูดดึงทั้งปากบนและปากล่าง...จูบแรกช่างหอมหวาน
----------------------------------------------------------------------
ฝากกดติดตาม + กดถูกใจ + เพิ่มลงคลัง
ให้เค้าด้วยนะคะ
